EVANXEO SEGUNDO MATEO

Capítulo 9

¹Subiu a unha barca, cruzou para a outra banda e chegou á súa vila.
²Nisto trouxéronlle un tolleito nunha padiola. Vendo a fe que tiñan, díxolle ao tolleito: ^__Ánimo, meu fillo! Quédanche perdoados os teus pecados.
³Entón algúns letrados dixeron para si: ^__Este home blasfema.
⁴Coñecendo Xesús o que pensaban, díxolles: ^__Que cavilades nos vosos adentros?
⁵Que é máis fácil, dicir: “Perdoados quedan os teus pecados”; ou dicir: “Érguete e anda”?
⁶Pois para que vexades que o Fillo do Home ten poder na terra para perdoar pecados: Érguete ^__díxolle ao tolleito^__, colle a padiola, e vai para a casa.
⁷E erguéndose foise para a súa casa.
⁸Vendo isto a xente, asombrouse e glorificaban a Deus por lles dar tal poder aos homes.

⁹Ao pasar Xesús por alí viu un home, chamado Mateo, sentado no telonio de recadación dos tributos, e díxolle: ^__Sígueme. El ergueuse e seguiuno.
¹⁰E resulta que, estando á mesa na casa, viñeron moitos recadadores e pecadores, e puxéronse tamén á mesa con Xesús e mais os seus discípulos.
¹¹Cando tal viron os fariseos, dixéronlle aos discípulos del: ^__Como é que o voso Mestre está a comer con recadadores e pecadores?
¹²El oíunos e díxolles: ^__Non son os sans senón os enfermos os que precisan de médico.
¹³Ide, pois, aprender o que significa aquilo de misericordia quero e non sacrificios. Porque non vin chamar polos xustos, senón polos pecadores.

¹⁴Entón achegáronselle os discípulos de Xoán preguntando: ^__Nós e mais os fariseos gardamos moito o xaxún. Por que non o gardan os teus discípulos?
¹⁵Respondeulles Xesús: ^__Poden os compañeiros do esposo estar de loito mentres dura a voda? Xa chegará o día no que lles leven o esposo; entón si que xaxuarán.
¹⁶Ninguén lle bota un remendo de pano aínda sen remollar a un vestido vello, pois o novo tiraría polo vello e a rachadura faríase máis grande.
¹⁷Tampouco se lle ocorre a ninguén botar viño novo en pelellos vellos, porque rebentan os pelellos, derrámase o viño e estráganse os pelellos; pola contra bótase o viño novo en pelellos novos para que ambos os dous se conserven.

¹⁸Mentres Xesús lles dicía estas cousas, velaí apareceu un xefe que, prostrándose ante el, rogáballe: ^__A miña filla acaba de morrer. Ven, impón a túa man sobre ela e vivirá.
¹⁹Erguéndose Xesús, seguiuno cos seus discípulos.
²⁰Nisto unha muller que padecía hemorraxias desde había doce anos, achegándose por detrás, tocoulle a orla do seu manto,
²¹falando para si: “Se lle dou tocado a roupa, xa curo”.
²²Xesús virouse, e ao vela díxolle: ^__Ánimo, filla, a túa fe sandoute! E desde aquel instante a muller quedou sa.
²³Ao chegar Xesús á casa do xefe, vendo os frautistas e mais o barullo da xente,
²⁴dixo: ^__Apartade, que a rapaciña non está morta: a rapaza dorme. A xente facía risa del.
²⁵Pero el, en botando para fóra a xente toda, entrou e colleu a rapaza pola man. E ela ergueuse.
²⁶A noticia espallouse por toda a redonda.

²⁷Cando saíu Xesús de alí, fórono seguindo dous cegos que berraban: ^__Fillo de David, ten dó de nós.
²⁸E ao entrar na súa casa, os cegos achegáronselle. Preguntoulles Xesús: ^__E vós credes que eu podo facer iso? Responderon: ^__Cremos.
²⁹Entón tocoulles os ollos, dicindo: ^__Fágase conforme a vosa fe.
³⁰E abríronselles os ollos. Logo avisounos moi serio: ^__Mirade que non o saiba ninguén!
³¹Pero, mal se foron, déronlle unha grande sona por toda aquela terra.

³²Ao que se foron os cegos, presentáronlle un mudo endemoñado.
³³E así que lle botou o demo fóra, o mudo falou. A xente quedou coa boca aberta e dicía: ^__Nunca tal cousa se viu en Israel.
³⁴Pero os fariseos dicían: ^__Bota os demoños co poder do xefe dos demoños.

³⁵Xesús percorría todas as vilas e aldeas ensinando nas sinagogas, anunciando a Boa Nova do Reino e curando toda enfermidade e doenza.
³⁶Pero, vendo a multitude, sentiu unha fonda compaixón por ela, porque estaban todos derreados e esmorecidos coma ovellas sen pastor.
³⁷Entón díxolles aos discípulos: ^__A anada é ben boa, pero os xornaleiros son poucos;
³⁸así que rogádelle ao dono da colleita que mande xornaleiros á súa ceifa.