Capítulo 14

Xesús, camiño cara ao Pai

• ¹Non vos agoniedes: crede en Deus e mais crede en min.
• ²Na casa de meu Pai hai moitas moradas; doutro xeito, teríavos dito que vos ía arranxar un lugar?
• ³E cando vaia e vos arranxe un lugar, volverei e collereivos comigo, para que, onde estea eu, esteades vós tamén.
• ⁴E a onde eu vou, vós ben sabedes o camiño.
• ⁵Dille Tomé: ^__Señor, se non sabemos onde vas, como imos saber o camiño?
• ⁶Xesús respondeulle: ^__Eu son o camiño, a verdade e a vida: ninguén chega onda o Pai máis ca por min.
• ⁷Se me coñecésedes, coñeceriades tamén a meu Pai; aínda que xa desde agora o coñecedes e o tedes visto.
• ⁸Felipe díxolle: ^__Señor, móstranos o Pai e abóndanos.
• ⁹Xesús replicoulle: ^__Pero, Felipe, levo tanto tempo convosco e aínda non me coñeces? Quen me viu a min, viu o Pai. Como dis entón móstranos o Pai?
• ¹⁰Non cres que eu estou no Pai e o Pai en min? As palabras que eu vos digo non as falo pola miña conta; é o Pai, que permanece en min, quen fai as súas obras.
• ¹¹Crédeme que eu estou no Pai e o Pai en min. Se non, polo menos crede por esas obras.
• ¹²Con toda verdade volo aseguro: quen cre en min, fará el tamén as obras que eu fago, e faraas meirandes aínda, pois estou para irme onda o Pai;
• ¹³e o que pidades no meu nome heino facer, para que o Pai sexa glorificado no Fillo.
• ¹⁴Se algo me pedides no meu nome, eu fareino.

A promesa do Espírito

• ¹⁵Se me amades, gardaredes os meus mandamentos,
• ¹⁶e eu rogareille ao Pai, e daravos outro Paráclito, para que decote estea convosco,
• ¹⁷o Espírito da Verdade. O mundo non o pode acoller, pois non o ve nin o coñece; mais vós coñecédelo, pois permanece onda vós e está en vós.
• ¹⁸Non vos deixarei orfos: logo volvo onda vós.
• ¹⁹Un pouquiño máis e o mundo xa non me verá; pero vós haberédesme ver, que eu vivo e tamén vós haberedes vivir.
• ²⁰Naquel día coñeceredes que eu estou en meu Pai, e vós en min, e eu en vós.
• ²¹Quen ten os meus mandamentos e os garda, ese ámame; o que me ama será amado por meu Pai, e eu amareino e manifestareime a el.
• ²²Xudas, o outro, non o Iscariote, preguntoulle: ^__Que pasou, para que ti vaias manifestarte a nós e non ao mundo?
• ²³Xesús respondeulle: ^__Se alguén me ama, gardará a miña palabra, e meu Pai amarao, e viremos onda el, e faremos vida con el.
• ²⁴O que non me ama, non garda as miñas palabras. E a palabra que escoitades de min, non é miña, é do Pai que me mandou.
• ²⁵Díxenvos estas cousas mentres estaba convosco;
• ²⁶pero o Paráclito, o Espírito Santo que meu Pai mandará no meu nome, ese havos ensinar todo e traeravos á memoria canto eu vos dixen.
• ²⁷Déixovos a paz, douvos a miña paz: eu non vola dou como o mundo a dá. Non vos angustiedes, nin teñades medo.
• ²⁸Oístes que vos dixen: “Voume e logo volvo onda vós”. Se me amasedes, alegrariádesvos de que eu vaia onda o Pai, xa que o Pai é máis ca min.
• ²⁹Díxenvolo agora, antes de que suceda, para que, cando suceda, creades.
• ³⁰Xa non falarei moito convosco, pois está a vir o príncipe deste mundo. Sobre min non ten nada;
• ³¹mais é para que saiba o mundo que eu amo ao Pai, e que, como o Pai me mandou, así fago. Erguede, vamos de aquí.