Capítulo 16

Parábola do administrador infiel

• ¹E díxolles tamén aos seus discípulos: ^__Dunha vez había un home rico que tiña un administrador, do que lle foron contar que estaba a lle acabar cos bens.
• ²Chamou por el e díxolle: “Que é iso que sinto falar de ti? Dáme conta da túa administración, que quedas despedido”.
• ³O administrador púxose a cavilar: “E agora que vou facer, que quedo sen traballo? Cavar, non podo; e botarme a pedir, dáme vergonza.
• ⁴Ben! Xa sei o que vou facer para que cando me despidan haxa quen me acolla na súa casa!”.
• ⁵Vaise, e chama por cada un dos debedores do seu amo e pregúntalle ao primeiro: “Ti canto lle debes ao meu amo?”.
• ⁶El respondeulle: “Débolle cen bocois de aceite”. El díxolle: “Pois colle o teu recibo e escribe axiña cincuenta”.
• ⁷Despois preguntoulle ao segundo: “Ti canto debes?”. Respondeulle: “Debo cen ferrados de trigo”. Díxolle el: “Pois colle o teu recibo e escribe oitenta”.
• ⁸O amo loou a aquel administrador inxusto pola astucia con que actuara, pois os fillos deste mundo son máis asisados nas cousas deles ca os fillos da luz.
• ⁹Por iso eu avísovos: Facede amigos coas riquezas inxustas, para que cando vos falten, vos acollan nas moradas eternas.
• ¹⁰Quen é fiel no pouco, tamén será fiel no moito; e quen é inxusto no pouco, tamén será inxusto no moito.
• ¹¹Pois, se coa riqueza inxusta non sodes fieis, quen vos vai confiar a verdadeira?
• ¹²E se no alleo nos sodes fieis, quen vos vai confiar o voso?
• ¹³Ningún criado pode servir a dous amos, porque ou lle ten xenreira a un e ama o outro; ou ben atende a un e menospreza o outro. Non podedes servir a Deus e mais o diñeiro.
• ¹⁴Oíndo estas cousas, os fariseos, que tan amigos son dos cartos, facían risa del.
• ¹⁵El díxolles: ^__Vós, moita fachenda de perfectos; pero Deus coñécevos por dentro; e o que loce ante os homes é noxento para Deus.

Outros consellos (Mt 11, 12-13)

• ¹⁶A Lei e mais os Profetas chegaron ata Xoán. Desde entón anúnciase o Reino de Deus, e todos utilizan a forza para entrar nel.
• ¹⁷Pero máis facilmente pasarán o ceo e mais a terra do que caia un simple til da Lei.
• ¹⁸Todo o que repudia a súa muller e casa con outra, comete adulterio; e o que casa cunha repudiada polo seu marido, tamén comete adulterio.

O rico comellón e mais o pobre Lázaro

• ¹⁹Había un home rico que vestía roupa de púrpura e liño fino, e que celebraba todos os días espléndidos banquetes.
• ²⁰Ao pé da súa porta xacía un pobre, chamado Lázaro, todo cuberto de chagas,
• ²¹que estaba desexando matar a fame co que caía da mesa do rico; e incluso os cans se achegaban a lle lamber as chagas.
• ²²Resulta que morreu o pobre, e levárono os anxos ao seo de Abraham. Morreu tamén o rico, e enterrárono.
• ²³Estando no lugar dos mortos, no medio dos tormentos, erguendo os ollos viu a Abraham e mais a Lázaro no seu seo.
• ²⁴Entón suplicoulle dicindo: “Ai, pai Abraham!, ten dó de min; mándame a Lázaro para que molle o seu dedo na auga e refresque a miña lingua, porque me atormenta o lume”.
• ²⁵Pero Abraham contestoulle: “Fillo, recorda que ti recibiches bens na túa vida, mentres Lázaro recibiu males; agora el recibe consolo e ti tormento.
• ²⁶Ademais, entre nós e vós hai un abismo insalvable, de xeito que desde aquí non se pode pasar onda vós, nin desde aí se pode vir onda nós”.
• ²⁷Entón el insistiu: “Suplícoche, pai Abraham, que o mandes a casa do meu pai,
• ²⁸onde teño cinco irmáns, para que lles fale claramente e non veñan dar a este lugar de tormentos”.
• ²⁹Pero Abraham respondeulle: “Xa teñen a Moisés e os Profetas, que lles fagan caso a eles”.
• ³⁰El volveu a insistir: “Pero non llelo van facer, pai Abraham, non; mais se un morto vai onda eles, seguro que se converterán”.
• ³¹Pero Abraham replicoulle: “Se a Moisés e mais aos Profetas non lles fan caso, tampouco llo farán nin a un morto resucitado”.