EVANXEO SEGUNDO LUCAS

Capítulo 21

¹Ergueu a vista e viu uns ricos que botaban os seus donativos na boeta do tesouro.
²E viu tamén unha viúva moi pobre, que botaba unha miseria.
³Entón dixo: ^__Asegúrovos unha cousa: esta pobre viúva botou máis ca todos.
⁴Porque todos estes botaron do que lles sobra, pero ela na súa pobreza botou canto tiña para vivir.

⁵Comentaban algúns a fermosa cantería con que estaba construído o templo, e os exvotos que o adornaban. Pero el díxolles:
⁶^__Todo isto que estades a contemplar, días virán nos que o derrubarán ata que non quede pedra sobre pedra.
⁷Eles preguntáronlle: ^__Mestre, dinos, cando van pasar estas cousas; cal será o signo de que van acontecer.
⁸El empezoulles a dicir: ^__Estade atentos, para non vos extraviar. Porque han vir moitos no meu nome, dicindo: “Son eu” e “está a chegar o momento”, pero non os sigades.
⁹Cando oiades falar de guerras e desordes, non vos asustedes; que iso ten certamente que acontecer primeiro, pero aínda non será a fin.
¹⁰Entón díxolles: ^__Erguerase pobo contra pobo, reino contra reino;
¹¹haberá grandes terremotos, pestes e fames en diversos lugares; cousas espantosas, e grandes sinais no ceo.
¹²Pero antes de todo isto botaranse sobre vós, perseguíndovos: levaranvos ás sinagogas e á cadea, ante reis e gobernadores por causa miña:
¹³así teredes a oportunidade de dar testemuño.
¹⁴Metede ben na cabeza que non tedes que preocuparvos pola vosa defensa,
¹⁵que eu vos darei unha elocuencia e mais unha sabedoría que non poderán resistir nin replicar os vosos adversarios.
¹⁶Entregaranvos os vosos mesmos pais, irmáns, parentes e amigos. Mataranvos a algúns de vós,
¹⁷e todos vos aborrecerán por causa miña,
¹⁸e mais non perderedes nin un pelo da vosa cabeza.
¹⁹Coa vosa perseveranza, salvaredes as vosas vidas.

²⁰Cando vexades a Xerusalén cercada polos exércitos, sabede que está a chegar a súa destrución.
²¹Entón os que estean en Xudea, que fuxan para os montes; os que estean na vila, que se afasten; e os que estean no campo, que non entren na vila,
²²porque estes son días de escarmento, nos que se cumprirá canto está escrito.
²³Ai das que estean embarazadas ou criando naqueles días! Porque haberá unha gran calamidade no país, e un terrible xuízo para este pobo.
²⁴Caerán baixo a espada, levaranos presos a todos os países do mundo, e os pagáns esmagarán cos pés a Xerusalén, ata que se lles cumpra tamén o tempo aos pagáns.

²⁵Haberá sinais no sol, na lúa e nas estrelas; e na terra, as nacións tremerán coa angustia ante o bruar do mar e das ondas;
²⁶os homes morrerán cheos de medo e de desacougo, polo que virá enriba do mundo, pois mesmo os astros abalarán.
²⁷Entón verán o Fillo do Home vir sobre unha nube con gran poder e gloria.
²⁸Pero cando empece a suceder todo isto, poñédevos de pé e erguede ben a cabeza, porque chega o día da vosa liberación.

²⁹E púxolles esta comparación: ^__Reparade na figueira e nas demais árbores:
³⁰cando as vedes agromar, sabedes por vós mesmos que está vindo o verán.
³¹Pois vós igual: cando vexades que pasan estas cousas, caede na conta de que xa está preto o Reino de Deus.
³²Asegúrovos que non pasará está xeración sen que antes aconteza todo isto.
³³O ceo e mais a terra pasarán, pero as miñas palabras non pasarán.

³⁴Tede conta de vós mesmos; non sexa que vos atordedes na borracheira, na libertinaxe e nas preocupacións da vida, e de súpeto caia sobre vós aquel día;
³⁵porque caerá coma un lazo sobre todos os que habitan a terra.
³⁶Vós vixiade sempre, e pregade para que poidades escapar de todo o que está por vir, e comparecer así seguros diante do Fillo do Home.
³⁷Pasaba os días ensinando no templo; polas noites saía, e pasábaas no monte chamado das Oliveiras.
³⁸E todo o pobo madrugaba para ir onda el ao templo, a escoitalo.