EVANXEO SEGUNDO XOÁN

Capítulo 8

¹E Xesús saíu para o monte das Oliveiras.
²Pero á alborada, presentouse outra vez no templo e veu onda el toda a xente; el sentou e empezou a ensinar.
³Os escribas e fariseos trouxéronlle unha muller sorprendida en adulterio; puxérona no medio e medio e
⁴preguntáronlle: ^__Mestre, a esta muller collérona en flagrante adulterio.
⁵Moisés, na Lei, mandounos apedrar a esta xente. Ti que dis?
⁶Preguntábanllo á mala fe para teren así de que o acusar. Pero Xesús, abaixado, escribía co dedo na terra.
⁷Como lle seguían preguntando, ergueuse e díxolles: ^__Quen de entre vós non teña pecado, que lle tire a primeira pedra.
⁸E, abaixándose outra vez, escribía na terra.
⁹Pero eles, ao que o escoitaron, foron liscando un a un, comezando polos máis vellos. Quedou el só coa muller, que seguía no medio.
¹⁰Ergueuse entón e preguntoulle: ^__Muller, onde van? Ninguén te condenou?
¹¹Ela respondeulle: ^__Ninguén, Señor. Díxolle Xesús: ^__Tampouco eu non te condeno. Vaite e desde agora non peques máis.

¹²Xesús faloulles outra vez: ^__Eu son a luz do mundo: quen me segue, non andará ás escuras, senón que terá a luz da vida.
¹³Dixéronlle entón os fariseos: ^__Ti fas de testemuña en causa propia: o teu testemuño non vale.
¹⁴Xesús replicoulles: ^__Aínda que eu faga de testemuña en causa propia, o meu testemuño é válido, porque eu ben sei de onde vin e a onde vou, mentres que vós non sabedes de onde veño nin onde vou.
¹⁵Os vosos xuízos seguen normas humanas, mentres que eu non xulgo a ninguén.
¹⁶E aínda que eu xulgase, o meu xuízo sería válido, porque non sería eu só a xulgar, senón eu e mais quen me mandou.
¹⁷E na vosa Lei está escrito que o testemuño de dúas testemuñas é válido.
¹⁸Eu dou testemuño de min mesmo, pero tamén o dá o Pai que me enviou.
¹⁹Entón eles preguntáronlle: ^__Onde está teu Pai? Xesús respondeulles: ^__Nin me coñecedes a min, nin a meu Pai: se me coñecésedes a min, coñeceriades tamén a meu Pai.
²⁰Estas cousas díxoas el cando ensinaba no templo, no adro do tesouro; e ninguén o prendeu, porque aínda non chegara a súa hora.

²¹Díxolles outra vez: ^__Eu voume e haberédesme buscar e morreredes no voso pecado: onde eu vou, vosoutros non podedes vir.
²²Dicían entón os xudeus: ^__El irase matar, porque di: “Onde vou eu, vosoutros non podedes vir”?
²³El seguiulles dicindo: ^__Vós sodes de aquí abaixo, eu son de alá arriba; vós sodes deste mundo, eu non son deste mundo.
²⁴Díxenvos que haberedes morrer nos vosos pecados: como non creades que Eu son, morreredes nos vosos pecados.
²⁵Preguntáronlle entón: ^__Pero, logo, ti quen es? Xesús contestoulles: ^__O que vos veño dicindo desde o comezo.
²⁶Moito tería que falar de vós e xulgalo; mais quen me enviou é veraz e eu só lle falo ao mundo do que lle oín a El.
²⁷Pero eles non coñeceron que lles falaba do Pai.
²⁸Entón Xesús continuou: ^__Cando ergades o Fillo do Home, entón comprenderedes que Eu son, e que non fago nada pola miña conta, senón que falo do que o Pai me ensinou.
²⁹E quen me mandou está comigo: non me deixou só, pois eu fago sempre o que a El lle agrada.
³⁰Ao dicir estas cousas, moitos creron nel.

