Capítulo 4

As tentacións (Mt 4, 1-11; Mc 1, 12-13)

• ¹Entón Xesús, cheo de Espírito Santo, volveu do Xordán, e o Espírito levouno deserto adiante,
• ²durante corenta días, e alí o tentou o Satán. Naqueles días non probou bocado, pero ao cabo deles sentiu fame.
• ³E díxolle o Satán: ^__Se es o Fillo de Deus, manda que estas pedras se volvan pan.
• ⁴Respondeulle Xesús: ^__Está escrito: O home vive de algo máis ca de pan.
• ⁵Despois levouno a un outeiro e mostroulle nun intre todos os reinos do mundo.
• ⁶Díxolle o Satán: ^__Dareiche todo o seu poder e toda a súa gloria, porque mos entregaron a min e doullos eu a quen quero:
• ⁷se me adoras, todo será teu.
• ⁸Respondeulle Xesús: ^__Escrito está: Adorarás o Señor, o teu Deus, e só a El darás culto.
• ⁹Levouno logo a Xerusalén e plantouno no cumio do templo e díxolle: ^__Se es o Fillo de Deus, bótate de aquí abaixo,
• ¹⁰que está escrito: Mandará os seus anxos para que te garden; e tamén:
• ¹¹Levarate nas súas mans para que non se manquen os teus pés nas pedras.
• ¹²Xesús respondeulle: ^__Está mandado: Non tentarás o Señor, o teu Deus.
• ¹³E rematadas as tentacións, o Satán deixouno ata o tempo axeitado.

XESÚS EN GALILEA

Comeza a predicar. Xesús en Nazaré (Mt 4, 12-17; 13, 53-58; Mc 1, 14-15; 6, 1-6)

• ¹⁴Coa forza do Espírito Santo, Xesús volveu a Galilea, e a súa sona estendeuse por toda a redonda.
• ¹⁵Ensinaba nas sinagogas, e todo o mundo dicía moito ben del.
• ¹⁶Chegou a Nazaré, onde se criara, e o sábado entrou, como estaba afeito, na sinagoga. Ergueuse para facer a lectura,
• ¹⁷e déronlle o libro do profeta Isaías. Abriuno e atopou unha pasaxe que dicía:
• ¹⁸O Espírito do Señor está sobre min
• porque El foi quen me unxiu
• para proclamarlles
• a Boa Nova aos pobres.
• Mandoume para lles anunciar
• a liberación aos presos
• e a vista aos cegos,
• para lles dar liberdade aos asoballados,
• ¹⁹e proclamar o ano de graza do Señor.
• ²⁰Pechando o libro, devolveullo ao encargado, e sentou. Todos os ollos da sinagoga enteira estaban fixos nel.
• ²¹Logo empezoulles a dicir: ^__Hoxe cúmprese diante de vós esta pasaxe da Escritura.
• ²²E todos se lle puxeron á contra, estrañados polas palabras de graza que saían da boca del. E dicían: ^__Pero non é este o fillo de Xosé?
• ²³El díxolles: ^__Seguramente me recordaredes aquel refrán: “Médico, cúrate a ti mesmo”; todo canto oímos que fixeches en Cafarnaúm, faino aquí na túa terra.
• ²⁴Pero el continuou: ^__Asegúrovos que ningún profeta é ben recibido na súa terra.
• ²⁵Tede por seguro que no tempo de Elías había moitas viúvas en Israel, cando o ceo estivo pechado durante tres anos e seis meses e unha grande fame anegou todo o país;
• ²⁶e a ningunha delas mandaron a Elías, senón a unha muller viúva de Sarepta, en Sidón.
• ²⁷E moitos gafos había en Israel no tempo de Eliseo, o profeta, e a ningún deles curou, fóra de Naamán, o sirio.
• ²⁸ Oíndo estas cousas, todos os que estaban na sinagoga puxéronse feitos unhas feras;
• ²⁹así que, erguéronse, botárono fóra da vila, e levárono ata o alto do monte no que está edificada, coa intención de o precipitaren embaixo.
• ³⁰Pero el botou a andar polo medio deles e marchou.

Curación dun endemoñado (Mc 1, 21-28)

• ³¹Baixou entón a Cafarnaúm, vila de Galilea, e os sábados adoitaba ensinar.
• ³²Todos estaban sorprendidos do seu ensino, porque falaba con autoridade.
• ³³E aconteceu que había na sinagoga un home posuído polo espírito dun demoño inmundo, que pegou a berrar dando grandes voces:
• ^34__Que temos que ver contigo, Xesús de Nazaré? Seica viñeches para acabares connosco? Ben sei quen es ti: o Santo de Deus.
• ³⁵Xesús ordenoulle: ^__Cala a boca e bótate fóra dese home! E o demo tirou co home no medio e medio e saíu del sen lle facer mal.
• ³⁶Todos ficaron abraiados e falaban entre eles dicindo: ^__Que terá a súa palabra? Con autoridade e poder manda nos espíritos malos, e eles fanlle caso.
• ³⁷E a sona de Xesús estendeuse por todos os lugares daquela terra.

Curación da sogra de Pedro e doutros enfermos (Mt 8, 14-17; Mc 1, 29-34)

• ³⁸Ao que saíu da sinagoga, entrou na casa de Simón. A sogra de Simón tiña unha febre moi alta, e pedíronlle por ela.
• ³⁹Achegándose a onde estaba, ordenoulle á febre que a deixase, e deixouna. Deseguida ergueuse ela, e púxose a servilos.
• ⁴⁰Á tardiña, cantos tiñan enfermos de calquera doenza leváronllos; el, impoñendo as mans sobre cada un deles, curounos a todos.
• ⁴¹De moitos saían os demos tremendo e dicindo: “Ti es o Fillo de Deus”. Pero el berráballes e non os deixaba falar, porque sabían que el era o Mesías.

Xesús abandona Cafarnaúm (Mc 1, 35-39)

• ⁴²Ao abrir o día, saíu para un lugar arredado. Pero a xente buscouno, indo tras el e tratando de retelo para que non os deixase.
• ⁴³Pero el díxolles: ^__Tamén cómpre que anuncie o Reino de Deus noutras vilas, que para isto me mandaron.
• ⁴⁴E andou predicando polas sinagogas de Xudea.