Capítulo 15

A tradición dos devanceiros (Mc 7, 1-23)

• ¹Entón achegáronse a Xesús un grupo de fariseos e letrados de Xerusalén e preguntáronlle:
• ^2__Por que os teus discípulos quebrantan a tradición dos devanceiros e non lavan as mans antes de comer?
• ³El contestoulles: ^__E logo por que quebrantades vós o mandamento de Deus por causa de vosa tradición?
• ⁴Porque Deus dixo: Mira por teu pai e mais por túa nai, e quen abandone a seu pai ou súa nai é reo de morte.
• ⁵Pero vós dispoñedes: “Quen lle diga a seu pai ou a súa nai: ofrézolle ao templo o sustento que teño para vós,
• ⁶non ten por que coidar de seu pai”; así invalidades o mandamento de Deus por mor da vosa tradición.
• ⁷Hipócritas! Ben profetizou de vós o profeta Isaías cando dixo:
• ⁸Este pobo hónrame cos labios,
• pero o seu corazón está lonxe de min.
• ⁹Inutilmente me renden culto,
• porque a doutrina que ensinan
• non son máis ca costumes humanos.
• ¹⁰E, convocando á xente, díxolles: ^__Escoitade e procurade entender:
• ¹¹Non é o que entra pola boca o que mancha ao home; o que sae pola boca, iso si que mancha ao home.
• ¹²E, achegándoselle os discípulos, dixéronlle: ^__Ti sabes que os fariseos se escandalizaron ao escoitaren a túa palabra?
• ¹³El contestoulles: ^__Toda planta que non plantase meu Pai celestial arrincarase de raíz.
• ¹⁴Deixádeos: son cegos e guías de cegos. Se un cego guía a outro cego, ambos caerán na cova.
• ¹⁵Rogoulle Pedro: ^__Explícanos a comparanza.
• ¹⁶El díxolle: ^__Tamén vós estades aínda sen entender?
• ¹⁷Non comprendedes que todo o que entra pola boca vai dar ao ventre, e de alí ao escusado?
• ¹⁸Pero o que sae pola boca procede do corazón, e isto si que mancha ao home.
• ¹⁹Porque do corazón proceden os malos pensamentos, os asasinatos, os adulterios, as fornicacións, os roubos, os falsos testemuños, as blasfemias.
• ²⁰Isto é o que mancha ao home; pero comer sen lavar as mans, iso non mancha ao home.

Viaxe polos arredores de Galilea. A muller cananea (Mc 7, 24-30)

• ²¹Saíndo de alí foi Xesús para a comarca de Tiro e Sidón.
• ²²E apareceu unha muller cananea daqueles contornos, que berraba: ^__Compadécete de min, Señor, Fillo de David: a miña filla está atormentada por un demo.
• ²³Pero el non respondeu palabra. Achegándoselle os seus discípulos, rogábanlle: ^__Despídea, que vén berrando detrás de nós.
• ²⁴El contestoulles: ^__Non fun mandado máis que ás ovellas extraviadas da casa de Israel.
• ²⁵Pero ela alcanzounos e, prostrándose, suplicoulle: ^__Señor, váleme!
• ²⁶El respondeulle: ^__Non é ben quitarlles o pan aos fillos para llelo botar aos cadelos.
• ²⁷Pero ela contestou: ^__Non é, Señor, non; pero tamén os cadelos comen das faragullas que caen da mesa dos seus amos.
• ²⁸Entón respondeulle Xesús: ^__Muller, a túa fe é ben grande: fágase, logo, como desexas! E a súa filla ficou sa naquela hora.

Máis curacións

• ²⁹Marchou Xesús daquela terra e chegou onda o mar de Galilea. Subiu a un monte e sentou alí.
• ³⁰E veu a pé del un mundo de xente, traendo consigo coxos, cegos, eivados, xordos e outros moitos; botábanos aos pés de Xesús e el curábaos a todos.
• ³¹De xeito que a xente ficaba pasmada vendo os mudos falar, curados os eivados, os coxos andar e os cegos ver; e glorificaban ao Deus de Israel.

Segunda multiplicación do pan (Mc 8, 1-10)

• ³²Chamou Xesús polos seus discípulos e díxolles: ^__Dáme pena esta xente: hai tres días que veñen tras miña e non teñen que levar á boca. Non os quero despedir sen tomaren nada, porque poderían esmorecer polo camiño.
• ³³Dixéronlle os discípulos: ^__E de onde imos sacar, nun lugar deserto, pan abondo para fartar tanta xente?
• ³⁴Pero el preguntoulles: ^__E logo, cantos pans tedes? Eles responderon: ^__Sete e mais algúns peixes.
• ³⁵Mandou que a xente sentase no chan;
• ³⁶despois colleu os sete bolos e mais os peixes, rezou a acción de grazas, partiunos e déullelos aos seus discípulos; e os discípulos dábanllos á xente.
• ³⁷Comeu a xente a se fartar, e cos anacos que sobraron encheron sete cestas.
• ³⁸Os que comeron eran uns catro mil homes, sen contar mulleres nin nenos.
• ³⁹Despois, despediu a xente, subiu á barca e foise para a terra de Magadán.