Capítulo 10

Xesús, porta do curral e Bo Pastor

• ¹Con toda verdade volo aseguro: o que non entra pola porta no curral das ovellas, senón que sobe por outra parte, é un ladrón e un bandido.
• ²En cambio, quen entra pola porta é o pastor das ovellas.
• ³A ese ábrelle o porteiro, e as ovellas escoitan a súa voz. Chama as súas polo nome e lévaas a fóra.
• ⁴Cando as dá sacado todas, vai diante delas e as ovellas ségueno, pois recoñecen a súa voz.
• ⁵Pero a un alleo non o seguirán, senón que fuxirán del, pois non coñecen a voz dos alleos.
• ⁶Díxolles Xesús esta alegoría mais eles non coñeceron que era o que lles daba a entender.
• ⁷Entón díxolles de novo: ^__Con toda verdade volo aseguro: eu son a porta das ovellas.
• ⁸Todos os que viñeron antes ca min eran ladróns e bandidos; pero as ovellas non os escoitaron.
• ⁹Eu son a porta: se alguén entra por min, salvarase, entrará e sairá, e atopará pasto.
• ¹⁰O ladrón non entra senón para roubar, matar e estragar. Eu vin para que teñan vida e para que a teñan de abondo.
• ¹¹Eu son o Bo Pastor. O Bo Pastor dá a súa vida polas ovellas.
• ¹²O contratado, que non é pastor, de quen non son as ovellas, cando ve vir o lobo, deixa as ovellas e foxe e o lobo rapínaas e dispérsaas,
• ¹³porque el anda ao xornal e as ovellas non lle importan.
• ¹⁴Eu son o Bo Pastor: coñezo as miñas e as miñas coñécenme a min,
• ¹⁵igual que o Pai me coñece a min e eu coñezo o Pai, e dou a miña vida polas ovellas.
• ¹⁶Teño ademais outras ovellas que non son deste curro: tamén a esas as teño que guiar, e escoitarán a miña voz e farase un só rabaño e un único pastor.
• ¹⁷Por iso ámame o Pai: porque eu dou a miña vida, para tomala de novo.
• ¹⁸Ninguén ma quita, non, douna eu voluntariamente. Teño poder para dala e teño poder para tomala de novo. Este mandato recibino do meu Pai.
• ¹⁹Fíxose de novo unha división entre os xudeus por estas palabras.
• ²⁰Moitos deles dicían: ^__Ten o demo e está tolo. Por que o escoitades?
• ²¹Pero outros replicaban: ^__Estas palabras non son dun tolo endemoñado; ou é que un demoño pode darlles a vista aos ollos dos cegos?

Xesús rexeitado polos xudeus na festa da Dedicación

• ²²Era xa inverno e celebrábase daquela en Xerusalén a festa da Dedicación.
• ²³Xesús paseaba polo templo no Pórtico de Salomón.
• ²⁴Rodeárono entón os xudeus e preguntáronlle: ^__Ata que día nos terás en suspenso? Se es ti o Mesías, dínolo abertamente.
• ²⁵Xesús respondeulles: ^__Xa volo dixen e mais non credes: as obras que eu fago no nome de meu Pai son o meu aval.
• ²⁶Pero vós non credes, porque non sodes das miñas ovellas.
• ²⁷As miñas ovellas escoitan a miña voz, eu coñézoas e elas séguenme;
• ²⁸eu doulles vida eterna, e non se perderán para sempre, ninguén mas quitará da man.
• ²⁹Meu Pai, que mas deu, é máis ca todos, e ninguén pode repañalas da man do Pai.
• ³⁰Meu Pai e mais eu somos un.
• ³¹Colleron outra vez pedras os xudeus, para o apedraren.
• ³²Xesús replicoulles: ^__Moitas boas obras fixen diante de vós de parte de meu Pai. Por cal delas me apedrades?
• ³³Respondéronlle os xudeus: ^__Non te apedramos por ningunha obra boa, senón por blasfemia, pois ti, sendo home, faste Deus.
• ³⁴Xesús replicoulles: ^__Non está escrito na vosa Lei, Eu dixen: sodes deuses?
• ³⁵Se lles chamou deuses a aqueles sobre os que veu a palabra de Deus ^__e non pode errar a Escritura^__,
• ³⁶por que me acusades de blasfemia a min, a quen o Pai santificou e mandou ao mundo, por dicir que son Fillo de Deus?
• ³⁷Se non fago as obras de meu Pai, seguide sen crerme.
• ³⁸Pero se as fago, aínda que non creades en min, crede nas obras, para que comprendades e recoñezades que o Pai está en min e eu estou no Pai.
• ³⁹Unha vez máis trataban entón de o prender; pero Xesús liscóuselles das mans.
• ⁴⁰E foi de novo á outra banda do Xordán, ao sitio onde estivera Xoán bautizando ao comezo e permaneceu alí.
• ⁴¹E acudiron moitos onda el e dicían: ^__Xoán non fixo ningún sinal, mais todo canto Xoán dixo acerca deste, era verdade.
• ⁴²E moitos comezaron a crer nel alí.