Capítulo 17

Oración sacerdotal de Xesús

• ¹Isto dixo Xesús. Logo, erguendo os ollos ao ceo, engadiu: ^__Pai, chegou a hora: glorifica o teu Fillo, de xeito que o fillo te glorifique a ti,
• ²conforme lle deches poder sobre todo home, para que dea vida eterna a todos os que ti lle deches.
• ³(E nisto consiste a vida eterna: que te coñezan a ti, o único Deus verdadeiro, e a quen mandaches, Xesús Cristo).
• ⁴Eu glorifiqueite na terra, rematando a obra que me deches a facer.
• ⁵E agora, Pai, glorifícame onda ti, coa gloria que eu tiña onda ti, antes de que o mundo existira.
• ⁶Eu manifesteite aos homes que me escolliches do mundo. Eran teus, e déchesmos, e gardaron a túa palabra.
• ⁷Agora coñecen que todo canto me deches vén de ti,
• ⁸pois entregueilles as palabras que ti me encomendaches e eles recibíronas: coñeceron verdadeiramente que saín de onda ti, e creron que ti me mandaches.
• ⁹Eu rógoche por eles; non che rogo polo mundo, senón polos que me deches, pois perténcenche;
• ¹⁰todo o meu é teu; e o teu, meu; e neles quedo eu glorificado.
• ¹¹Eu xa non vou estar no mundo; pero eles quedan no mundo, mentres que eu vou onda ti. Pai santo, coida ti mesmo dos que me entregaches, para que sexan un coma nós.
• ¹²Cando eu estaba con eles, coidábaos no teu lugar. Ti entregáchesmos, eu agarimeinos, e ningún deles se perdeu, fóra do fillo da perdición, de xeito que se cumprise a Escritura.
• ¹³Mais agora estou indo a ti, e falo estas cousas no mundo, para que teñan eles a plenitude do meu gozo.
• ¹⁴Eu deilles a túa palabra, e o mundo aborreceunos, pois eles non son do mundo, como tampouco eu non son de mundo.
• ¹⁵Non che pido que os tires do mundo, senón que os gardes do malo.
• ¹⁶Eles non son do mundo, como eu tampouco non son do mundo.
• ¹⁷Conságraos na verdade: a túa palabra é verdade.
• ¹⁸Como ti me mandaches ao mundo, así os mando eu a eles,
• ¹⁹e por eles conságrome eu, para que tamén eles sexan consagrados na verdade.
• ²⁰E non che rogo só por estes, senón tamén polos que han crer en min pola palabra deles:
• ²¹que todos sexan un coma ti, Pai, en min, e eu en ti; que tamén eles sexan un en nós, para que o mundo crea que ti me mandaches.
• ²²E a gloria que ti me deches, déillela a eles, para que sexan un coma nós somos un.
• ²³Eu neles e ti en min, para que cheguen á perfecta unidade, de xeito que o mundo recoñeza que ti me mandaches e que os amaches a eles, como me amaches a min.
• ²⁴Pai: os que me deches, quero que, onde estou eu, estean tamén eles comigo, para que contemplen a miña gloria, a que ti me concediches, porque me amabas xa antes da fundación do mundo.
• ²⁵Pai xusto, o mundo non te coñeceu, pero eu coñecinte, e estes coñeceron que ti me mandaches.
• ²⁶Eu manifesteilles o teu nome e seguiréillelo manifestando, para que o amor co que me amaches estea neles, e tamén eu estea neles.