Capítulo 27

Xesús levado a Pilatos (Mc 15, 1; Lc 23, 1; Xn 18, 28)

• ¹Ao raiar o día, todos os sumos sacerdotes e mais os anciáns do pobo celebraron consello contra Xesús, para condenalo a morte.
• ²Amarrárono e fóronllo entregar a Pilatos, o gobernador.

Morte de Xudas

• ³Entón Xudas, o traidor, ao ver que o condenaran, cheo de remordementos, devolveulles as trinta moedas de prata aos sumos sacerdotes e mais aos anciáns
• ⁴dicindo: ^__Pequei entregando á morte a un inocente. Eles contestaron: ^__E a nós que nos contas? Alá ti.
• ⁵El, guindando as moedas no templo, marchou, e foise aforcar.
• ⁶Os sumos sacerdotes, apañando as moedas, dixeron: “Non é lícito botalas no peto das ofrendas, xa que son prezo de sangue”.
• ⁷Entón, despois de deliberar, compraron con elas o agro do Oleiro, para enterrar nel os forasteiros.
• ⁸Por iso, aquel agro chámase aínda hoxe o “agro do Sangue”.
• ⁹Cumpriuse así o que deixara escrito o profeta Xeremías: Colleron as trinta moedas de prata, prezo co que taxaran a un home (pois esa era a taxa que poñían os fillos de Israel),
• ¹⁰pagando así o agro do Oleiro, tal como mo mandara o Señor.

Xesús ante Pilatos (Mc 15, 2-15; Lc 23, 2-5. 13-25; Xn 18, 29-19, 16)

• ¹¹Compareceu Xesús ante o gobernador, que lle preguntou: ^__Es ti o rei dos xudeus? Xesús contestou: ^__Ti o dis.
• ¹²E aos cargos que lle facían os sumos sacerdotes e mais os anciáns, non respondeu nada.
• ¹³Entón preguntoulle Pilatos: ^__Seica non oes todo o que están testemuñando contra ti?
• ¹⁴Pero non respondeu a pregunta ningunha, deixando ao gobernador moi estrañado.
• ¹⁵Resulta que pola festa tiña o costume de ceibar o preso que a xente lle pedise.
• ¹⁶Tiñan daquela un preso de moita sona chamado Xesús Barrabás.
• ¹⁷Pilatos dirixiuse ao pobo reunido: ^__A quen queredes que vos solte, a Xesús Barrabás ou a Xesús, chamado o Cristo?
• ¹⁸Pois el ben sabía que llo entregaran por envexa.
• ¹⁹Mentres estaba sentado no tribunal, a súa muller mandoulle a dicir: “Deixa en paz a ese xusto, que hoxe sufrín moito en soños por cousa del”.
• ²⁰Pero os sumos sacerdotes e mais os anciáns persuadiron á xente, para que reclamasen a Barrabás e acabasen con Xesús.
• ²¹O gobernador insistiu: ^__A quen queredes que vos libere? Eles dixeron: ^__A Barrabás.
• ²²Díxolles Pilatos: ^__E que fago eu con Xesús, chamado o Cristo? E responderon todos: ^__Que o crucifiquen!
• ²³El replicou: ^__Pero, que mal fixo? Pero eles berraban máis forte dicindo: ^__Que o crucifiquen!
• ²⁴Vendo Pilatos que non conseguía nada, senón que, pola contra, o barullo ía a máis, tomou auga e lavou as mans diante de todos dicindo: ^__Alá vós! Eu non son responsable deste sangue.
• ²⁵Todo o pobo respondeu dicindo: ^__Pois que recaia o seu sangue sobre nós e sobre nosos fillos.
• ²⁶Entón soltoulles a Barrabás, e a Xesús, despois de o mandar azoutar, entregouno para que o crucificasen.

Coroación cos espiños (Mc 15, 16-20; Xn 19, 2-3)

• ²⁷Os soldados do gobernador levaron a Xesús ao Pretorio, e reuniron toda a compañía.
• ²⁸Espírono, botáronlle enriba un manto escarlata;
• ²⁹e, trenzando unha coroa de espiños, puxéronlla na cabeza, e na man dereita unha cana. Axeonllándose diante del, dicíanlle moqueándose: ^__Saúde, rei dos xudeus!
• ³⁰Cuspíanlle e coa canivela dábanlle vergalladas na cabeza.
• ³¹Despois de faceren riso del, quitáronlle o manto e puxéronlle a súa roupa e quitárono para fóra para o crucificar.

