EVANXEO SEGUNDO XOÁN

Capítulo 16

¹Díxenvos estas cousas para que non vos escandalicedes.
²Hanvos expulsar das sinagogas; e mesmo chega a hora en que todo aquel que vos mate, coide que está dando culto a Deus.
³E farán iso, porque non coñeceron nin ao Pai nin a min.
⁴Mais díxenvos isto, para que, cando chegue a hora, recordedes que xa eu volo tiña dito.

⁵Pero agora voume onda o que me mandou e ningún de vós me pregunta: “Onde vas?”.
⁶Ao contrario, porque vos dixen estas cousas a tristura encheu os vosos corazóns.
⁷Pero eu dígovos a verdade: convenvos que eu me vaia, pois, se eu non me vou, non virá a vós o Paráclito; en cambio, se eu me vou, mandareino onda vós.
⁸E cando veña, culpará ao mundo de pecado, xustiza e condena:
⁹pecado, porque non cren en min;
¹⁰xustiza, porque vou onda o Pai e xa non me veredes;
¹¹condena, porque o príncipe deste mundo xa resultou condenado.
¹²Aínda teño moitas cousas que vos dicir, pero non podedes con elas agora.
¹³Cando veña El, o Espírito da Verdade, havos encamiñar á verdade plena, pois non vos falará pola súa conta, senón que vos dirá o que escoitou e anunciaravos o que ha de pasar.
¹⁴El hame glorificar, pois recibirá do meu e interpretarávolo.
¹⁵Todo o que ten o Pai é meu, por iso díxenvos que recibirá do meu e volo interpretará a vós.

¹⁶Un pouquiño e xa non me veredes; e outro pouquiño, e volverédesme ver.
¹⁷Comentaron entón algúns dos seus discípulos: ^__Que é isto que nos di: “Un pouquiño e xa non me veredes; e outro pouquiño, e volverédesme ver?”. E iso de: “Porque vou onda o Pai?”.
¹⁸E dicían: ^__Que é ese “un pouquiño”? Non sabemos o que quere dicir.
¹⁹Coñeceu Xesús que lle querían preguntar, e díxolles: ^__Matinades entre vós acerca disto que vos dixen: “Un pouquiño e xa non me veredes, e outro pouquiño e volverédesme ver”?
²⁰Con toda verdade volo aseguro: choraredes e lamentarédesvos, mentres que o mundo se alegrará. Vós estaredes tristes, mais a vosa tristura volverase alegría.
²¹A muller, cando vai dar á luz, ten tristura, pois chegou a súa hora; pero cando deu á luz o neno, xa non lle acorda o apuro, pola alegría de que naceu un home para o mundo.
²²Así, tamén vós tedes agora tristura; pero heivos ver de novo e o voso corazón alegrarase, e a vosa alegría ninguén vola poderá quitar.
²³E aquel día xa non me preguntaredes nada. Con toda verdade volo aseguro: o que lle pidades ao Pai no meu nome, El hávolo dar.
²⁴Ata agora non pedistes nada no meu nome. Pedide e recibiredes, de xeito que a vosa alegría sexa plena.

²⁵Díxenvos estas cousas en comparanzas. Vai chegar a hora en que xa non vos falarei en comparanzas, senón que vos falarei do Pai abertamente.
²⁶Naquel día pediredes no meu nome. E non vos digo que eu rogarei por vós ao Pai,
²⁷xa que o propio Pai vos ama, pois vós amástesme a min, e crestes que eu saín de Deus.
²⁸Saín do Pai e vin ao mundo; de novo deixo o mundo e vou onda o Pai.
²⁹Dixéronlle os seus discípulos: ^__Mira, agora falas claro, sen andar con voltas.
³⁰Agora sabemos que o sabes todo, e non precisas que ninguén che pregunte: por iso cremos que saíches de Deus.
³¹Xesús respondeulles: ^__Agora credes?
³²Mirade, vai chegar a hora, e xa chegou, en que vos espallaredes cada un pola súa banda, e a min deixarédesme só. Aínda que eu non estou só, pois está comigo o Pai.
³³Díxenvos estas cousas para que teñades paz grazas a min. No mundo haberedes ter apuros; pero tede ánimo: eu vencín o mundo.