Capítulo 1

Prólogo

• ¹Posto que moitos emprenderon a tarefa de narrar axeitadamente os feitos ocorridos entre nós,
• ²tal como nolos transmitiron desde o principio as testemuñas oculares e mais os predicadores da palabra,
• ³decidín eu tamén, despois de me informar con tino desde as orixes, escribirchos ordenadamente para ti, ilustre Teófilo,
• ⁴a fin de que coñezas ben a firmeza das ensinanzas nas que te instruíron.

INTRODUCIÓN

NACEMENTO E VIDA OCULTA DE XOÁN O BAUTISTA E DE XESÚS

Anuncio do nacemento de Xoán

• ⁵Houbo no tempo de Herodes, rei de Xudea, un sacerdote chamado Zacarías, do grupo de Abías, casado cunha muller descendente de Aharón, chamada Isabel.
• ⁶Ambos eran xustos ante Deus, pois gardaban sen fallas os seus mandamentos e preceptos.
• ⁷Non tiñan fillos, por ser Isabel estéril e estaren os dous moi entrados en anos.
• ⁸E resulta que, estando el exercendo o sacerdocio diante de Deus, segundo a quenda do seu grupo,
• ⁹entrou no Santuario do Señor, conforme ao ritual, para ofrecer o incenso,
• ¹⁰mentres a xente do pobo facía oración fóra.
• ¹¹Nisto, á dereita do altar do incenso, de pé, aparecéuselle un anxo do Señor.
• ¹²Zacarías, ao velo, turbouse todo, cheo de temor.
• ¹³Mais o anxo díxolle: ^__Acouga, Zacarías, que se escoitou a túa petición, e Isabel, a túa muller, vaiche dar un fillo, e vaslle chamar Xoán.
• ¹⁴Será para ti gozo e alegría, e moitos se alegrarán co seu nacemento.
• ¹⁵Será grande ante o Señor e non beberá nin viño nin licor. Desde o mesmo ventre de súa nai estará cheo do Espírito Santo.
• ¹⁶Converterá moitos fillos de Israel ao Señor, o seu Deus.
• ¹⁷Camiñará diante del co espírito e poder de Elías, para reconciliar pais con fillos, ensinarlles aos rebeldes o proceder dos xustos e preparar así un pobo ben disposto para o Señor.
• ¹⁸Preguntoulle Zacarías ao anxo: ^__E como me constará iso a min, que xa vou vello e a miña muller tamén xa pasa dos anos?
• ¹⁹ O anxo respondeu: ^__Eu son Gabriel, o que estou preto de Deus e mandoume para falar contigo e darche esta boa nova.
• ²⁰E fíxate ben: vas quedar mudo e non poderás falar ata o día no que aconteza todo isto, xa que non criches nas miñas palabras que se han cumprir no seu tempo.
• ²¹E, mentres, o pobo esperaba por Zacarías, sorprendido de que se demorase tanto dentro do Santuario.
• ²²Cando por fin saíu, sen lles poder falar, comprenderon que tivera algunha visión no Santuario. El facíalles acenos, permanecendo mudo.
• ²³E, cando rematou o tempo do seu ministerio, foise para a súa casa.
• ²⁴Días despois, concibiu a súa muller Isabel, que se ocultou durante cinco meses. E dicía para si:
• ²⁵“Isto é obra do Señor, que se dignou librarme desta vergonza diante da xente”.

O anuncio do nacemento de Xesús (Mt 1, 18-21)

• ²⁶Aos seis meses, Deus mandou o anxo Gabriel a unha vila chamada Nazaré,
• ²⁷onda unha mociña prometida a un home da casa de David, que se chamaba Xosé; o nome da mociña era María.
• ²⁸Entrando onde estaba ela, díxolle: ^__Alégrate, chea de graza, o Señor está contigo.
• ²⁹Ela turbouse con estas palabras, cavilando no que podería significar o saúdo aquel.
• ³⁰ O anxo continuou: ^__Non teñas medo, María, porque ti atopaches graza ante Deus;
• ³¹e, fíxate, vas concibir no teu ventre e darás a luz un fillo, ao que lle poñerás de nome Xesús.
• ³²Será grande e chamarase Fillo do Altísimo, e o Señor Deus daralle o trono de David, seu pai;
• ³³reinará por sempre na casa de Xacob, e o seu reinado non terá fin.
• ³⁴María respondeulle ao anxo: ^__E como pode ser isto, pois eu son virxe?
• ³⁵O anxo replicoulle: ^__O Espírito Santo baixará sobre ti e o poder do Altísimo cubrirate coa súa sombra; por iso o que vai nacer de ti será santo e chamarase Fillo de Deus.
• ³⁶Aí tes a túa curmá Isabel, que concibiu un fillo na súa vellez, e xa está de seis meses a que chamaban estéril,
• ³⁷que para Deus non hai imposibles.
• ³⁸María contestou: ^__Velaquí a escrava do Señor: cúmprase en min o que dixeches. E o anxo marchou de onda ela.

