EVANXEO SEGUNDO MATEO

Capítulo 17

¹Seis días despois colleu Xesús a Pedro, a Santiago e a Xoán seu irmán, e subiu con eles sos a un monte alto.
²Alí transfigurouse diante deles; o seu rostro resplandecía coma o sol, e os seus vestidos viraron brancos coma a luz.
³Nisto apareceron Moisés e mais Elías falando con el.
⁴Pedro colleu a palabra e díxolle a Xesús: ^__Señor, que ben estamos aquí! Se queres, farei aquí tres tendas, unha para ti, outra para Moisés e outra para Elías.
⁵E aínda estaba falando cando apareceu unha nube luminosa que os cubriu; e unha voz saíndo da nube dixo: ^__Este é o meu Fillo benquerido, o meu predilecto: escoitádeo.
⁶Ao escoitaren isto, os discípulos caeron debruzados, cheos de temor.
⁷Xesús achegándose, tocounos e díxolles: ^__Erguédevos, non teñades medo!
⁸E levantando os ollos, non viron a ninguén fóra de Xesús.
⁹Cando baixaban do monte, Xesús encargoulles: ^__Non lle faledes desta visión a ninguén, ata que o Fillo do Home resucite de entre os mortos.
¹⁰E preguntáronlle os discípulos: ^__Como é que din os letrados que primeiro ten que vir Elías?
¹¹El respondeu: ^__Si, Elías tiña que vir e volver poñer todo en orde e restablecelo todo.
¹²Pero eu asegúrovos que Elías xa veu, e non o recoñeceron, e fixeron con el o que quixeron; do mesmo xeito tamén o Fillo do Home padecerá nas súas mans.
¹³Entón comprenderon os discípulos que o dixera referíndose a Xoán o Bautista.

¹⁴E cando chegaron a onde estaba a xente, acercóuselle un home, que de xeonllos
¹⁵lle suplicou: ^__Señor, ten compaixón do meu fillo, porque é lunático e sofre moito; xa ten caído no lume e na auga.
¹⁶Presentéillelo aos teus discípulos e non o deron curado.
¹⁷Respondeu Xesús: ^__Xeración incrédula e perversa! Ata cando vos terei que soportar? Traédemo aquí!
¹⁸Entón Xesús increpou ao demo e saíu del. E desde aquela hora ficou curado o rapaz.
¹⁹Entón achegáronselle os discípulos e preguntáronlle en privado: ^__Por que non o demos botado nós?
²⁰El respondeulles: ^__Pola vosa pouca fe. E asegúrovos que se tivésedes sequera unha fe coma un gran de mostaza, diriádeslle a este monte: “Vai de aquí para alá!”, e o monte había ir. E nada sería imposible para vós.

²²Andando eles xuntos por Galilea, díxolles Xesús: ^__Ao Fillo do Home vano entregar nas mans dos homes,
²³que o matarán; pero ao terceiro día resucitará. Eles ficaron moi tristes.

²⁴Cando chegaron a Cafarnaúm achegáronse a Pedro os cobradores do tributo do templo e preguntáronlle: ^__Seica o voso Mestre non paga o tributo?
²⁵El respondeulles: ^__Si que paga. E cando chegaron á casa, Xesús adiantouse a dicirlle: ^__Que che parece, Simón: Os reis da terra de quen cobran as taxas ou tributos: dos fillos ou dos alleos?
²⁶Ao responder el que dos alleos, Xesús concluíu: ^__Polo tanto, os fillos están exentos.
²⁷Con todo, para non ser ocasión de escándalo, vai ao mar, bota o anzol, colle o primeiro peixe que pique, e ábrelle a boca: alí atoparás unha moeda. Cóllea, e entrégaa por min e mais por ti.