Capítulo 5

Curación do paralítico da piscina

• ¹Despois disto había unha festa dos xudeus. E Xesús subiu a Xerusalén.
• ²Hai en Xerusalén, onda a Porta das Ovellas, unha piscina, chamada en hebreo Bezsazá, que ten cinco pórticos.
• ³Neles había unha chea de enfermos, cegos, coxos, tolleitos, agardando o movemento da auga,
• ⁴(pois de vez en cando baixaba un anxo á piscina e remexía a auga; entón, o primeiro que entrase despois da axitación da auga, quedaba curado de calquera mal que tivese).
• ⁵Había alí un home que levaba trinta e oito anos enfermo.
• ⁶Xesús, ao velo deitado e sabendo que levaba xa moito tempo, preguntoulle: ^__Ti queres quedar san?
• ⁷Respondeulle o enfermo: ^__Señor, eu non teño a ninguén que me bote na piscina cando se remexe a auga; e, mentres eu veño, sempre baixa outro máis axiña ca min.
• ⁸Xesús díxolle: ^__Érguete, colle o teu leito e anda!
• ⁹No intre púxose bo aquel home, colleu a súa padiola e botou a andar. Pero aquel día era sábado.
• ¹⁰Entón dicíanlle os xudeus ao que quedara curado: ^__É sábado, non tes dereito a levar o leito!
• ¹¹Mais el respondeulles: ^__O que me curou, díxome el mesmo: “Colle o teu leito e anda!”.
• ¹²Eles preguntáronlle: ^__Quen é o home que che dixo: “Cólleo e anda”?
• ¹³Pero o curado non o sabía, pois Xesús escapara do xentío que había naquel sitio.
• ¹⁴Máis tarde atopouno Xesús no templo e díxolle: ^__Mira que estás san; non volvas pecar, para que non che veña algo peor.
• ¹⁵Foise o home e contoulles aos xudeus que fora Xesús quen o curara.

As razóns polas que actúa Xesús

• ¹⁶Por este motivo os xudeus perseguían a Xesús, por facer estas cousas en sábado.
• ¹⁷Xesús replicoulles: ^__Meu Pai ata o presente está sempre a traballar, e eu tamén traballo.
• ¹⁸Por iso os xudeus tiñan máis interese en matalo, porque non só violaba o sábado, senón que dicía que Deus era seu Pai, facéndose a si mesmo igual a Deus.
• ¹⁹Xesús saíulles ao paso, dicindo: ^__Con toda verdade volo aseguro: o Fillo non pode facer en por si nada, só o que lle ve facer a seu Pai. O que este fai, faino tamén o Fillo,
• ²⁰pois o Pai ama ao Fillo, e móstralle todas as cousas que el fai, e mostraralle obras meirandes ca estas, para que vos pasmedes.
• ²¹Pois, así como o Pai resucita os mortos e lles dá vida, así tamén o Fillo dá vida aos que el quere.
• ²²Pois nin sequera o Pai xulga a ninguén, senón que delegou no Fillo todo o poder de xulgar,
• ²³para que todos honren o Fillo como honran o Pai. O que non honra o Fillo, non honra o Pai, que o mandou.
• ²⁴Dígovos a verdade: quen escoita a miña palabra e cre no que me mandou, ten vida eterna e non comparecerá a xuízo, senón que pasará da morte á vida.
• ²⁵Con toda verdade volo aseguro: chega a hora ou, mellor dito, xa é esta a hora en que os mortos escoitarán a voz do Fillo de Deus, e os que a escoiten vivirán.
• ²⁶Pois así como o Pai ten vida en si mesmo, así tamén lle deu ao Fillo ter vida en si mesmo;
• ²⁷e deulle tamén poder para xulgar, pois é o Fillo do Home.
• ²⁸Non vos pasme isto, porque chega o momento en que todos os que están nos sepulcros escoitarán a súa voz;
• ²⁹e sairán os que fixeron o ben a unha resurrección de vida, e os que obraron o mal a unha resurrección de condena.

Testemuños en favor de Xesús

• ³⁰Eu nada podo facer pola miña conta: conforme oio, xulgo, e o meu xuízo é xusto, porque non procuro a miña vontade senón a vontade de quen me mandou.
• ³¹Se eu fose testemuña en causa propia, o meu testemuño non tería validez.
• ³²Pero é outro o que testemuña a favor de min e eu sei que é válido o testemuño que dá de min.
• ³³Vós mandastes xente a preguntarlle a Xoán e el deu testemuño da verdade.
• ³⁴Non é que eu apele ao testemuño dos homes, pero lémbrovos isto pola vosa salvación.
• ³⁵Xoán era o facho que ardía e alumaba, e vós quixestes gozar un instante da súa luz.
• ³⁶Pero eu teño un testemuño máis importante ca o de Xoán, pois as obras que o Pai me encargou de levar a cabo, esas obras que eu fago, testemuñan que o Pai me enviou.
• ³⁷E o Pai, que me mandou, dá testemuño en favor de min. Pero vós nin oístes nunca a súa voz, nin vistes o seu rostro,
• ³⁸e tampouco conservades a súa palabra en vós, porque non credes naquel que El enviou.
• ³⁹Escrutade as Escrituras, pois ensinades que tedes nelas vida eterna: pois elas son as que testemuñan a meu favor;
• ⁴⁰e non queredes vir a min, e así ter vida.
• ⁴¹Non é que eu espere gloria dos homes;
• ⁴²pero ben me decato de que vós non tedes dentro o amor de Deus.
• ⁴³Eu veño no nome do meu Pai e non me recibides; se outro vén no seu propio nome, a ese habédelo recibir.
• ⁴⁴Como ides poder crer vós, que vos dades honra os uns aos outros e non procurades a gloria que vén do único Deus?
• ⁴⁵Non coidedes que vos hei acusar ao Pai: quen vos acusa é Moisés, ese no que vós tedes a esperanza.
• ⁴⁶Pois se vós lle crerades a Moisés, habiades crer tamén en min, xa que de min escribiu el.
• ⁴⁷Mais se non fiades nos seus escritos, como ides crer nas miñas palabras?