Capítulo 15

Xesús ante Pilatos (Mt 27, 1-2. 11-26; Lc 23, 1-5. 13-25; Xn 18, 28-19, 16)

• ¹Á mañanciña cedo, os sumos sacerdotes, os anciáns e mais os letrados ^__todo o Sanedrín^__, despois dunha reunión do Consello, amarraron a Xesús e fórono entregar a Pilatos.
• ²Pilatos preguntoulle: ^__Es ti o rei dos xudeus? Respondeulle: ^__Ti o dis.
• ³E os sumos sacerdotes acusábano de moitas cousas.
• ⁴Pero Pilatos volveulle preguntar: ^__Non respondes nada? Xa ves de cantas cousas te acusan.
• ⁵Pero Xesús non respondeu nada, deixando moi estrañado a Pilatos.
• ⁶Polas festas tiña o costume de soltar o preso que lle pedisen.
• ⁷Estaba daquela na cadea un tal Barrabás, xunto cos sediciosos que nunha revolta mataran a un home.
• ⁸Cando subiu o xentío, empezou a reclamar o indulto tradicional.
• ⁹Pilatos respondeulles: ^__Queredes que vos solte ao rei dos xudeus?
• ¹⁰Pois el ben sabía que os sumos sacerdotes llo entregaran por envexa.
• ¹¹Pero eles encirraban á xente, para que lles liberase a Barrabás.
• ¹²Pilatos respondeu: ^__E que fago eu con ese ao que lle chamades rei dos xudeus?
• ¹³A xente volveu berrar: ^__Crucifícao!
• ¹⁴Pilatos replicou: ^__Pero, que mal fixo? Mais eles berraban máis forte: ^__Crucifícao!
• ¹⁵E Pilatos, para compracer ao pobo, soltou a Barrabás; e a Xesús, despois de o mandar azoutar, entregouno para que o crucificasen.

Coroación cos espiños (Mt 27, 27-31; Xn 19, 2-3)

• ¹⁶Os soldados levárono para dentro do palacio do gobernador, que é o Pretorio, e chamaron a toda a compañía.
• ¹⁷Vestírono de púrpura, e trenzaron unha coroa con espiños e encaixáronlla.
• ¹⁸Empezáronlle a facer saúdos: ^__Saúde, rei dos xudeus!
• ¹⁹E cunha canivela dábanlle golpes na cabeza, cuspían nel e, axeonllándose, rendíanlle homenaxe.
• ²⁰E despois de faceren riso del, quitáronlle a púrpura e puxéronlle a súa roupa. Despois levárono fóra, para o crucificaren.

Crucifixión (Mt 27, 32-44; Lc 23, 26-43; Xn 19, 17-24)

• ²¹Pasaba por alí Simón de Cirene, que volvía da leira ^__o pai de Alexandre e de Rufo^__ e obrigárono a cargar coa cruz.
• ²²Levárono a un lugar chamado Gólgota, ou sexa, lugar da Caveira.
• ²³Alí dábanlle viño con mirra, pero non o quixo.
• ²⁴Crucificárono e repartiron a roupa, botando sortes, para saber o que lle tocaba a cada un.
• ²⁵Era a media mañá cando o crucificaron.
• ²⁶Un letreiro anunciaba a causa da súa condena: “O rei dos xudeus”.
• ²⁷Con el crucificaron tamén a dous bandidos, un á dereita e outro á esquerda.
• ²⁹Os que pasaban por alí, burlábanse del, abaneando as cabezas, e dicindo: ^__Vaites, vaites, o que destrúe o templo e o reconstrúe en tres días!
• ³⁰Anda, baixa agora da cruz, e sálvate!
• ³¹Do mesmo xeito, os sumos sacerdotes, burlándose entre eles cos letrados, dicían: ^__Salvou a outros, pero non se pode salvar a si mesmo!
• ³²O Mesías, o rei de Israel! Que baixe da cruz agora, para que vexamos e creamos! Tamén os que estaban crucificados con el o aldraxaban.

Morte de Xesús (Mt 27, 45-56; Lc 23, 44-49; Xn 19, 28-30)

• ³³Chegado o mediodía, a escuridade cubriu toda a terra, ata as dúas e pico da tarde.
• ³⁴E nesa hora, Xesús berrou moi forte: ^__Eloí, Eloí, lamá sabacthaní (que quere dicir: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaches).
• ³⁵Oíndo aquilo, algúns dos presentes comentaban: ^__Oístes? Está chamando por Elías.
• ³⁶E un deles, botando a correr, empapou unha esponxa en vinagre, espetouna nunha canivela, e deulle de beber, dicindo: ^__Deixade, a ver, logo, se vén Elías baixalo.
• ³⁷Pero Xesús, dando un berro moi alto, expirou.
• ³⁸O veo do templo rachou en dous de arriba abaixo.
• ³⁹O centurión, que estaba diante, oíndo o berro que deu ao morrer, dixo: ^__Verdadeiramente este home era Fillo de Deus.
• ⁴⁰Tamén había mulleres, mirando desde lonxe; entre elas estaban María Magdalena, María a nai de Santiago o Menor e de Xosé, e mais Salomé,
• ⁴¹que o seguían e servían cando estaba en Galilea; e moitas outras que subiran con el a Xerusalén.

Sepultura de Xesús (Mt 27, 57-61; Lc 23, 50-56; Xn 19, 38-42)

• ⁴²Á tardiña, como era o día da Preparación, ou sexa véspera de sábado,
• ⁴³Xosé de Arimatea, nobre conselleiro que tamén esperaba o Reino de Deus, foi onda Pilatos con gran valor, para lle pedir o corpo de Xesús.
• ⁴⁴Pilatos estrañouse de que xa estivese morto, e, chamando polo centurión, preguntoulle se xa morrera; daquela,
• ⁴⁵informado polo centurión, entregoulle o cadáver a Xosé.
• ⁴⁶El, mercando unha saba, baixouno, envolveuno nela, e acomodouno nun sepulcro escavado na rocha; logo fixo roular unha lousa sobre a entrada.
• ⁴⁷María Magdalena e mais María de Xosé enxergaban para ver onde o poñía.