Capítulo 26

A PAIXÓN

Conspiración contra Xesús (Mc 14, 1-2; Lc 22, 1-2; Xn 11, 45-53)

• ¹Cando Xesús rematou este discurso díxolles aos seus discípulos:
• ^2__Xa sabedes que pasado mañá é a Pascua e van entregar o Fillo do Home para que o crucifiquen.
• ³Entón reuníronse os sumos sacerdotes e mais os anciáns do pobo no palacio do sumo sacerdote chamado Caifás,
• ⁴e ordenaron prender a Xesús á traizón e matalo.
• ⁵Pero dicían: ^__Durante a festa non, para que non se arme un rebumbio cando hai aquí tanta xente.

Unción en Betania (Mc 14, 3-9; Xn 12, 1-8)

• ⁶Estando Xesús en Betania na casa de Simón o gafo,
• ⁷achegouse a el unha muller cun frasco de alabastro cheo dun perfume moi caro, e untoulle a cabeza mentres estaba recostado á mesa.
• ⁸Ao veren aquilo, os discípulos indignáronse dicindo: ^__Pero a que vén este estrago?
• ⁹Podíase vender por moitos cartos e dárllelos aos pobres.
• ¹⁰Xesús, decatándose, díxolles: ^__Por que molestades a esa muller? Ben está o que fixo comigo.
• ¹¹Os pobres sempre os tedes convosco, pero a min non sempre me teredes.
• ¹²Unxindo con este perfume o meu corpo, preparoume para a sepultura.
• ¹³E asegúrovos que onde queira que se anuncie a Boa Nova, polo mundo enteiro, falarase, para honra dela, do que acaba de facer.

Traizón de Xudas (Mc 14, 10-11; Lc 22, 3-6)

• ¹⁴Entón foi un dos Doce, chamado Xudas Iscariote, onda os sumos sacerdotes e
• ¹⁵díxolles: ^__Canto me dades se volo entrego? Eles acordaron darlle trinta moedas de prata.
• ¹⁶E desde entón andaba buscando o momento axeitado para llelo entregar.

Preparación da Pascua (Mc 14, 12-16; Lc 22, 7-13)

• ¹⁷No primeiro día dos Ácimos os discípulos fóronlle preguntar a Xesús: ^__Onde queres que che preparemos a cea pascual?
• ¹⁸El respondeu: ^__Ide á cidade, á casa de fulano e dicídelle: “O Mestre di: O momento está preto; vou celebrar a Pascua cos meus discípulos na túa casa”.
• ¹⁹Os discípulos fixeron tal como Xesús lles mandara e prepararon a Pascua.

Anuncio da traizón (Mc 14, 17-21; Lc 22, 14. 21-23)

• ²⁰Chegado o solpor, púxose á mesa cos Doce.
• ²¹E mentres ceaban díxolles: ^__Asegúrovos que un de vós me vai entregar.
• ²²Moi tristes empezaron a preguntarlle un por un: ^__Non serei eu, Señor?
• ²³El respondeu: ^__Un que meteu comigo a man no prato, ese entregarame.
• ²⁴O Fillo do Home vaise, como está escrito del; pero ai daquel que entrega ao Fillo do Home! Máis lle valía non ter nacido.
• ²⁵Entón Xudas, o que o ía entregar, preguntoulle: ^__Non serei eu, Mestre? Respondeulle: ^__Ti o dixeches.

A Eucaristía (Mc 14, 22-25; Lc 22, 15-20)

• ²⁶Mentres estaban a comer, Xesús colleu pan e, dando grazas, partiuno e déullelo aos seus discípulos, dicindo: ^__Tomade e comede: isto é o meu corpo.
• ²⁷E collendo unha copa, dando grazas, déullela dicindo: ^__Bebede todos dela.
• ²⁸Que isto é o meu sangue, o sangue da Alianza, vertido por moitos para o perdón dos pecados.
• ²⁹E asegúrovos que desde agora non volverei beber este produto da viña ata o día que o beba, noviño, convosco no Reino do meu Pai.

Anuncio das negacións de Pedro (Mc 14, 27-31; Lc 22, 31-34; Xn 13, 36-38)

• ³⁰Despois de cantaren os salmos, saíron para o monte das Oliveiras.
• ³¹Entón díxolles Xesús: ^__Esta noite todos ides tropezar na vosa fe por causa miña, conforme está escrito: Ferirei o pastor e dispersaranse as ovellas do rabaño.
• ³²Pero cando resucite, irei diante de vós a Galilea.
• ³³Replicoulle Pedro: ^__Aínda que todos tropecen pola túa causa, eu si que non tropezarei.
• ³⁴Respondeulle Xesús: ^__Pois ti ten por seguro que esta mesma noite, antes de que cante o galo, hasme negar tres veces.
• ³⁵Díxolle Pedro: ^__Aínda que teña que morrer contigo, endexamais non te negarei. E o mesmo dixeron todos os discípulos.

