Capítulo 11

• ¹En rematando de lles dar estas instrucións aos doce discípulos, partiu de alí para ensinar e predicar por aquelas vilas.

Pregunta de Xoán e loanza de Xesús (Lc 7, 18-30)

• ²Xoán, oíndo falar na cadea das obras de Cristo, mandou os seus discípulos a preguntarlle: ^__3Es ti o que ten que vir ou esperamos a outro?
• ⁴Respondeulles Xesús: ^__Ide e contádelle a Xoán o que estades oíndo e vendo:
• ⁵os cegos ven e os coxos andan, os leprosos fican limpos e os xordos oen; os mortos resucitan e aos pobres estáselles anunciando a Boa Nova.
• ⁶E ditoso quen non se escandalice de min!
• ⁷Non ben se foron eles, comezou Xesús a falar de Xoán á xente: ^__Que fostes ver ao deserto?: unha cana abaneada polo vento?
• ⁸Pois logo, que fostes ver?: un home vestido con roupas finas? Pero os que visten roupas finas están nos palacios dos reis.
• ⁹Pois logo, a que saístes?: a ver un profeta? Si, e abofé que moito máis ca un profeta.
• ¹⁰Este é de quen está escrito:
• Olla, mando o meu mensaxeiro diante de ti,
para que prepare o teu camiño.
• ¹¹Tede por seguro que non naceu de muller ninguén meirande ca Xoán o Bautista, aínda que o máis pequeno no Reino dos Ceos é meirande ca el.
• ¹²Desde o tempo de Xoán o Bautista ata agora o Reino dos Ceos está a ser violentado, e os violentos repáñano.
• ¹³Pois ata Xoán profetizaron todos os Profetas e mais a Lei.
• ¹⁴El é Elías, o que tiña que vir; así que aceptádeo, se queredes.
• ¹⁵Quen teña oídos, que escoite.

Xesús xulga a súa xeración (Lc 7, 31-35)

• ¹⁶Con quen compararía eu esta xeración? Aseméllase a eses rapaces que, sentados no rueiro, rifan entre si
• ¹⁷dicindo:
• Tocamos a frauta, e non bailastes;
fixemos o pranto, e non chorastes.
• ¹⁸Porque apareceu Xoán, que nin comía nin bebía, e din: “Ten o demo no corpo!”;
• ¹⁹apareceu o Fillo do Home, que come e bebe, e din: “Que larpeiro, que bebedor e que amigo de recadadores e pecadores!”. Con todo, a sabedoría quedou acreditada polas súas obras.

Xesús censura as cidades (Lc 10, 13-15)

• ²⁰Entón empezou a rifarlles ás vilas nas que fixera a maior parte dos milagres, pero que non se converteran:
• ^21__Ai de ti, Corozaín! Ai de ti, Betsaida! Porque se en Tiro e Sidón se fixesen os milagres que se fixeron en vós, hai xa tempo que facían penitencia cubertas de saco e de cinsa.
• ²²Por iso dígovos: O día do Xuízo será moito máis levadío para Tiro e Sidón do que para vós.
• ²³E ti, Cafarnaúm: Seica pensas que vas chegar ata o ceo? Asolagaraste no abismo! Porque se en Sodoma se fixesen os milagres que se fixeron en ti, aínda duraba hoxe.
• ²⁴Por iso dígovos que Sodoma terá un día do Xuízo máis levadío ca vós.

Achegádevos a min (Lc 10, 21-22)

• ²⁵Naquel tempo dixo Xesús: ^__Bendito sexas, meu Pai, Señor do ceo e mais da terra, porque lles escondiches estas cousas aos sabios e aos prudentes e reveláchesllas á xente humilde.
• ²⁶Si, meu Pai, bendito sexas por che agradar iso así.
• ²⁷Meu Pai ensinoume todas as cousas e ninguén coñece ao Fillo agás o Pai, nin coñece ao Pai agás o Fillo e aquel a quen o Fillo llo queira revelar.
• ²⁸Achegádevos a min todos os que estades cansos e oprimidos, que eu vos aliviarei.
• ²⁹Cargade co meu xugo e aprendede de min, que son bo e humilde de corazón e atoparedes acougo para as vosas almas;
• ³⁰porque o meu xugo é levadío e a miña carga liviá.