EVANXEO SEGUNDO LUCAS - Capítulo 2
Capítulo 2
Nacemento de Xesús (Mt 1, 18-25)
- 1Saíu daquela un decreto do emperador Augusto, ordenando o empadroamento de todo o mundo.
- 2Foi o primeiro censo que se fixo; por entón era Quirino gobernador de Siria.
- 3E todos, en cadansúa cidade, fóronse empadroar.
- 4Tamén subiu Xosé desde a vila de Nazaré, en Galilea, ata Xudea, á vila de David chamada Belén __pois pertencía á casa e familia de David__
- 5para empadroarse con María, a súa muller, que estaba embarazada.
- 6E resultou que, estando alí, chegoulle o tempo do parto,
- 7e deu a luz o seu fillo primoxénito. Envolveuno nuns capizos e deitouno nunha manxadoira, na corte das bestas, porque dentro da pousada non había lugar para eles.
Alegría de anxos e pastores
- 8Había naquela comarca uns pastores que pasaban a noite ao descuberto vixiando o seu rabaño.
- 9Presentóuselles un anxo do Señor, e a auréola do Señor envolveunos co seu resplandor. Eles levaron un gran susto.
- 10Pero o anxo díxolles:
__Non vos asustedes, que vos veño anunciar unha boa nova: vai haber unha gran alegría para todo o pobo.
- 11Hoxe na vila de David naceuvos un Salvador, o Mesías, Señor.
- 12Este é o sinal: atoparedes unha criatura envurullada e deitada nunha manxadoira, nunha corte.
- 13E, de súpeto, arredor do anxo apareceu unha multitude do exército celestial, que loaba a Deus dicindo:
- 14__Gloria a Deus no ceo
e na terra paz aos homes
que gozan do seu amor!
- 15Cando os anxos se retiraron marchándose ao ceo, comentaban os pastores entre eles:
__Vaiamos a Belén ver o que sucedeu e que o Señor nos manifestou.
- 16Foron a correr e atoparon a María e mais a Xosé, e á criatura deitada na manxadoira.
- 17Ao que o viron, contaron todo o que lles dixeran do meniño,
- 18deixando pasmados a cantos escoitaban o que tal dicían os pastores.
- 19María, pola súa parte, conservaba todas estas cousas no seu corazón.
- 20Os pastores volveron, glorificando e loando a Deus por canto viran e oíran, tal como lles fora anunciado.
Circuncisión e presentación do neno no templo
- 21Aos oito días tocaba circuncidar o neno e puxéronlle de nome Xesús, tal como o chamara o anxo antes da súa concepción.
- 22E, cando chegou o tempo da purificación, conforme a Lei de Moisés, levaron o neno a Xerusalén, para llo presentaren ao Señor
- 23(pois así está escrito na Lei do Señor: consagraredes ao Señor todo neno primoxénito),
- 24e tamén para faceren unha ofrenda, conforme se di na Lei do Señor: un par de rulas ou dous pombiños.
- 25Vivía nese tempo en Xerusalén un home xusto e piadoso, chamado Simeón, que agardaba a restauración de Israel. O Espírito Santo, que estaba con el,
- 26tíñalle prometido que non había morrer sen ver o Unxido do Señor.
- 27Movido polo Espírito, foi ao templo, e, cando entraban os pais do neno Xesús para cumpriren o mandado pola Lei do Señor,
- 28el, colléndoo nos brazos, loou a Deus dicindo:
- 29__Agora podes, Señor,
segundo a túa promesa,
despedir en paz o teu servo,
- 30porque xa os meus ollos
viron o teu Salvador,
- 31o que preparaches
para todos os pobos:
- 32luz de revelación para os xentís
e gloria do teu pobo Israel.
- 33O pai e mais a nai do neno ficaron abraiados polo que tal dicía do neno.
- 34Bendiciunos Simeón e díxolle a María, a nai:
__Mira, este está disposto para caída ou soerguemento de moitos en Israel, para ser bandeira de discusión;
- 35e a ti mesma unha espada hache atravesar a alma: así ficarán descubertas as cavilacións de moitos corazóns.
- 36Había tamén unha profetisa moi vella chamada Ana, filla de Penuel, da tribo de Axer, que vivira sete anos co seu marido desde que casara,
- 37e logo como viúva ata os oitenta e catro. Non se apartaba do templo nin de noite nin de día, servindo a Deus con xaxún e oracións.
- 38Presentándose naquel intre no templo, glorificaba a Deus e falaba do neno a todos os que esperaban a redención de Xerusalén.
- 39Cando remataron todo o ordenado pola Lei do Señor, volveron para Galilea, á vila de Nazaré.
- 40 O neno ía medrando lanzal, forte e intelixente; e a graza de Deus estaba con el.
Xesús queda no templo
- 41Polas festas da Pascua seus pais ían todos os anos a Xerusalén.
- 42E así, cando o neno tivo doce anos, subiron á festa, conforme a tradición.
- 43Pasados aqueles días, cando eles volvían, o neno Xesús quedou en Xerusalén, sen que seus pais se decatasen.
- 44Coidando que iría na comitiva, fixeron unha xornada de camiño; entón buscárono entre os parentes e coñecidos.
- 45Pero como non deron con el, volveron a Xerusalén para buscalo.
- 46E resulta que, ao cabo de tres días, atopárono no templo, sentado no medio dos doutores e dialogando con eles.
- 47Todos os que o escoitaban estaban asombrados do seu talento e das súas contestacións.
- 48Ao velo, ficaron moi impresionados, e a súa nai manifestoulle:
__Meu fillo! Como te portaches así connosco? Mira que teu pai e mais eu andamos cheos de angustia en busca túa.
- 49El respondeu:
__E logo por que me buscades? Seica non sabiades que eu teño que estar na casa de meu Pai?
- 50Pero eles non entenderon a resposta.
- 51Baixou con eles a Nazaré, e vivía baixo a súa autoridade. A nai conservaba todas estas cousas no seu corazón.
- 52Xesús medraba en estatura, en sabedoría e en graza diante de Deus e mais dos homes.