Capítulo 6

Na sinagoga de Nazaré (Mt 13, 53-58; Lc 4, 16-30)

• ¹Saíndo de alí, foise para a súa vila, acompañado polos seus discípulos.
• ²Cando chegou o sábado, empezou a ensinar na sinagoga. E moita da xente que o escoitaba dicía abraiada: ^__De onde lle veñen a este todas esas cousas? Que sabedoría é esa que lle ensinaron, e como pode facer tantos milagres pola súa man?
• ³Non é este o carpinteiro, fillo de María e irmán de Santiago, Xosé, Xudas e mais Simón, e as súas irmás non viven aquí connosco? Estaban realmente escandalizados.
• ⁴Pero Xesús díxolles: ^__Non é desprezado un profeta máis que na súa terra, na súa casa, ou entre os seus parentes.
• ⁵E non puido realizar alí ningún milagre, fóra dalgunhas curacións, que fixo impoñendo as mans.
• ⁶Estaba sorprendido por aquela incredulidade. E dedicouse a andar polas aldeas dos arredores, ensinando.

A misión dos apóstolos (Mt 10, 1. 9-15; Lc 9, 1-6)

• ⁷Entón chamou os Doce, e empezou a mandalos de dous en dous, dándolles poder sobre os espíritos malos.
• ⁸Recomendoulles que non levasen nada para o camiño, fóra dun caxato: nin pan, nin alforxas, nin cartos na faixa.
• ⁹Que calzasen sandalias, pero que non levasen máis ca unha túnica.
• ¹⁰E avisounos: ^__Cando entredes nunha casa, permanecede nela ata que vós marchedes.
• ¹¹Se nalgún lugar non vos acolleren nin vos escoitaren, ídevos, sacudindo o po dos vosos pés, para que lles sirva de aviso.
• ¹²Marcharon, e predicaron a conversión.
• ¹³Botaban fóra moitos demoños, e curaban os enfermos, unxíndoos con aceite.

Morte de Xoán o Bautista (Mt 14, 1-12; Lc 3, 19-20; 9, 7-9)

• ¹⁴Como a sona de Xesús se estendía por todas partes, chegou aos oídos do rei Herodes, xunto cos comentarios que facían: “É o mesmo Xoán o Bautista resucitado de entre os mortos, e por iso actuaban nel eses poderes”.
• ¹⁵Outros dicían que era Elías ou algún profeta.
• ¹⁶Pero Herodes dicía: ^__É Xoán o Bautista, a quen eu mandei decapitar, que está resucitado.
• ¹⁷Porque Herodes mandara encadear a Xoán por causa de Herodías, a muller de seu irmán Filipo, coa que el casara.
• ¹⁸Xoán non paraba de lle dicir: ^__Non che está permitido vivir coa muller do teu irmán.
• ¹⁹Por iso Herodías colléralle xenreira a Xoán, e queríao matar.
• ²⁰Pero Herodes temía a Xoán, sabendo que era home xusto e santo, e protexíao; mesmo lle gustaba oílo falar, aínda que quedase desacougado.
• ²¹Pero chegou a ocasión axeitada, cando Herodes, no día que facía anos, deu un banquete aos ministros, oficiais e xente importante de Galilea.
• ²²Resulta que, entrando a filla da mesma Herodías, bailou moi ben, e gustoulle moito a Herodes e a todos os convidados. Entón o rei díxolle á rapaza: ^__Pídeme o que queiras, que cho hei dar.
• ²³E xurou: ^__Dareiche o que me pidas, aínda que sexa a metade do meu reino.
• ²⁴Vaise a rapaza onda a nai e pregúntalle: ^__Que lle pedirei? Ela díxolle: ^__Pídelle a cabeza de Xoán o Bautista.
• ²⁵E volvendo axiña onda o rei, díxolle: ^__Quero que me deas decontado, nunha bandexa, a cabeza de Xoán o Bautista.
• ²⁶O rei púxose moi triste, pero, polos xuramentos e mais polos convidados, non quería defraudala.
• ²⁷E deseguida mandou a un verdugo traer a cabeza de Xoán; cortoulla,
• ²⁸tróuxoa nunha bandexa, para lla dar á rapaza, que non tardou en levarlla a súa nai.
• ²⁹Cando os seus discípulos o souberon, recolleron o cadáver e fórono enterrar.