A oración en Xetsemaní (Mc 14, 32-42; Lc 22, 39-46)

• ³⁶Entón chegou Xesús cos seus discípulos a un terreo chamado Xetsemaní e díxolles: ^__Sentade aquí, mentres eu vou orar.
• ³⁷E, levando consigo a Pedro e mais aos dous fillos do Zebedeo, empezou a poñerse triste e a sentirse fondamente angustiado.
• ³⁸E díxolles: ^__Morro de tristura; quedade aquí, e vixiade comigo.
• ³⁹E avanzando un pouco, caeu rostro en terra, mentres rogaba: ^__Meu Pai, se é posible, arreda de min este cáliz. Pero non se faga o que eu quero, senón o que queres ti.
• ⁴⁰E, volvendo onda os discípulos, atopounos durmindo. Díxolle a Pedro: ^__Non puidestes velar comigo nin tan sequera unha hora?
• ⁴¹Estade á espreita e orade, para que non entredes na tentación. O espírito está disposto, pero a carne é feble.
• ⁴²E arredándose de novo, por segunda vez púxose a orar dicindo: ^__Meu Pai, se este cáliz non pode pasar sen que eu o beba, fágase a túa vontade.
• ⁴³E, volvendo de novo, atopounos tombados, porque lles caían os ollos co sono.
• ⁴⁴Deixounos e arredouse de novo, e púxose a orar por terceira vez, repetindo as mesmas palabras.
• ⁴⁵Despois volveu onda os seus discípulos e díxolles: ^__Conque aínda durmides e descansades? Pois sabede que xa chega a hora e o Fillo do Home vai ser entregado nas mans dos pecadores.
• ⁴⁶Veña, erguédevos e vaiámonos, que xa está aquí o que me vai entregar!

Detención de Xesús (Mc 14, 43-50; Lc 22, 47-53; Xn 18, 3-12)

• ⁴⁷Aínda estaba falando cando chegou Xudas, un dos Doce, acompañado dunha tropa de xente con espadas e paus, mandada polos sumos sacerdotes e polos anciáns do pobo.
• ⁴⁸O traidor déralles este contrasinal: ^__A quen eu lle dea un bico, ese é, prendédeo.
• ⁴⁹Deseguida achegouse a Xesús e díxolle: ^__Saúde, Mestre! E bicouno.
• ⁵⁰Xesús respondeulle: ^__Amigo, e para isto viñeches? Entón, adiantáronse, botáronlle a man enriba a Xesús e prendérono.
• ⁵¹Pero un dos que estaba con Xesús, botando man á súa espada, desenvaiñouna, e feriu ao criado do sumo sacerdote, rabenándolle unha orella.
• ⁵²Pero Xesús díxolle: ^__Volve a espada ao seu sitio, pois todos os que levan espada pola espada perecerán.
• ⁵³Seica pensas que non podo acudir a meu Pai? El poñería á miña disposición, agora mesmiño, máis de doce lexións de anxos.
• ⁵⁴Pero, como se ían entón cumprir as Escrituras, que din que ten que suceder así?
• ⁵⁵E naquela hora díxolle á xente: ^__Saístes prenderme con paus e espadas, coma se fose un bandido. A diario estiven sentado no templo ensinando e non me prendestes.
• ⁵⁶Pero todo isto pasa para que se cumpra o que escribiron os profetas. Entón todos os discípulos fuxiron, abandonándoo.

Xesús ante o Sanedrín (Mc 14, 53-65; Lc 22, 54-55. 63-71; Xn 18, 12-14. 19-24)

• ⁵⁷Os que prenderon a Xesús levárono á casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde estaban reunidos os letrados e mais os anciáns.
• ⁵⁸Pedro seguiuno de lonxe ata o patio do sumo sacerdote e, entrando dentro, sentou cos criados para ver como acababa todo aquilo.
• ⁵⁹Os sumos sacerdotes e mais o Sanedrín teimaban por encontrar algún falso testemuño contra Xesús para o poderen condenar á morte.
• ⁶⁰Pero non o atopaban por moitas falsas testemuñas que comparecían. Ao fin, viñeron dúas
• ⁶¹que dicían: ^__Este afirmou: “Podo destruír o templo de Deus e reconstruílo en tres días”.
• ⁶²Entón ergueuse o sumo sacerdote e díxolle: ^__Non respondes nada? Que é o que estes testemuñan contra ti?
• ⁶³Pero Xesús calaba, e o sumo sacerdote dixo: ^__Conxúrote polo Deus vivo que me digas se ti es o Mesías, o Fillo de Deus.
• ⁶⁴Xesús contestou: ^__Ti o dixeches. E dígovos máis: a partir de agora ides ver como o Fillo do Home senta á dereita do Todopoderoso e vén entre as nubes do ceo.
• ⁶⁵Daquela o sumo sacerdote, rachando os vestidos, exclamou: ^__Que necesidade temos de testemuñas? Vós mesmos oístes a blasfemia.
• ⁶⁶Que vos parece? Eles responderon: ^__É culpable: merece a morte.
• ⁶⁷Entón cuspíronlle na cara e uns déronlle unhas trompadas; outros zorregábanlle
• ⁶⁸dicindo: ^__Cristo, veña, adiviña quen che pegou!

Negacións de Pedro (Mc 14, 66-72; Lc 22, 56-62; Xn 18, 15-18. 25-27)

• ⁶⁹Pedro estaba sentado fóra, no patio. Acercouse a el unha criada e díxolle: ^__Ti tamén andabas con Xesús o Galileo.
• ⁷⁰El negouno diante de todos: ^__Non sei de que me falas.
• ⁷¹Ao saír cara ao portalón viuno outra criada e díxolles aos que estaban alí: ^__Este andaba con Xesús de Nazaré.
• ⁷²De novo volveu el negalo con xuramento: ^__Non coñezo a ese home.
• ⁷³De alí a un pouco achegáronse os presentes, dicíndolle a Pedro: ^__Si, ti tamén es deles; descóbrete a túa mesma fala.
• ⁷⁴Entón el empezou a maldicir e a xurar: ^__Que non coñezo a ese home! E coa mesma cantou o galo.
• ⁷⁵Pedro, acordándose das palabras que dixera Xesús: “Antes de que cante o galo hasme negar tres veces”, saíu para fóra e chorou amargamente.