Capítulo 20

A autoridade de Xesús (Mt 21, 23-27; Mc 11, 27-33)

• ¹Estando naqueles días ensinando ao pobo e anunciando a Boa Nova no templo, presentáronse os sumos sacerdotes, os letrados e mais os anciáns,
• ²e preguntáronlle: ^__Con que autoridade fas estas cousas? Quen che deu tal autoridade?
• ³El respondeulles: ^__Vouvos facer tamén eu unha pregunta. A ver, contestade:
• ⁴O bautismo de Xoán era cousa de Deus ou dos homes?
• ⁵Eles matinaban: “Se lle respondemos que de Deus, vainos preguntar: E daquela por que non lle fixestes caso?
• ⁶Pero se lle respondemos que dos homes, a xente toda vainos correr a pedradas, porque está convencida de que Xoán era un profeta”.
• ⁷E acabáronlle dicindo que non o sabían.
• ⁸Xesús replicoulles: ^__Pois eu tampouco non vos vou dicir con que autoridade fago estas cousas.

Parábola da viña (Mt 21, 33-46; Mc 12, 1-12)

• ⁹Entón púxose a contarlle á xente esta parábola: ^__Un home plantou unha viña, arrendóullela a uns viñateiros e marchou para lonxe.
• ¹⁰No seu tempo mandou un criado para cobrarlles as rendas da viña. Pero os viñateiros zorregáronlle duro e despedírono coas mans baleiras.
• ¹¹Volveulles mandar outro criado; pero eles mallaron nel, aldraxárono e despedírono coas mans baleiras.
• ¹²E volveulles mandar aínda un terceiro; pero eles tamén o malferiron e expulsaron.
• ¹³Entón dixo o dono da viña: “Que farei? Voulles mandar o meu fillo benquerido: seguro que o respectan”.
• ¹⁴Ao velo, os viñateiros comprometéronse uns cos outros entre si: “Este é o herdeiro; matámolo, e a herdanza é para nós”.
• ¹⁵E botárono fóra da viña e matárono. Que fará o dono da viña?
• ¹⁶Volverá, acabará con estes viñateiros, e daralle a viña a outros. Ao oíren isto exclamaron: ^__Non pode ser!
• ¹⁷Pero el, mirándoos fixamente, díxolles: ^__Que significa, logo, o que di a Escritura: A pedra que desbotaron os canteiros é agora o esquinal?
• ¹⁸Todo o que caia enriba desa pedra, esnaquizarase; pero aquel enriba do que ela caia, quedará esmagado.
• ¹⁹Decatándose de que ía por eles a parábola, os letrados e mais os sumos sacerdotes quixeron botarlle as mans naquel mesmo momento; pero tivéronlle medo á xente.

O tributo ao César (Mt 22, 15-22; Mc 12, 13-17)

• ²⁰Entón puxéronse á espreita e mandáronlle uns espías, que finxían hipocritamente seren boa xente, para ver se o pillaban nalgún delito, e así podéreno entregar á xurisdición do gobernador.
• ²¹Daquela dixéronlle: ^__Mestre, sabemos que falas e ensinas rectamente, e non xulgas polas aparencias, senón que mostras o camiño verdadeiro de Deus.
• ²²Está permitido pagar o tributo ao César ou non?
• ²³El coñeceulles a mala intención e contestoulles:
• ^24__Mostrádeme un denario. De quen é esta imaxe e esta inscrición? Contestáronlle: ^__É do César.
• ²⁵Xesús replicoulles: ^__Pois logo dádelle o do César ao César; e o de Deus, a Deus!
• ²⁶Non puideron pillalo en ningún dito diante do pobo, e, pasmados da súa resposta, quedaron caladiños.

Acerca da resurrección (Mt 22, 23-33; Mc 12, 18-27)

• ²⁷Chegaron algúns saduceos ^__eses que negan que haxa resurrección^__ e preguntáronlle:
• ^28__Mestre, Moisés deixou escrito: “Se lle morre a alguén seu irmán sen deixar fillos, que case coa viúva de seu irmán, para lle dar descendencia”.
• ²⁹Pois dunha vez había sete irmáns. O primeiro casou, e morreu sen fillos.
• ³⁰Despois casou con ela o segundo;
• ³¹e logo o terceiro; e así os sete foron casando coa viúva, morrendo tamén sen deixar fillos.
• ³²Ao cabo, morreu tamén a muller.
• ³³Agora, cando resuciten, de cal deles vai ser a muller, se estivo casada cos sete?
• ³⁴Xesús contestoulles: ^__Neste mundo os homes e mais as mulleres casan entre eles.
• ³⁵Pero os que sexan dignos da vida futura e da resurrección de entre os mortos, non casarán nin eles nin elas,
• ³⁶pois non poden morrer. Son coma anxos, e son fillos de Deus por naceren na resurrección.
• ³⁷E que resucitan os mortos, ben o deixou indicado Moisés, cando dixo do Señor, no episodio da silveira: O Deus de Abraham, o Deus de Isaac e o Deus de Xacob.
• ³⁸E Deus non é un Deus de mortos, senón de vivos, para El todos están vivos.
• ³⁹E nisto algúns dos letrados dixéronlle: ^__Ben falado, Mestre.
• ⁴⁰Pois xa non se atrevían a preguntarlle máis nada.

O fillo de David (Mt 22, 41-46; Mc 12, 35-37)

• ⁴¹Preguntoulles Xesús: ^__Como din que o Mesías é fillo de David?
• ⁴²O mesmo David di no libro dos Salmos:
• Díxolle o Señor ao meu Señor:
• séntate á miña dereita,
• ⁴³que vou poñer os teus inimigos coma estrado dos teus pés.
• ⁴⁴Ora ben, se David o chama Señor, como vai ser seu fillo?

Denuncia dos letrados (11, 37-54; Mt 23, 1-36; Mc 12, 38-40)

• ⁴⁵E diante de toda a xente, díxolles aos seus discípulos:
• ^46__Coidado cos letrados! Gustan moito de pasearen ben traxados, e de que lles fagan reverencias polas rúas; buscan os primeiros postos nas sinagogas e mais nos banquetes.
• ⁴⁷E acábanlles cos bens ás viúvas, co pretexto de faceren longos rezos. Pero hanos xulgar co máis severo castigo.