Capítulo 7

Conflitos coas tradicións (Mt 15, 1-20)

• ¹Reuníronse con Xesús un grupo de fariseos con algúns letrados chegados de Xerusalén,
• ²e viron aos discípulos comer con mans impuras, é dicir, sen antes lavaren as mans.
• ³(É sabido que os fariseos e os xudeus todos non comen sen lavaren ben as mans, seguindo así as vellas tradicións;
• ⁴e cando chegan da rúa, tampouco comen sen se bañaren antes; tamén están moi apegados a outras tradicións, coma o lavar vasos, xerras e bandexas).
• ⁵Por iso os fariseos e mais os escribas preguntáronlle: ^__Por que os teus discípulos non se portan conforme a tradición dos devanceiros, senón que comen con mans impuras?
• ⁶El contestoulles: ^__Que ben profetizou Isaías de vós, hipócritas, como está escrito:
• Este pobo hónrame cos labios,
• pero o seu corazón está lonxe de min.
• ⁷Danme un culto inútil,
• porque a doutrina que ensinan
• non son máis que costumes humanos.
• ⁸Rexeitades os mandados de Deus e agarrádesvos ás tradicións dos homes.
• ⁹E dicíalles: ^__Que ben quebrantades os preceptos de Deus, para conservar as tradicións humanas!
• ¹⁰Porque Moisés dixo: Coida de teu pai e mais de túa nai, e quen abandone a seu pai ou a súa nai é reo de morte.
• ¹¹Pero vós dicides que se un home dixese a seu pai ou a súa nai: “O sustento que poderías recibir de min é korbán”, é dicir, vai para o templo como ofrenda,
• ¹²xa non lles permitides facer nada por eles,
• ¹³invalidando o mandamento de Deus coa vosa tradición. E así facedes outras moitas cousas parecidas.
• ¹⁴E convocando á xente, dicíalles: ^__Escoitádeme todos e procurade entender.
• ¹⁵Nada do que hai fóra do home pode manchalo ao entrar nel; pero o que sae do home, iso si que o mancha.
• ¹⁷E cando entrou na casa, despois de deixar a xente, os discípulos preguntáronlle polo significado daquilo.
• ¹⁸Díxolles: ^__E logo vós tampouco sodes capaces de entender? Non comprendedes que todo o que vén de fóra e entra no home non o pode manchar,
• ¹⁹porque non penetra no seu corazón, senón no seu ventre, e de alí vai parar ao escusado? Así declaraba puros todos os alimentos.
• ²⁰E continuou: ^__O que sae de dentro, iso si que mancha;
• ²¹porque de dentro, do corazón do home, xorden os malos pensamentos, as fornicacións, os roubos, os asasinatos,
• ²²os adulterios, as cobizas, as maldades, as fraudes, os desenfreos, as envexas, as blasfemias, a soberbia, os desatinos.
• ²³Todos eses males saen de dentro e manchan o home.

VIAXE POR FÓRA DE GALILEA

A muller cananea (Mt 15, 21-28)

• ²⁴E foi cara á terra de Tiro. Alí meteuse nunha casa, porque non quería que ninguén o recoñecese. Pero non lle foi posible pasar inadvertido,
• ²⁵pois deseguida chegou unha mulleriña que tiña unha filla posuída por un espírito malo, e botóuselle aos pés.
• ²⁶Esta muller era pagá, unha siro-fenicia, e rogáballe que lle librase a filla do espírito malo.
• ²⁷Pero el díxolle: ^__Deixa que se farten primeiro os fillos, pois non é ben quitarlles o pan aos fillos, para botárllelo aos cadeliños.
• ²⁸Ela contestoulle: ^__Non é, Señor; non é; pero tamén os cadeliños apañan debaixo da mesa as faragullas que deixan caer os fillos.
• ²⁹El díxolle entón: ^__Vaite, que polo que acabas de dicir xa o demo saíu da túa filla.
• ³⁰E así foi: ao que chegou á casa, atopou a filla deitada na cama, libre do demo.

Curación dun xordo

• ³¹De novo, deixando Tiro, veu dar por Sidón ao mar de Galilea, atravesando a Decápolis.
• ³²Presentáronlle un xordomudo, e suplicáronlle que lle impuxese as mans.
• ³³Xesús, separándoo da xente, meteulle os dedos nas orellas, e tocoulle a lingua con cuspe.
• ³⁴Logo, erguendo os ollos ao ceo, suspirou e dixo: ^__Effatá (ou sexa: ábrete).
• ³⁵E no instante abríronselle os oídos, e falaba perfectamente.
• ³⁶Logo prohibiulles contalo a ninguén; pero canto máis llelo prohibía, máis o espallaban.
• ³⁷E a xente, totalmente abraiada, comentaba: ^__Que ben o fai todo! Fai que os xordos oian e que os mudos falen.