Capítulo 11

A Igrexa de Xerusalén acolle os pagáns conversos

• ¹Os apóstolos e os irmáns da Xudea sentiron dicir que tamén os pagáns recibiran a palabra de Deus.
• ²Cando Pedro subiu a Xerusalén, os da circuncisión botábanlle na cara:
• ^3__Ti fuches á casa de incircuncisos e comiches con eles!
• ⁴Entón Pedro explicóullelo punto por punto.
• ^5__Estaba eu na cidade de Iope, orando, cando tiven en éxtase unha visión: era un obxecto talmente coma un gran lenzo, que baixaba do ceo pendurado polas catro puntas e chegou onda min.
• ⁶Mirando para el e observando con atención, vin os cuadrúpedes da terra, as feras, os réptiles e os paxaros do ceo;
• ⁷e sentín unha voz que me dicía: “Érguete, Pedro, mata e come!”.
• ⁸Pero eu dixen: “De ningunha maneira, Señor, porque nunca levei á boca nada profano ou impuro”.
• ⁹Por segunda vez sentín a voz do ceo: “O que Deus purificou, non o chames ti profano”.
• ¹⁰Isto pasou tres veces, e despois retirouse todo para o ceo.
• ¹¹E, fixádevos, nisto preséntanse na casa onde estabamos tres homes que mandaran desde Cesarea en busca miña.
• ¹²Díxome entón o Espírito que fose con eles sen reparos. Viñeron tamén comigo estes seis irmáns, e entramos na casa do home,
• ¹³que nos contou como vira ao anxo presentárselle na súa casa e dicir: “Manda alguén a Iope a por Simón, chamado Pedro;
• ¹⁴el hache dicir palabras polas que te salvarás ti e todos os da túa casa”.
• ¹⁵E cando comezaba eu a falar, veu o Espírito Santo sobre eles talmente como veu sobre nós ao comezo.
• ¹⁶Lembrei entón as palabras do Señor, cando dicía: “Xoán bautizou con auga, pero vós bautizarédesvos co Espírito Santo”.
• ¹⁷E pois, se Deus lles concedeu o mesmo don ca a nós, por creren no Señor Xesús Cristo, quen era eu para me opoñer a Deus?
• ¹⁸Ao sentiren isto, acougaron e glorificaron a Deus, comentando: ^__Daquela, Deus tamén concedeu aos pagáns o arrepentimento, para acadaren a vida!

EXPANSIÓN DA IGREXA FÓRA DE PALESTINA

A Igrexa en Antioquía. Unión coa comunidade de Xerusalén

• ¹⁹Os que se dispersaran fuxindo da persecución orixinada por causa de Estevo, chegaron ata a Fenicia, Chipre e Antioquía, sen predicaren a ninguén a palabra, agás aos xudeus.
• ²⁰Con todo, houbo algúns de entre eles, homes de Chipre e de Cirene, que chegados a Antioquía comezaron a falar tamén cos gregos, anunciándolles a Boa Nova do Señor Xesús.
• ²¹A man do Señor estaba con eles e moitos creron e convertéronse ao Señor.
• ²²Chegaran estas novas aos oídos da Igrexa de Xerusalén, e mandaron a Antioquía a Bernabé.
• ²³Cando chegou e viu a graza de Deus, encheuse de alegría e animaba a todos a se conservaren unidos ao Señor co corazón firme,
• ²⁴pois era un home bo, cheo de Espírito Santo e de fe. E foi moita a xente que se uniu ao Señor.
• ²⁵Daquela, Bernabé foi a Tarso en busca de Saulo;
• ²⁶e, cando o atopou, levouno para Antioquía. Durante un ano enteiro estiveron xuntos naquela Igrexa, adoutrinando a moita xente. Foi en Antioquía onde por primeira vez aos discípulos lles chamaron “cristiáns”.
• ²⁷Por aqueles días baixaron a Antioquía uns profetas de Xerusalén.
• ²⁸Un deles, chamado Agabo, ergueuse e, movido polo Espírito, anunciou que ía haber unha gran fame por toda a terra (foi a que houbo no tempo de Claudio).
• ²⁹Os discípulos ordenaron de mandar un auxilio aos irmáns de Xudea, cadaquén conforme aos seus posibles.
• ³⁰E así o fixeron, mandándollelo aos responsables pola man de Bernabé e de Saulo.