Capítulo 10

O Espírito abre as portas da Igrexa aos pagáns: conversión de Cornelio

• ¹Había en Cesarea un home chamado Cornelio, capitán da compañía chamada Itálica.
• ²Era piadoso e seguidor da relixión xudía, así coma todos os da súa casa. Dáballe moitas esmolas ao pobo e decote oraba a Deus.
• ³A iso das tres da tarde, tivo unha visión e viu claramente o anxo do Señor entrar cabo del e dicirlle: ^__Cornelio!
• ⁴Cheo de medo, e mirando fixo para el, respondeu: ^__Que é, Señor? O anxo respondeulle: ^__As túas oracións e as túas esmolas subiron diante de Deus e tenas presentes;
• ⁵envía, logo, uns homes a Iope e pásalle recado a un certo Simón, tamén chamado Pedro.
• ⁶Está parando en cas dun tal Simón, curtidor, que ten a casa á beira do mar.
• ⁷Cando marchou o anxo, chamou a dous criados e un soldado piadoso dos que lle eran máis fieis,
• ⁸contoulles todo e mandounos a Iope.
• ⁹Para o outro día, indo eles de camiño e xa cerca da cidade, subiu Pedro á azotea a orar. Era polo mediodía,
• ¹⁰e sentindo fame, quixo tomar algo. Mentres llo preparaban, tivo unha éxtase:
• ¹¹viu o ceo aberto e coma un gran lenzo, que, pendurado polas catro puntas, baixaba cara á terra.
• ¹²Había nel toda clase de cuadrúpedes e réptiles da terra e de todos os paxaros do ceo.
• ¹³Unha voz díxolle: ^__Érguete, Pedro, mata e come!
• ¹⁴Mais Pedro respondeu: ^__De ningunha maneira, Señor, porque nunca comín cousa impura ou profana.
• ¹⁵De novo, por segunda vez, chegoulle unha voz: ^__O que Deus purificou, non o chames ti profano.
• ¹⁶Isto sucedeu por tres veces, e, de súpeto, aquel obxecto volveuse para o ceo.
• ¹⁷Estaba Pedro moi sorprendido, cavilando que quería dicir aquela visión que tivera, cando os homes mandados por Cornelio, ao acertaren coa casa de Simón, presentáronse na porta,
• ¹⁸e, dando un berro, preguntaron se paraba alí Simón, o chamado Pedro.
• ¹⁹Estando Pedro matinando na visión, díxolle o Espírito: ^__Hai aí uns homes que te buscan:
• ²⁰baixa e vaite con eles sen escrúpulos, porque os mandei eu.
• ²¹Pedro baixou ao encontro deles e díxolles: ^__Son eu o que buscades, que é o que vos trae?
• ²²Eles responderon: ^__O centurión Cornelio, home cabal e adepto ao xudaísmo, moi estimado por toda a nación xudía, recibiu aviso dun santo anxo para que te mandase chamar á súa casa e que te escoitase.
• ²³Entón Pedro fíxoos entrar e deulles pousada. Para o outro día levantouse e marchou con eles, acompañado por algúns irmáns de Iope,
• ²⁴e chegou a Cesarea o día seguinte. Cornelio, que xuntara os seus parentes e amigos máis íntimos, xa os estaba agardando.
• ²⁵Cando Pedro ía entrar, foi Cornelio á porta e botándoselle os pés, prostrouse.
• ²⁶Pero Pedro levantouno, dicíndolle: ^__Érguete, que eu tamén son un home.
• ²⁷E, falando con el, entrou. Encontrou moita xente xunta
• ²⁸e díxolles: ^__Vós sabedes que non se lle permite a un xudeu ter trato cun estranxeiro ou entrar na súa casa; pero Deus ensinoume que non se debe chamar profano ou impuro a home ningún.
• ²⁹Por iso, ao me chamardes, vin sen reparos. E pregúntovos, logo: Por que me mandastes chamar?
• ³⁰Respondeulle Cornelio: ^__Hai catro días, ás tres da tarde, estaba eu rezando na miña casa, cando se presentou un home con vestiduras brancas que relucían
• ³¹e dixo: “Cornelio, a túa oración escoitouse, e as túas esmolas recórdanse diante de Deus;
• ³²manda, logo, uns homes a Iope, e manda buscar un tal Simón, tamén chamado Pedro, que para en cas Simón o curtidor, a rentes do mar”.
• ³³Mandeiche axiña recado e tiveches a amabilidade de vir. Agora, todos nós estamos na presenza de Deus para oírmos todo o que o Señor che mandou.
• ³⁴Tomou entón Pedro a palabra e dixo: ^__Abofé, vexo que Deus non fai distinción de persoas,
• ³⁵senón que acepta ao que lle é fiel e practica a xustiza, sexa da nación que sexa.
• ³⁶El mandoulles a súa palabra aos fillos de Israel, anunciándolles a Boa Nova da paz por Xesús Cristo: este é o Señor de todos.
• ³⁷Vós sabedes o que pasou en toda a Xudea, comezando desde Galilea, despois do bautismo que Xoán predicou:
• ³⁸como Deus unxiu con Espírito Santo e con poder a Xesús de Nazaré, que pasou facendo o ben e curando a todos os que estaban asoballados por Satán, pois Deus estaba con el.
• ³⁹E nós somos testemuñas de todo o que fixo no país dos xudeus e mais en Xerusalén. Matárono, colgándoo dun madeiro.
• ⁴⁰A este resucitouno Deus ao terceiro día e concedeulle que se deixase ver,
• ⁴¹non de todo o pobo, senón das testemuñas escollidas de antemán por Deus: nós que comemos e bebemos con el, logo de que resucitou de entre os mortos.
• ⁴²E mandounos que predicásemos ao pobo e atestemos que el é quen foi constituído por Deus xuíz de vivos e de mortos.
• ⁴³El é de quen todos os profetas dan este testemuño: cantos crean nel recibirán polo seu nome o perdón dos pecados.
• ⁴⁴Aínda Pedro estaba a dicir estas cousas, cando o Espírito Santo veu sobre todos os que escoitaban a palabra.
• ⁴⁵Os crentes da circuncisión, que viñeran con Pedro, ficaron cheos de asombro, ao veren que o don de Espírito Santo tamén se espallaba sobre os pagáns,
• ⁴⁶pois sentíanos falar en linguas e loar a Deus. Entón Pedro dixo:
• ^47__Pode alguén negarlle a auga do bautismo aos que recibiron o Espírito Santo o mesmo ca nós?
• ⁴⁸E mandou que os bautizasen no nome de Xesús Cristo. Entón pedíronlle que quedase con eles algúns días.