Capítulo 2

Nacemento de Xesús (Mt 1, 18-25)

• ¹Saíu daquela un decreto do emperador Augusto, ordenando o empadroamento de todo o mundo.
• ²Foi o primeiro censo que se fixo; por entón era Quirino gobernador de Siria.
• ³E todos, en cadansúa cidade, fóronse empadroar.
• ⁴Tamén subiu Xosé desde a vila de Nazaré, en Galilea, ata Xudea, á vila de David chamada Belén ^__pois pertencía á casa e familia de David^__
• ⁵para empadroarse con María, a súa muller, que estaba embarazada.
• ⁶E resultou que, estando alí, chegoulle o tempo do parto,
• ⁷e deu a luz o seu fillo primoxénito. Envolveuno nuns capizos e deitouno nunha manxadoira, na corte das bestas, porque dentro da pousada non había lugar para eles.

Alegría de anxos e pastores

• ⁸Había naquela comarca uns pastores que pasaban a noite ao descuberto vixiando o seu rabaño.
• ⁹Presentóuselles un anxo do Señor, e a auréola do Señor envolveunos co seu resplandor. Eles levaron un gran susto.
• ¹⁰Pero o anxo díxolles: ^__Non vos asustedes, que vos veño anunciar unha boa nova: vai haber unha gran alegría para todo o pobo.
• ¹¹Hoxe na vila de David naceuvos un Salvador, o Mesías, Señor.
• ¹²Este é o sinal: atoparedes unha criatura envurullada e deitada nunha manxadoira, nunha corte.
• ¹³E, de súpeto, arredor do anxo apareceu unha multitude do exército celestial, que loaba a Deus dicindo:
• ^14__Gloria a Deus no ceo e na terra paz aos homes que gozan do seu amor!
• ¹⁵Cando os anxos se retiraron marchándose ao ceo, comentaban os pastores entre eles: ^__Vaiamos a Belén ver o que sucedeu e que o Señor nos manifestou.
• ¹⁶Foron a correr e atoparon a María e mais a Xosé, e á criatura deitada na manxadoira.
• ¹⁷Ao que o viron, contaron todo o que lles dixeran do meniño,
• ¹⁸deixando pasmados a cantos escoitaban o que tal dicían os pastores.
• ¹⁹María, pola súa parte, conservaba todas estas cousas no seu corazón.
• ²⁰Os pastores volveron, glorificando e loando a Deus por canto viran e oíran, tal como lles fora anunciado.

Circuncisión e presentación do neno no templo

• ²¹Aos oito días tocaba circuncidar o neno e puxéronlle de nome Xesús, tal como o chamara o anxo antes da súa concepción.
• ²²E, cando chegou o tempo da purificación, conforme a Lei de Moisés, levaron o neno a Xerusalén, para llo presentaren ao Señor
• ²³(pois así está escrito na Lei do Señor: consagraredes ao Señor todo neno primoxénito),
• ²⁴e tamén para faceren unha ofrenda, conforme se di na Lei do Señor: un par de rulas ou dous pombiños.
• ²⁵Vivía nese tempo en Xerusalén un home xusto e piadoso, chamado Simeón, que agardaba a restauración de Israel. O Espírito Santo, que estaba con el,
• ²⁶tíñalle prometido que non había morrer sen ver o Unxido do Señor.
• ²⁷Movido polo Espírito, foi ao templo, e, cando entraban os pais do neno Xesús para cumpriren o mandado pola Lei do Señor,
• ²⁸el, colléndoo nos brazos, loou a Deus dicindo:
• ^29__Agora podes, Señor, segundo a túa promesa, despedir en paz o teu servo,
• ³⁰porque xa os meus ollos viron o teu Salvador,
• ³¹o que preparaches para todos os pobos:
• ³²luz de revelación para os xentís e gloria do teu pobo Israel.
• ³³O pai e mais a nai do neno ficaron abraiados polo que tal dicía do neno.
• ³⁴Bendiciunos Simeón e díxolle a María, a nai: ^__Mira, este está disposto para caída ou soerguemento de moitos en Israel, para ser bandeira de discusión;
• ³⁵e a ti mesma unha espada hache atravesar a alma: así ficarán descubertas as cavilacións de moitos corazóns.
• ³⁶Había tamén unha profetisa moi vella chamada Ana, filla de Penuel, da tribo de Axer, que vivira sete anos co seu marido desde que casara,
• ³⁷e logo como viúva ata os oitenta e catro. Non se apartaba do templo nin de noite nin de día, servindo a Deus con xaxún e oracións.
• ³⁸Presentándose naquel intre no templo, glorificaba a Deus e falaba do neno a todos os que esperaban a redención de Xerusalén.
• ³⁹Cando remataron todo o ordenado pola Lei do Señor, volveron para Galilea, á vila de Nazaré.
• ⁴⁰ O neno ía medrando lanzal, forte e intelixente; e a graza de Deus estaba con el.

Xesús queda no templo

• ⁴¹Polas festas da Pascua seus pais ían todos os anos a Xerusalén.
• ⁴²E así, cando o neno tivo doce anos, subiron á festa, conforme a tradición.
• ⁴³Pasados aqueles días, cando eles volvían, o neno Xesús quedou en Xerusalén, sen que seus pais se decatasen.
• ⁴⁴Coidando que iría na comitiva, fixeron unha xornada de camiño; entón buscárono entre os parentes e coñecidos.
• ⁴⁵Pero como non deron con el, volveron a Xerusalén para buscalo.
• ⁴⁶E resulta que, ao cabo de tres días, atopárono no templo, sentado no medio dos doutores e dialogando con eles.
• ⁴⁷Todos os que o escoitaban estaban asombrados do seu talento e das súas contestacións.
• ⁴⁸Ao velo, ficaron moi impresionados, e a súa nai manifestoulle: ^__Meu fillo! Como te portaches así connosco? Mira que teu pai e mais eu andamos cheos de angustia en busca túa.
• ⁴⁹El respondeu: ^__E logo por que me buscades? Seica non sabiades que eu teño que estar na casa de meu Pai?
• ⁵⁰Pero eles non entenderon a resposta.
• ⁵¹Baixou con eles a Nazaré, e vivía baixo a súa autoridade. A nai conservaba todas estas cousas no seu corazón.
• ⁵²Xesús medraba en estatura, en sabedoría e en graza diante de Deus e mais dos homes.