María visita a Isabel

• ³⁹Naqueles mesmos días saíu María de présa camiño da montaña, a unha vila de Xudá.
• ⁴⁰Entrou na casa de Zacarías e saudou a Isabel.
• ⁴¹E, en oíndo Isabel o saúdo de María, o neno brincoulle no ventre. Entón, chea do Espírito Santo,
• ⁴²exclamou Isabel, a grandes voces: ^__Bendita ti entre as mulleres e bendito o froito do teu ventre.
• ⁴³Quen son eu para que me visite a nai do meu Señor?
• ⁴⁴Pois ao que chegou o teu saúdo aos meus oídos, brincou de alegría a criatura no meu ventre.
• ⁴⁵Ditosa ti que criches que se cumpriría canto che anunciaron de parte do Señor!

O Magníficat

• ⁴⁶Entón María exclamou: A miña alma proclama a grandeza do Señor,
• ⁴⁷e alégrase o meu espírito en Deus,
• o meu Salvador,
• ⁴⁸porque reparou na súa humilde escraviña. Velaí: desde agora todas as xeracións me van felicitar.
• ⁴⁹Marabillas o Poderoso fixo en min!
• O seu nome é Santo;
• ⁵⁰a súa misericordia chega
• xeración tras xeración
• a todos os que o temen.
• ⁵¹Manifesta o poder do seu brazo, desbaratando os plans dos soberbios.
• ⁵²Derruba do seu trono aos poderosos
• e fai subir aos humildes;
• ⁵³aos famentos éncheos de bens
• e aos ricos despídeos baleiros.
• ⁵⁴Ampara a Israel, o seu Servidor,
• lembrándose da súa misericordia,
• ⁵⁵conforme prometera a nosos pais,
• en favor de Abraham
e da súa descendencia para sempre.
• ⁵⁶María permaneceu con ela tres meses, e logo volveu para a súa casa.

Nacemento de Xoán o Bautista

• ⁵⁷Cando se lle cumpriron a Isabel os meses, deu a luz un fillo.
• ⁵⁸En sabendo os parentes e veciños a bondade con que Deus a regalara, fórona felicitar.
• ⁵⁹Aos oito días levaron a circuncidar o neno, e queríanlle poñer Zacarías, coma seu pai.
• ⁶⁰Pero interveu a nai dicindo: ^__Non, chamarase Xoán!
• ⁶¹Eles replicaron: ^__Pero se non hai ninguén na túa parentela que se chame así!
• ⁶²Preguntáronlle por sinais ao pai, como quería que se chamase.
• ⁶³El pediu con que escribir e puxo: ^__Xoán é o nome do meniño. Todos ficaron sorprendidos.
• ⁶⁴E de súpeto ceibóuselle a lingua, e empezou a falar bendicindo a Deus.
• ⁶⁵Os veciños quedaron todos abraiados, e por toda a montaña de Xudea non se falaba doutra cousa.
• ⁶⁶Todos os que o oían, dicían moi impresionados: ^__Que vai ser deste neno? Porque a man de Deus estaba con el.
• ⁶⁷Zacarías, o pai, cheo do Espírito Santo, profetizou dicindo:
• ⁶⁸Bendito sexa o Señor, Deus de Israel porque veu visitar e redimir o seu pobo,
• ⁶⁹suscitando para nós unha forza de salvación na casa de David, o seu servo,
• ⁷⁰conforme prometera desde antigo por boca dos seus santos profetas:
• ⁷¹que nos salvaría dos nosos inimigos e das mans dos que nos teñen odio;
• ⁷²que tería misericordia de nosos pais, tendo presente a súa Santa Alianza,
• ⁷³tal fora a promesa que lle fixera a Abraham, noso pai, concedéndonos
• ⁷⁴que, libres das mans do inimigo, o sirvamos sen temor,
• ⁷⁵en santidade e xustiza, diante del, todos os días mentres dure a nosa vida.
• ⁷⁶E a ti, meu meniño, hanche chamar profeta do Altísimo, porque irás diante do Señor, preparando os seus camiños,
• ⁷⁷anunciándolle a salvación ao seu pobo mediante o perdón dos pecados,
• ⁷⁸pois pola misericordia entrañable do noso Deus amencerá desde o ceo un sol para nós:
• ⁷⁹luz para os que viven nas tebras e xacen entre as sombras da morte, para guiar os nosos pasos polos camiños da paz.
• ⁸⁰O meniño medraba, facéndose forte de espírito; e viviu no deserto ata o día no que se manifestou a Israel.