Primeira multiplicación do pan (Mt 14, 13-21; Lc 9, 10-17; Xn 6, 1-13)

• ³⁰Cando volveron a reunirse con Xesús, os apóstolos contáronlle canto fixeran e ensinaran.
• ³¹El díxolles: ^__Vide vós comigo a un lugar arredado, e descansade un pouco. Eran moitos os que ían e viñan, e nin para comer atopaban tempo.
• ³²Fóronse sos na barca a un lugar arredado.
• ³³Pero, ao velos marchar, a xente foinos seguindo por terra desde todas as vilas, e chegaron primeiro ca eles.
• ³⁴Así, cando desembarcaron, atopouse cunha gran multitude. El, conmovido, porque eran coma ovellas sen pastor, púxose a predicar ensinándolles moitas cousas.
• ³⁵Como se facía tarde, acercáronselle os discípulos e dixéronlle: ^__Por aquí non hai casas e xa pasa moito da hora:
• ³⁶vai ser mellor que os despidas, para que vaian ás aldeas e vilas veciñas, e merquen algo de comer.
• ³⁷Pero el respondeulles: ^__Dádelles vós de comer. Contestaron: ^__Imos, logo, mercar douscentos denarios de pan para lles darmos de comer?
• ³⁸El preguntoulles: ^__E, logo, canto pan tedes? Fixeron o reconto e dixeron: ^__Por xunto temos cinco bolos e mais dous peixes.
• ³⁹El mandounos sentar en grupos na herba verde.
• ⁴⁰E fóronse sentando en grupos de cen ou cincuenta.
• ⁴¹Colleu os cinco bolos e mais os dous peixes, ergueu a vista ao ceo, bendiciunos, e partiu os bolos, e déullelos aos discípulos, para que os servisen; e repartiu tamén os dous peixes entre todos.
• ⁴²Comeron todos ata se fartaren
• ⁴³e recolleron de anacos e das sobras dos peixes doce cestos cheos.
• ⁴⁴E os que comeran os pans eran cinco mil homes.

Anda por riba da auga (Mt 14, 22-33; Xn 6, 16-21)

• ⁴⁵Deseguida mandou aos seus discípulos que embarcasen e fosen indo diante para Betsaida, mentres el despedía a xente.
• ⁴⁶E cando rematou de se despedir, foi orar ao monte.
• ⁴⁷Fíxose noite, e a barca estaba no medio do mar, mentres el quedaba só en terra.
• ⁴⁸Vendo o fatigados que estaban de tanto vogar co vento en contra, ao raiar o día foi cara a eles, andando polo mar.
• ⁴⁹Pero eles, ao velo andar polo mar, coidaron que era unha pantasma, e empezaron a berrar.
• ⁵⁰Mais el, decontado, faloulles: ^__Tranquilos, que son eu. Non teñades medo.
• ⁵¹E subiu á barca, onda eles. Acougou o vento, e todos quedaron abraiados de vez,
• ⁵²porque non comprenderan o milagre do pan, ao teren aínda cerrado o entendemento.

Cura os enfermos de Xenesaret (Mt 14, 34-36)

• ⁵³Cando atravesaron para a outra banda, chegaron a Xenesaret, e alí desembarcaron.
• ⁵⁴A xente decontado o recoñecía.
• ⁵⁵Percorrendo toda aquela comarca, levábanlle todos os enfermos en leitos;
• ⁵⁶e en aldeas, vilas e cidades, cando oían que andaba por alí, pousaban os enfermos nas rúas, rogándolle que lles deixase tocar tan sequera a orla do seu manto. E cantos o tocaban, curaban.