Capítulo 2

Curación dun paralítico (Mt 9, 1-8; Lc 5, 17-26)

• ¹De alí a uns días entrou de novo en Cafarnaúm, e sóubose que estaba na casa;
• ²tantos se xuntaron que nin diante da porta había xa sitio. El expoñíalles a Palabra.
• ³Entón, entre catro, trouxeron un home tolleito.
• ⁴Pero, non podendo chegar ao pé del, pola moita xente que había, levantaron o teito onde el estaba, e abriron un furado ata poderen meter o leito co enfermo e descolgalo.
• ⁵Xesús, vendo a fe que tiñan, díxolle ao tolleito: ^__Meu fillo, quédanche perdoados os teus pecados.
• ⁶Pero alí sentados estaban algúns letrados, que matinaban para os seus adentros:
• ⁷“Pero, que está a dicir este home? Está blasfemando. Quen pode perdoar os pecados, senón unicamente Deus?”.
• ⁸Xesús, decatándose axiña do que estaban cavilando, díxolles: ^__Por que razoades así nos vosos adentros?
• ⁹Que é máis fácil? Dicirlle a este tolleito: “Quédanche perdoados os teus pecados”, ou dicirlle: “Érguete, colle a padiola e vaite?”.
• ¹⁰Pois para que vexades que o Fillo do Home ten poder para perdoar os pecados
• ^11__díxolle ao tolleito^__: Colle a padiola e vaite á túa casa.
• ¹²E así foi: no instante, ergueuse, colleu o leito e foise diante de todos, de tal modo que todos ficaron pasmados, e daban gloria a Deus dicindo: ^__Nunca tal cousa vimos!

Vocación de Mateo (Mt 9, 9-13; Lc 5, 27-32)

• ¹³Volveu saír para a beira do mar, e a xente toda seguía acudindo. E el instruíaos.
• ¹⁴Ao pasar, viu a Leví, o de Alfeo, sentado no telonio cobrando os tributos, e dille: ^__Sígueme. El ergueuse, e seguiuno.
• ¹⁵Aconteceu que estando Xesús á mesa de Leví, acompañado dos seus discípulos e mais outros recadadores de tributos e pecadores ^__pois eran moitos os que o seguían^__,
• ¹⁶os letrados e fariseos, véndoo comer con eles, dixéronlles aos discípulos: ^__Como é que come cos recadadores e pecadores?
• ¹⁷Xesús sentiunos, e contestoulles: ^__Non son os sans, senón os enfermos, os que precisan médico. Eu non vin chamar polos xustos, senón polos pecadores.

Discusión polo xaxún (Mt 9, 14-17; Lc 5, 33-39)

• ¹⁸Un día no que os discípulos de Xoán e mais os fariseos gardaban o xaxún, viñéronlle preguntar: ^__Como é que mentres os discípulos de Xoán e mais os dos fariseos gardan o xaxún, os teus non o gardan?
• ¹⁹Xesús contestoulles: ^__Pero, logo, poden os convidados á voda xaxuar mentres dura a voda? Mentres teñan consigo o esposo non poden xaxuar.
• ²⁰Xa virá o día no que lles leven o esposo, e daquela si que xaxuarán.
• ²¹Ninguén lle bota un remendo de pano novo a un vestido vello, porque o novo tiraría polo vello e a rachadura faríase máis grande.
• ²²Tampouco ninguén bota viño novo en pelellos vellos, porque o viño rebentaría os pelellos, e perderíanse pelellos e viño. Xa sabedes: a viño novo, pelellos novos.

Xesús defende os seus discípulos (Mt 12, 1-8; Lc 6, 1-5)

• ²³Un sábado cadrou que pasaron por uns terreos sementados; os seus discípulos, mentres ían de camiño, empezaron a arrincar espigas.
• ²⁴Entón dixéronlle os fariseos: ^__Mira para aí, por que fan o que non lles está permitido facer nun sábado?
• ²⁵El respondeulles: ^__Seica non sabedes o que fixo David, cando el e mais os seus acompañantes se viron apurados e con fame?
• ²⁶No tempo do sumo sacerdote Abiatar entrou na casa de Deus e comeu o pan ofrecido ^__pan que só podían comer os sacerdotes^__ e repartiu incluso cos seus compañeiros.
• ²⁷E concluíu: ^__O sábado fíxose para o servizo do home, e non o home para o servizo do sábado.
• ²⁸Así que o Fillo do Home é Señor incluso do sábado.