Capítulo 17

Recomendacións aos discípulos (Mt 18, 6-7. 21-22; Mc 9, 42; 11, 22-23)

• ¹Díxolles aos seus discípulos: ^__É irremediable que haxa escándalos; pero ai de quen os provoca!
• ²Máis lle valía que lle colgasen unha pedra de muíño no pescozo e que o largasen ao mar antes que escandalizar a un destes pequeniños.
• ³Andade con coidado. Se o teu irmán che fai mal, repréndeo; se se arrepinte, perdóao.
• ⁴E se te ofende sete veces no día e sete veces volve a ti dicindo: “Síntoo moito”; perdóao.
• ⁵Rogáronlle os apóstolos ao Señor: ^__Auméntanos a fe!
• ⁶O Señor respondeulles: ^__Se tivésedes polo menos unha fe coma un gran de mostaza, diriádeslle a esta moreira: “Arríncate e plántate no mar!”, e seguro que vos obedecía.
• ⁷E quen de vós que teña un criado arando ou pastoreando, lle di cando chega da veiga: “Entra axiña e ponte á mesa?”.
• ⁸Non lle dirá máis ben: “Prepara a cea, viste a roupa de traballo e ponme a comida; e cando eu remate de comer e beber, comerás e beberás ti?”.
• ⁹Ou é que aínda lle vai ter que estar agradecido ao criado por facer o que lle manda?
• ¹⁰Así tamén vós, cando fagades todo o que se vos mande, dicide: “Somos simples servidores: total, non fixemos máis do que tiñamos que facer”.

Curación dos dez gafos

• ¹¹Indo camiño de Xerusalén, mentres pasaba entre Samaria e Galilea,
• ¹²ao entrar nunha aldea, saíronlle ao paso dez gafos. Pararon ao lonxe,
• ¹³e dando voces suplicáronlle: ^__Xesús, Mestre, ten dó de nós!
• ¹⁴El, ao velos, díxolles: ^__Ídevos presentar aos sacerdotes. E aconteceu que cando ían para alá, quedaron limpos.
• ¹⁵E un deles, ao se decatar de que estaba curado, volveu loando a Deus con grandes voces.
• ¹⁶E prostrándose, rostro en terra, aos pés de Xesús, deulle as grazas. Era un samaritano.
• ¹⁷Xesús dixo: ^__Non foron dez os que quedaron limpos? Onde están os outros nove?
• ¹⁸Ninguén, fóra dun estranxeiro, volveu para lle dar gloria a Deus?
• ¹⁹E engadiu: ^__Érguete e vaite! Salvoute a túa fe.

A chegada do Reino de Deus (Mt 24, 23-28. 37-41)

• ²⁰Preguntado polos fariseos cando chegaría o Reino de Deus, respondeulles: ^__O Reino de Deus chegará sen deixarse sentir.
• ²¹De tal xeito, que non se dirá: “Velaquí”, ou “velaí está”; porque a verdade é que o Reino de Deus xa está dentro de vós.
• ²²E díxolles aos seus discípulos: ^__Virán tempos nos que anhelaredes pasar un só día co Fillo do Home e non poderedes.
• ²³E diranvos: “Mirádeo aí”, ou “aquí”; pero vós non vaiades nin corrades detrás.
• ²⁴Porque tal coma o lóstrego brilla refulxente desde un extremo a outro do ceo, así será o Fillo do Home no seu día.
• ²⁵Pero antes é preciso que padeza moito e que esta xeración o rexeite.
• ²⁶ O que pasou no tempo de Noé pasará tamén no tempo do Fillo do Home.
• ²⁷Comían e bebían e casaban eles e elas, ata o día no que Noé entrou na arca; logo veu o diluvio e acabou con todos.
• ²⁸O mesmo pasou no tempo de Lot: comían, bebían, mercaban, vendían, plantaban, construían.
• ²⁹Pero cando saíu Lot de Sodoma, choveu lume e xofre do ceo, e acabou con todos.
• ³⁰O mesmo pasará cando se manifeste o Fillo do Home.
• ³¹Aquel día, o que estea na azotea e teña as cousas dentro da casa, que non baixe por elas; e o que estea na leira, que tampouco non volva atrás.
• ³²Que vos acorde o caso da muller de Lot.
• ³³Quen intente salvar a súa vida perderaa; e quen a perda salvaraa.
• ³⁴Asegúrovolo: nesa noite estarán dous nunha mesma cama: levarán a un e deixarán a outro.
• ³⁵Estarán dúas moendo xuntas; levarán a unha e deixarán a outra.
• ³⁷Eles preguntáronlle: ^__Onde Señor? Respondeulles: ^__Onde estea o cadáver xuntaranse os voitres.