³¹E aos xudeus que creran nel, dicíalles Xesús: ^__Se permanecedes na miña palabra, seredes de verdade discípulos meus;
³²e coñeceredes a verdade e a verdade faravos libres.
³³Eles respondéronlle: ^__Somos semente de Abraham e endexamais non fomos escravos de ninguén; como, logo, dis ti “seredes libres”?
³⁴Respondeulles Xesús: ^__Con toda verdade volo aseguro: quen comete o pecado é escravo.
³⁵E o escravo non queda para sempre na casa; o fillo queda para sempre.
³⁶Logo, se o Fillo vos libera, seredes libres de verdade.
³⁷Ben sei que sodes semente de Abraham, pero tratades de me matar, porque a miña palabra non prende en vós.
³⁸Eu falo do que vin onda o Pai; e vós facedes o que oístes de voso pai.

³⁹Eles respondéronlle: ^__O noso pai é Abraham. Xesús replicoulles: ^__Se fósedes fillos de Abraham fariades as obras de Abraham,
⁴⁰mais agora procurades matarme, a min, que vos dixen a verdade que oín de Deus: iso non o fixo Abraham.
⁴¹Vós facedes as obras de voso pai. Dixéronlle: ^__Nós non nacemos da prostitución: temos un pai, Deus.
⁴²Contestoulles Xesús: ^__Se o voso pai fose Deus, amariádesme a min, porque eu saín e veño de Deus, pois non vin por min mesmo, senón que El me enviou.
⁴³Por que non comprendedes a miña fala? Porque non podedes escoitar a miña palabra.
⁴⁴Vós sodes de voso pai o Satán, e queredes realizar os desexos de voso pai. Este foi asasino desde o comezo e non afincou na verdade, pois non hai verdade nel. Se fala falsidade, fala do seu, pois é mentireiro e pai da mentira.
⁴⁵Polo contrario, a min, porque vos digo a verdade, non me credes.
⁴⁶Veña! Que probe un de vós que estou en pecado! Se vos falo a verdade, por que non me credes?
⁴⁷Quen é de Deus, escoita as palabras de Deus; por iso vós non escoitades, porque non sodes de Deus.
⁴⁸Os xudeus replicáronlle: ^__Non dicimos con razón que ti es un samaritano e que tes o demo no corpo?

⁴⁹Xesús respondeulles: ^__Eu non teño demo ningún: eu respecto a meu Pai, e vós estádesme inxuriando.
⁵⁰Eu non procuro o meu prestixio: hai quen o fai xa, e El fará xustiza.
⁵¹Con toda verdade volo aseguro: quen fai caso da miña palabra, non morrerá endexamais.
⁵²Entón dixéronlle os xudeus: ^__Agora si que vemos que tes o demo. Abraham morreu e os profetas tamén, e ti dis: “Quen fai caso da miña palabra, non morrerá endexamais”.
⁵³Seica es ti máis do que noso pai Abraham, que morreu? E os profetas tamén morreron. Por quen te queres facer pasar?
⁵⁴Xesús respondeu: ^__Se eu me dou gloria a min mesmo, a miña gloria nada vale; pero quen me dá gloria é meu Pai, de quen vós dicides que é voso Deus.
⁵⁵Pero non o coñecedes, mentres que eu si o coñezo. Se dixese que non o coñezo, sería un mentireiro, coma vós; pero eu coñézoo e axústome á súa palabra.
⁵⁶Voso pai Abraham encheuse de ledicia na esperanza de ver o meu día; viuno e alegrouse.
⁵⁷Dixéronlle entón os xudeus: ^__Aínda non tes cincuenta anos e xa viches a Abraham?
⁵⁸Xesús contestoulles: ^__Con toda verdade volo aseguro: antes que Abraham chegase a existir, Eu son.
⁵⁹Entón colleron pedras para llas tiraren, pero Xesús agachouse e saíu do templo.