Capítulo 23

Xesús ante Pilatos (Mt 27, 1-2. 11-14; Mc 15, 1-5; Xn 18, 28-38)

• ¹Cando se levantou a sesión, conduciron a Xesús ante Pilatos.
• ²Alí empezárono a acusar, dicindo: ^__Atopamos a este revolucionando ao pobo, impedíndolle pagar o tributo ao César, e declarándose ademais Mesías e rei.
• ³Pilatos preguntoulle: ^__Es ti o rei dos xudeus? Respondeulle: ^__Ti o dis.
• ⁴Entón díxolles Pilatos aos sumos sacerdotes e mais á xente: ^__Eu non atopo delito ningún neste home.
• ⁵Pero eles teimaban dicindo: ^__Anda encirrando á xente, ensinando por toda Xudea, desde Galilea ata aquí.

Ante Herodes

• ⁶Oíndo aquilo, Pilatos preguntou se aquel home era galileo.
• ⁷Ao saber que pertencía á xurisdición de Herodes, remitiullo a el, que casualmente estaba por aqueles días en Xerusalén.
• ⁸Herodes, ao ver a Xesús, alegrouse moito, porque había tempo que o quería ver, polo moito que tiña oído falar del; de por parte esperaba ver algún milagre.
• ⁹Fíxolle moitas preguntas, pero Xesús non dixo palabra.
• ¹⁰Tamén estaban alí os sumos sacerdotes e mais os letrados acusándoo resoltamente.
• ¹¹Herodes e mais os seus soldados aldraxárono, e, para faceren risa del, vestírono cunha roupa fachendosa; e despois Herodes mandoullo de volta a Pilatos.
• ¹²E desde aquel día Herodes e Pilatos, que se levaban moi mal, quedaron amigos.

Condenado á morte (Mt 27, 15-26; Mc 15, 6-15; Xn 18, 39-19, 16)

• ¹³Pilatos convocou os sumos sacerdotes, os xefes e mais o pobo
• ¹⁴e díxolles: ^__Trouxéstesme este home coma se fose un revolucionario; pero eu, despois de o interrogar diante de vós, non atopei nel ningún delito deses dos que o acusades;
• ¹⁵nin tampouco Herodes, que nolo devolveu. Nada que mereza a morte cometeu;
• ¹⁶así que voulle pór un escarmento, e despois vouno soltar.
• ¹⁸Pero todos empezaron a berrar, dicindo: ^__Fóra ese, solta a Barrabás!
• ¹⁹(Este estaba na cadea por unha revolta con asasinato, ocorrido na cidade).
• ²⁰Pilatos volveulles falar, pois quería librar a Xesús.
• ²¹Pero eles berraban: ^__Crucifícao, crucifícao!
• ²²Pilatos replicou por terceira vez: ^__Pero que mal fixo? Ningún delito de morte atopei nel. Dareille un escarmento e soltareino.
• ²³Pero eles porfiaban a berros e pedían a crucifixión, facendo cada vez máis algareo.
• ²⁴Por fin Pilatos sentenciou tal como eles querían.
• ²⁵Soltou ao que reclamaban ^__o encadeado por revolta e asasinato^__, e a Xesús entregóullelo ao seu antollo.

Crucifixión (Mt 27, 32-44; Mc 15, 21-32; Xn 19, 17-27)

• ²⁶Cando o levaban, botaron man dun certo Simón de Cirene, que viña da leira, e cargáronlle a cruz, para que a levase detrás de Xesús.
• ²⁷Ía tras eles unha chea de xente e mulleres batendo no peito e laiándose por el.
• ²⁸Xesús volvéndose a elas, díxolles: ^__Fillas de Xerusalén, non choredes por min: chorade máis ben por vós e polos vosos fillos.
• ²⁹Porque, mirade, veñen días nos que se dirá: “Afortunadas as estériles, os ventres que non xeraron e os peitos que non criaron”.
• ³⁰E pediranlles aos montes: “Caede enriba de nós!”, e aos outeiros: “Tapádenos”.
• ³¹Porque se isto fan coa árbore verde, que lle pasará á seca?
• ³²Levaban con el tamén a outros dous bandidos, para executalos.
• ³³E cando chegaron ao lugar chamado A Caveira, crucificárono alí; e con el os dous bandidos: un á dereita e outro á esquerda del.
• ³⁴Xesús dicía: ^__Meu Pai, perdóaos, que eles non saben o que fan! E, botando as sortes, repartiron a súa roupa.
• ³⁵A xente estaba a mirar, e os xefes moqueábanse del, dicindo: ^__A outros salvounos. Pois que se salve agora el, se é o Mesías de Deus, o Elixido!
• ³⁶Tamén os soldados se burlaban del, e achegándose ofrecíanlle vinagre,
• ³⁷dicindo: ^__Se ti es o rei dos xudeus, sálvate a ti mesmo.
• ³⁸E había un letreiro enriba del: “Este é o rei dos xudeus”.
• ³⁹Un dos bandidos que estaban crucificados, insultábao tamén: ^__Non es ti o Mesías? Pois sálvate ti e sálvanos a nós.
• ⁴⁰Pero contestoulle o outro, reprendéndoo: ^__Seica non temes a Deus, ti que sofres a mesma condena ca el?
• ⁴¹Nós, polo menos, recibimos o que merecemos, pero este non fixo mal ningún.
• ⁴²E dicíalle: ^__Xesús, lémbrate de min cando volvas como rei!
• ⁴³Xesús respondeulle: ^__Asegúroche que hoxe estarás comigo no paraíso!

Morte de Xesús (Mt 27, 45-56; Mc 15, 33-41; Xn 19, 28-30)

• ⁴⁴Chegado o mediodía, a escuridade cubriu a terra ata a media tarde.
• ⁴⁵Pois houbo unha eclipse de sol. E o veo do Santuario rachou polo medio.
• ⁴⁶Entón Xesús, pegou un berro moi alto e dixo: ^__Meu Pai!: nas túas mans entrego o meu espírito! E dicindo isto, morreu.
• ⁴⁷O centurión, vendo o que sucedera, glorificou a Deus, dicindo: ^__Realmente este home era inocente!
• ⁴⁸E toda a xente que acudira ao espectáculo, ao ver o que pasaba, volvía batendo no peito.
• ⁴⁹Os seus coñecidos seguían todo de lonxe, e igual as mulleres que o acompañaran desde Galilea.

Sepultura (Mt, 27, 57-61; Mc 15, 42-47; Xn 19, 38-42)

• ⁵⁰Un home bo e honrado, chamado Xosé, que era conselleiro
• ⁵¹–aínda que el non estivera de acordo co proceder do Consello–, natural de Arimatea, vila de Xudea, e que esperaba o Reino de Deus,
• ⁵²presentouse a Pilatos e pediulle o corpo de Xesús.
• ⁵³Logo, despois de o baixar, envolveuno nunha saba e púxoo nun sepulcro cavado na rocha, que estaba sen estrear.
• ⁵⁴Era o día da Preparación e xa despuntaba o sábado.
• ⁵⁵Tamén estiveron presentes as mulleres que o acompañaban desde Galilea, pois seguiron a Xosé, e viron o sepulcro e como o depositaba.
• ⁵⁶Cando regresaron, prepararon perfumes e bálsamos. Pero o sábado descansaron, conforme o mandado.