Capítulo 20

• ¹Porque o Reino dos Ceos parécese a un propietario que saíu pola mañá cedo a contratar xornaleiros para a súa viña.
• ²Axustou con eles o xornal dun denario e mandounos á súa viña.
• ³Saíu outra vez á media mañá e atopou outros sen traballo na praza.
• ⁴E díxolles: “Ide vós tamén á miña viña, e dareivos o xusto”.
• ⁵Eles foron. De novo saíu polo mediodía, e pola tarde, facendo o mesmo.
• ⁶Pero aínda volveu saír á tardiña, e atopando outros parados na rúa, díxolles: “Pero que facedes aquí, todo o día sen traballar?”.
• ⁷Eles responderon: “É que ninguén nos contratou”. El díxolles entón: “Ide vós tamén á miña viña”.
• ⁸Anoitecendo xa, díxolle o dono da viña ao administrador: “Chama os xornaleiros e págalles o xornal: empézasme polos últimos e acabas polos primeiros”.
• ⁹Chegan os da derradeira hora e dálles un denario a cada un.
• ¹⁰Cando chegaron os primeiros coidaron que lles darían máis, pero tamén recibiron cadanseu denario.
• ¹¹Ao recibilo, murmuraban contra o propietario:
• ¹²“Eses, os derradeiros, traballaron unha hora só e trátalos igual ca nós, que aturamos o peso e a caloraza do día”.
• ¹³Pero el replicoulle a un deles: “Amigo, non che fago ningunha inxustiza. Non conviñemos nun denario?
• ¹⁴Pois colle o teu, e vaite. E logo, se quero darlle ao último igual ca a ti,
• ¹⁵non teño dereito a facer o que quero co que é meu? Ou é que ti ves con mal ollo que eu sexa bo?”.
• ¹⁶Así, dese mesmo xeito, os últimos serán os primeiros, e os primeiros serán os últimos.

Terceiro anuncio da paixón (Mc 10, 32-34; Lc 18, 31-34)

• ¹⁷Segundo ía subindo a Xerusalén, chamou a un lado os Doce polo camiño e díxolles:
• ^18__Vede que subimos a Xerusalén, e que alí lles van entregar o Fillo do Home aos sumos sacerdotes e mais aos letrados; condenarano a morte,
• ¹⁹e entregarano aos pagáns para que fagan riso del, o azouten e o crucifiquen; pero ao terceiro día resucitará.

Petición de Santiago e Xoán (Mc 10, 35-45)

• ²⁰Entón achegóuselle a nai dos fillos do Zebedeo cos seus fillos, prostrándose para pedirlle algo.
• ²¹El preguntoulle: ^__Que queres? Respondeulle: ^__Manda que estes dous fillos meus senten un á túa dereita e outro á túa esquerda no teu Reino.
• ²²Respondeulle Xesús: ^__Non sabedes o que pedides. Poderedes beber o cáliz que eu teño que beber? Respondéronlle: ^__Podemos.
• ²³Xesús replicou: ^__O meu cáliz beberédelo; pero o sentar á miña dereita ou á miña esquerda, iso non depende de min concedelo: é para quen o meu Pai o ten preparado.
• ²⁴Ao escoitaren isto os outros dez, anoxáronse todos cos dous irmáns.
• ²⁵Entón Xesús chamou por eles e díxolles: ^__Xa sabedes que os xefes dos pobos os tiranizan, e os poderosos os asoballan.
• ²⁶Pero entre vós non pode ser así. Nin moito menos: quen queira ser importante, que sirva aos demais;
• ²⁷e quen queira ser o primeiro, que sexa o máis servizal;
• ²⁸porque o Fillo do Home non veu a que o sirvan, senón a servir e a entregar a súa vida en rescate por todos.

Cura a dous cegos (Mc 10, 46-52; Lc 18, 35-43)

• ²⁹E ao saíren de Iericó, seguiuno moita xente.
• ³⁰Sentados a carón do camiño, había dous cegos que, cando oíron que pasaba Xesús, puxéronse a berrar: ^__Fillo de David, ten piedade de nós!
• ³¹A xente rifáballes para que calasen, pero eles berraban aínda máis alto: ^__Señor, Fillo de David, ten piedade de nós!
• ³²Xesús parou, chamounos e preguntoulles: ^__Que queredes que vos faga?
• ³³Eles responderon: ^__Señor, que se nos abran os ollos.
• ³⁴Compadecido Xesús, tocoulles os ollos, e decontado recobraron a vista; e foron tras el.