EVANXEO SEGUNDO XOÁN

Capítulo 20

¹O día primeiro da semana María a Magdalena foi ao sepulcro moi cedo, cando aínda estaba escuro, e viu que a pedra do sepulcro estaba quitada.
²Botou a correr e, chegando onda Simón Pedro e onda o outro discípulo a quen amaba Xesús, díxolles: ^__Colleron do sepulcro ao Señor, e non sabemos onde o puxeron.
³Pedro e mais o outro discípulo saíron correndo cara ao sepulcro.
⁴Corrían os dous á par. Pero o outro discípulo correu máis lixeiro ca Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
⁵Abaixándose, viu que estaban os lenzos, pero non entrou.
⁶Entón chegou tamén Simón Pedro, que o seguía, e entrou no sepulcro. Viu os lenzos pousados alí;
⁷pero o sudario que envolvera a súa cabeza, non estaba cos panos, senón á parte, enrolado noutro lugar.
⁸Entón entrou tamén o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, viu e creu.
⁹(Pois aínda non coñecían a Escritura, segundo a cal debía resucitar de entre os mortos).
¹⁰Entón os discípulos volveron para a casa.

¹¹Mentres tanto, María quedara ao pé do sepulcro, na parte de fóra, chorando. Sen deixar de chorar, abaixouse a ollar no sepulcro.
¹²Viu dous anxos de branco, sentados, un á cabeceira e outro aos pés do sitio onde xacera o corpo de Xesús.
¹³Eles preguntáronlle: ^__Muller, por que choras? Ela respondeulles: ^__Porque colleron ao meu Señor e non sei onde o puxeron.
¹⁴Dito isto, virouse cara atrás e viu a Xesús alí de pé, pero sen se decatar de que era Xesús.
¹⁵Xesús preguntoulle: ^__Muller, por que choras? A quen buscas? Ela, coidando que era o xardineiro, díxolle: ^__Señor, se o levaches ti, dime onde o puxeches, que eu o collerei.
¹⁶Xesús díxolle: ^__María! Ela, virándose, exclamou en hebreo: ^__Rabbuni! (que quere dicir “Mestre”).
¹⁷Xesús díxolle: ^__Sóltame, que aínda non subín onda o Pai; máis ben, vai onda os meus irmáns e dilles: “Subo onda meu Pai e voso Pai, o meu Deus e o voso Deus”.
¹⁸María Magdalena foilles contar aos discípulos que vira o Señor, e que lle dixera estas cousas.

¹⁹Naquel día, o primeiro da semana, ao serán, estando pechadas as portas onde estaban os discípulos, por medo dos xudeus, chegou Xesús, e, poñéndose no medio, díxolles: ^__A paz convosco!
²⁰Dito isto, mostroulles as mans e mais o costado. Os discípulos alegráronse, vendo o Señor.
²¹El díxolles outra vez: ^__A paz convosco!: como o Pai me mandou a min, tamén eu vos mando a vós.
²²E dito isto alentou sobre eles, e díxolles: ^__Recibide o Espírito Santo:
²³a quen lles perdoedes os pecados, quedaranlles perdoados; a quen llelos reteñades, quedaranlles retidos.

²⁴Pero Tomé, un dos Doce, o chamado Xemelgo, non estaba con eles cando chegou Xesús.
²⁵Dicíanlle entón os outros discípulos: ^__Vimos o Señor. Pero el contestoulles: ^__Como non vexa nas súas mans as furas dos cravos e non meta nelas o meu dedo; como non meta a miña man no seu costado, non crerei.
²⁶Oito días despois estaban outra vez dentro os discípulos, e Tomé con eles. Chegou Xesús, estando pechadas as portas, e poñéndose no medio, dixo: ^__A paz convosco!
²⁷Despois díxolle a Tomé: ^__Trae aquí o teu dedo e mira as miñas mans; trae a túa man e métea no meu costado, e non sexas incrédulo, senón home de fe.
²⁸Tomé respondeulle: ^__Meu Señor e meu Deus!
²⁹Xesús díxolle: ^__Tes fe porque me viches? Benia os que creron sen veren!

³⁰Moitos outros signos fixo Xesús diante dos seus discípulos, que non se escribiron neste libro.
³¹Estes escribíronse para que creades que Xesús é o Mesías, o Fillo de Deus e, crendo, teñades vida nel.