Capítulo 7

A fe do centurión (Mt 8, 5-13; Xn 4, 46-54)

• ¹Cando lle acabou de falar á xente, entrou en Cafarnaúm.
• ²Había un centurión que tiña un criado enfermo, a quen estimaba moito e que estaba á morte.
• ³Como tiña oído falar de Xesús, mandou onda el uns anciáns dos xudeus, para lle rogaren que fose salvar o criado.
• ⁴Eles, presentáronse a Xesús e suplicábanlle encarecidamente: ^__Merece que lle fagas isto,
• ⁵pois ama o noso pobo, e el mesmo nos construíu a sinagoga.
• ⁶Xesús foi con eles; mais cando xa estaba preto da casa o centurión mandou uns amigos a dicirlle: ^__Señor, non te molestes, pois non son digno de que entres baixo o meu teito;
• ⁷por iso coidei que non era digno de ir ao teu encontro. Abonda cunha palabra túa e o meu criado quedará curado.
• ⁸Pois eu, aínda que son un subordinado, tamén teño homes baixo as miñas ordes, e dígolle a este: “Vai”, e vai; a aqueloutro: “Ven”, e vén; e ao meu criado: “Fai isto”, e faino.
• ⁹Oíndo aquilo, Xesús ficou abraiado, e virándose díxolle á xente que o seguía: ^__Asegúrovos que nin en Israel atopei tanta fe.
• ¹⁰E, ao volveren á casa, os mandados atoparon san o criado.

Resucita ao fillo dunha viúva

• ¹¹Despois disto foi a unha vila, chamada Naín, acompañado dos seus discípulos e outra moita xente.
• ¹²Cando estaba chegando á entrada da vila, sacaban a enterrar a un morto, fillo único de súa nai, que era viúva; ía acompañada por moita xente da vila.
• ¹³Ao vela, o Señor compadeceuse e díxolle: ^__Non chores.
• ¹⁴E achegándose, tocou o cadaleito e os que o levaban pararon, e el mandou: ^__Rapaz, falo contigo: érguete!
• ¹⁵O morto incorporouse e empezou a falar; e Xesús entregoullo á súa nai.
• ¹⁶Todos quedaron impresionados e loaban a Deus, dicindo: ^__Un gran profeta xurdiu entre nós; Deus visitou o seu pobo.
• ¹⁷E por toda a Xudea e a súa comarca correron estes comentarios.

Pregunta do Bautista e resposta de Xesús (Mt 11, 2-19)

• ¹⁸Os discípulos de Xoán informárono de todo isto. Entón Xoán, chamando a dous deles,
• ¹⁹mandounos onda o Señor a lle preguntar: ^__Es ti o que ten que vir, ou esperaremos por outro?
• ²⁰Presentáronse, logo, onda el os dous homes e dixeron: ^__Xoán o Bautista mándanos a ti, para preguntarche: “Es ti quen ten que vir, ou esperaremos por outro?”.
• ²¹Naquela mesma hora curou a moitos de doenzas, padecementos e malos espíritos, e devolveulles a vista a moitos cegos.
• ²²E logo deulles a resposta: ^__Ide e contádelle a Xoán o que acabades de ver e oír: os cegos ven, os coxos andan, os gafos fican limpos e os xordos oen, os mortos resucitan e aos pobres estáselles anunciando a Boa Nova.
• ²³É ditoso quen non se escandalice de min.
• ²⁴Ao que se foron os mensaxeiros de Xoán, comezou Xesús a falarlle de Xoán á xente: ^__Que fostes ver no deserto? Unha canivela abaneada polo vento?
• ²⁵Ou que fostes ver, logo? Un home vestido con roupas finas? Pero os que visten elegantemente e con luxo están nos palacios reais.
• ²⁶Pois logo, que fostes ver? Un profeta? Si, e asegúrovos que moito máis ca un profeta.
• ²⁷Este é de quen está escrito:
• Olla, mando o meu mensaxeiro
• diante de ti
para que prepare o camiño ante ti.
• ²⁸E dígovos: Aínda non naceu de muller ninguén meirande do que Xoán o Bautista, aínda que o máis pequeno no Reino de Deus é meirande ca el.
• ²⁹(A xente toda escoitábao, e mesmo os recadadores de tributos recoñecían a graza de Deus, facéndose bautizar co bautismo de Xoán.
• ³⁰En troques os fariseos e mais os xuristas frustraron o plan de Deus ao refugaren o seu bautismo).
• ^31__Con quen vos compararei este tipo de xente? A quen se asemellan?
• ³²Semellan eses rapaciños que, sentados nos rueiros, rifan entre eles dicindo: “Tocamos a frauta e non bailastes fixemos o pranto e non chorastes”.
• ³³Porque aparece Xoán o Bautista, que non come nin bebe, e dicides: “Ten o demo no corpo!”;
• ³⁴e aparece o Fillo do Home, que come e bebe, e dicides: “Mira que larpeiro, que bebedor e que amigo de recadadores e pecadores!”.
• ³⁵Con todo, a sabedoría de Deus quedou ben acreditada por aqueles que son fillos dela.

O fariseo e a pecadora (Mc 14, 3-9; Xn 12, 3)

• ³⁶Un fariseo convidouno a comer; Xesús entrou na casa del e púxose á mesa.
• ³⁷Unha muller, coñecida na vila como pecadora, sabedora de que estaba alí, levou un frasco de alabastro con perfume de mirra,
• ³⁸botouse por detrás aos pés del chorando, e comezou a regarllos coas bágoas, secáballos cos cabelos da súa cabeza e bicáballos mentres llos unxía co perfume.
• ³⁹Vendo aquilo, o fariseo que o convidara dixo para si: “Se este fose un profeta, coñecería quen é, e que caste de muller é a que o está a tocar, unha pecadora”.
• ⁴⁰Xesús tomou a palabra e díxolle: ^__Simón, teño algo que che dicir. El contestou: ^__Pois dío, Mestre.
• ^41__Un prestamista tiña dous debedores, un debíalle cincocentos denarios, e o outro cincuenta.
• ⁴²Como non tiñan con que lle pagar, perdooulles aos dous. A ver, quen deles o amará máis?
• ⁴³Respondeulle Simón: ^__Supoño que aquel a quen máis lle perdoou. El contestou: ^__Ben dito.
• ⁴⁴E volvéndose cara á muller, díxolle a Simón: ^__Ti ves esta muller? Entrei na túa casa, e non me deches auga para os pés, pero ela regoumos coas súas bágoas e secoumos cos seus cabelos;
• ⁴⁵non me deches o bico, pero ela desde que entrou non parou de me bicar os pés;
• ⁴⁶non me unxiches a cabeza con aceite, pero ela unxiume os pés con perfume.
• ⁴⁷Por iso che digo: Moitos pecados se lle perdoaron, cando mostra tanto amor; a quen pouco se lle perdoa, pouco amor mostra.
• ⁴⁸E díxolle a ela: ^__Os teus pecados están perdoados.
• ⁴⁹Entón os demais convidados empezaron a comentar entre eles: ^__Quen é este, que mesmo pretende perdoar os pecados?
• ⁵⁰Pero el díxolle á muller: ^__Salvoute a túa fe, vai en paz.