EVANXEO SEGUNDO MARCOS

Capítulo 1

para que prepare o teu camiño

endereitade os seus vieiros

⁴Presentouse Xoán no deserto bautizando: pregoando un bautismo de conversión, para lograr o perdón dos pecados.
⁵E ía onda el xente de toda a provincia de Xudea e de Xerusalén; confesaban os seus pecados e el bautizábaos no río Xordán.
⁶Xoán ía vestido con pelos de camelo e cun cinguidoiro de coiro arredor do van, e mantíñase de saltóns e mel bravo.
⁷E proclamaba: ^__Detrás miña está a chegar o que é máis forte ca min, ante quen non son digno de prostrarme para lle desatar os amallós do seu calzado.
⁸Eu bautizo con auga, pero el havos bautizar no Espírito Santo.

⁹E aconteceu por aqueles días que chegou Xesús desde Nazaré de Galilea, e Xoán bautizouno no Xordán.
¹⁰E deseguida, mentres saía da auga, viu abrirse o ceo e baixar sobre el, coma unha pomba, o Espírito Santo.
¹¹E unha voz deixouse oír desde o ceo: ^__Ti es o meu fillo benquerido, o meu predilecto.

¹²Axiña o encamiñou o Espírito ao deserto.
¹³Alí permaneceu corenta días, alí o tentou Satanás; vivía entre as feras e servíano os anxos.

¹⁴Cando prenderon a Xoán, marchou Xesús a Galilea a anunciar a Boa Nova de Deus,
¹⁵dicindo: ^__O tempo está cumprido, e chega o Reino de Deus; convertédevos, e crede na Boa Nova.

¹⁶Camiñando pola ribeira do mar de Galilea, viu a Simón e mais a André, seu irmán, largando o aparello no mar: eran pescadores.
¹⁷Díxolles Xesús: ^__Vide comigo e fareivos pescadores de homes.
¹⁸E deixando decontado o aparello, seguírono.
¹⁹Un pouco máis adiante viu a Santiago, fillo de Zebedeo e mais a Xoán, seu irmán; estaban arranxando o aparello na barca. E deseguida os chamou.
²⁰Eles, deixando a seu pai, Zebedeo, e mais os seus tripulantes na barca, seguírono.

²¹Viñeron a Cafarnaúm, e, ao chegar o sábado, púxose a ensinar na sinagoga.
²²Todos estaban abraiados da súa doutrina, pois ensinaba coma quen ten autoridade, non coma os letrados.
²³E cadrou que había naquela sinagoga un home posuído por un mal espírito, e púxose a berrar:
²⁴^__Que temos que ver contigo, Xesús de Nazaré? Seica viñeches para acabar connosco? Ben sei quen es ti: ti es o Santo de Deus.
²⁵Xesús mandoulle: ^__Cala, e bótate fóra dese home.
²⁶O espírito malo sacudiuno, pegou un berro moi alto e saíu del.
²⁷Todos ficaron pasmados, e discutían entre si, dicindo: ^__Que é isto? Unha nova doutrina, e con autoridade; enriba, dálles ordes aos espíritos malos, e eles obedéceno.
²⁸E a súa sona espallouse decontado por toda a rexión de Galilea.

²⁹Despois de saír da sinagoga, foi á casa de Simón e mais de André, con Santiago e Xoán.
³⁰A sogra de Simón estaba na cama con febre, e axiña lle falaron dela.
³¹E, achegándose, colleuna pola man e ergueuna; desapareceulle a febre e púxose a servilos.
³²Chegada a tardiña, xa de sol posto, leváronlle todos os enfermos e endemoñados;
³³a vila enteira se amoreou na porta.
³⁴E sandou a moitos enfermos de varias doenzas e botou moitos demoños. Pero aos demoños non os deixaba falar, porque o coñecían ben.
³⁵Erguéndose moi cedo, aínda de noite, saíu para un lugar arredado, onde se puxo a orar.
³⁶Simón e mais os seus compañeiros fórono seguindo,
³⁷e cando o atoparon, dixéronlle: ^__Todos te andan a buscar.
³⁸El respondeu: ^__Vaiamos a outro sitio, ás aldeas veciñas, para predicarmos tamén alí, que para isto vin.
³⁹E foi predicando polas sinagogas de Galilea, botando fóra os demos.

⁴⁰Acercóuselles un gafo, e rogoulle de xeonllos: ^__Ti, se queres, pódesme limpar.
⁴¹Xesús, estremecido, alongou a man, e tocouno, dicindo: ^__Pois quero: queda limpo.
⁴²E no instante desapareceulle a lepra, quedando limpo.
⁴³E despediuno, e, poñéndose moi serio, mandoulle:
⁴⁴^__Mira, non lle vaias dicir nada a ninguén; preséntate ao sacerdote, e fai pola túa purificación as ofrendas mandadas por Moisés, para que lles conste.
⁴⁵Pero, mal se foi, aquel home botouse a pregoar a nova, espallándoa de tal xeito que Xesús xa non podía entrar en vila ningunha, senón que quedaba fóra, nos arredores apartados. Pero aínda así acudían a el de todas as partes.