Crucifixión (Mc 15, 21-32; Lc 23, 26-43; Xn 19, 17-27)

• ³²Ao saíren atoparon un home de Cirene, chamado Simón; e obrigárono a levar a cruz de Xesús.
• ³³Cando chegaron a un lugar chamado Gólgota, que quere dicir: “lugar da Caveira”,
• ³⁴déronlle de beber viño mesturado con fel. Xesús probouno, pero non o quixo beber.
• ³⁵Crucificárono, e repartiron entre eles a roupa botándoa a sorteo.
• ³⁶Despois sentaron alí a ter conta del.
• ³⁷Puxéronlle tamén enriba da cabeza un escrito co motivo da condena: “Este é Xesús, o rei dos xudeus”.
• ³⁸Tamén crucificaron con el dous bandidos, un á dereita e outro á esquerda.
• ³⁹Os que pasaban por alí, insultábano, abaneando a cabeza
• ⁴⁰e dicindo: ^__Vaites, vaites, o que destrúe o templo e o reconstrúe en tres días! Veña, sálvate a ti mesmo e baixa da cruz, se es fillo de Deus.
• ⁴¹Do mesmo xeito os sumos sacerdotes, burlándose del xunto cos letrados e anciáns, dicíanlle:
• ^42__Salvou a outros, pero non se pode salvar a si mesmo! É o rei de Israel! Que baixe agora da cruz e creremos nel!
• ⁴³Confía en Deus: pois que o salve agora, se é que de verdade o quere; ben que dixo: “Son fillo de Deus”.
• ⁴⁴Tamén o aldraxaban os bandidos que estaban crucificados con el.

Morte de Xesús (Mc 15, 33-41; Lc 23, 44-49; Xn 19, 28-30)

• ⁴⁵Chegado o mediodía, a escuridade cubriu a terra ata as dúas e pico da tarde.
• ⁴⁶E nesa hora Xesús berrou moi forte dicindo: ^__Elí, Elí lemá sabacthaní? Isto é: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaches?
• ⁴⁷E algúns dos que estaban alí, oíndo aquilo, comentaban: ^__Este chama a Elías.
• ⁴⁸Inmediatamente un deles foi correndo coller unha esponxa con vinagre e, espetándoa nunha cana, deulle de beber.
• ⁴⁹Pero os demais dicían: ^__Deixade, a ver se vén Elías salvalo.
• ⁵⁰Pero Xesús, dando de novo un grande berro, entregou a alma.
• ⁵¹Entón o veo do Santuario rachouse en dous de arriba abaixo. Tremeu a terra, as rochas fenderon,
• ⁵²e abríronse os sepulcros. Moitos corpos dos santos que estaban mortos resucitaron.
• ⁵³E despois que el resucitou, saíron dos sepulcros, entraron na cidade santa e aparecéronselles a moitos.
• ⁵⁴O centurión e mais os que con el gardaban a Xesús, vendo o terremoto e todo o que pasaba, dixeron aterrados: ^__Verdadeiramente este era o Fillo de Deus.
• ⁵⁵Había alí, mirando desde lonxe, moitas mulleres que seguiran a Xesús desde Galilea para servilo.
• ⁵⁶Entre elas estaba María Magdalena, María a nai de Santiago e mais de Xosé, e a nai dos fillos do Zebedeo.

Sepultura de Xesús (Mc 15, 42-47; Lc 23, 50-56; Xn 19, 38-42)

• ⁵⁷Á tardiña chegou un home rico de Arimatea chamado Xosé, que tamén era discípulo de Xesús.
• ⁵⁸Foi onda Pilatos e pediulle o corpo de Xesús. Pilatos mandou que llo entregasen.
• ⁵⁹Collendo o corpo envolveuno nunha saba limpa
• ⁶⁰e púxoo no seu propio sepulcro novo, que tiña cavado nunha rocha; e, facendo arrolar unha grande lousa na entrada do sepulcro, foise.
• ⁶¹Estaban alí María Magdalena e mais a outra María, sentadas fronte ao sepulcro.

Vixilancia do sepulcro

• ⁶²Ao outro día, pasado o día da Preparación, os sumos sacerdotes e mais os fariseos foron xuntos onda Pilatos
• ⁶³e dixéronlle: ^__Señor, lembramos que aquel impostor, cando estaba vivo, dixo: “Resucitarei despois de tres días”.
• ⁶⁴Así que manda que vixíen o sepulcro ata o terceiro día; non vaia ser que cheguen os discípulos e o rouben e que lle digan á xente: “Resucitou de entre os mortos!”. E así a derradeira impostura sería peor que a primeira.
• ⁶⁵Díxolles Pilatos: ^__Tedes a garda, ide, e vixiádeo como mellor saibades.
• ⁶⁶Eles foron e selaron a lousa, asegurando a vixilancia do sepulcro coa garda.