Capítulo 13

PRIMEIRA VIAXE DE PAULO

O Espírito e a Igrexa de Antioquía mandan a Bernabé e Paulo á primeira viaxe misioneira

• ¹Había na Igrexa de Antioquía profetas e mestres: Bernabé, Simeón chamado Níxer, Lucio de Cirene, Menahén ^__compañeiro de infancia do tetrarca Herodes^__, e Saulo.
• ²Estando nunha reunión litúrxica con xaxún, dixo o Espírito Santo: ^__Apartade a Bernabé e Saulo para a obra á que os teño chamados.
• ³Entón, logo de xaxuaren e oraren, impuxéronlles as mans e despedíronos.

En Chipre. O meigo e a conversión do procónsul

• ⁴Por tanto, mandados polo Espírito Santo, baixaron a Seleucia e desde alí embarcaron para Chipre.
• ⁵Chegados a Salamina, comezaron a anunciar a palabra de Deus nas sinagogas dos xudeus, levando a Xoán de axudante.
• ⁶Despois de atravesaren toda a illa ata Pafos, atoparon alí un xudeu, meigo e falso profeta, chamado Barxesús,
• ⁷que estaba co procónsul Serxio Paulo, home prudente. Este mandou chamar a Bernabé e Saulo, ansiando escoitar a palabra de Deus.
• ⁸Pero Elimas, “o meigo” (que así se traduce o seu nome), opúxoselles, procurando arredar o procónsul da fe.
• ⁹Entón Saulo, tamén chamado Paulo, cheo do Espírito Santo, fixando nel os seus ollos,
• ¹⁰exclamou: ^__Estás cheo de andrómenas e de ruindade, fillo do demo, inimigo de todo o bo: non deixarás de torcer os camiños rectos do Señor?
• ¹¹Pois agora vai vir sobre ti a man do Señor; ficarás cego, e non verás a luz do sol por algún tempo. E no instante caeron enriba del a escuridade e as tebras e, tentando ao arredor, buscaba quen o guiase pola man.
• ¹²Entón o procónsul, vendo o sucedido, abrazou a fe, impresionado pola doutrina do Señor.
• ¹³Paulo e os seus compañeiros embarcaron en Pafos, e dirixíronse a Perxe de Panfilia. Pero Xoán deixounos e deu volta para Xerusalén.

A predicación de Paulo aos xudeus en Antioquía de Pisidia

• ¹⁴Eles, desde Perxe, seguiron a Antioquía de Pisidia. Un día de sábado entraron na sinagoga e sentaron.
• ¹⁵Despois da lectura da Lei e dos Profetas, os xefes da sinagoga mandáronlles dicir: ^__Irmáns, se tedes algunha palabra para animar ao pobo, falade.
• ¹⁶Paulo entón, levantándose, acenoulles coa man e dixo: ^__Israelitas e os que seguides ao noso Deus, escoitade:
• ¹⁷o Deus deste pobo de Israel escolleu a nosos pais e engrandeceu este pobo durante o seu exilio na terra de Exipto; despois tirounos de alí coa forza do seu brazo.
• ¹⁸Durante corenta anos soportounos no deserto,
• ¹⁹e, despois de destruír sete nacións na terra de Canaán, deulles en posesión a súa terra:
• ²⁰isto durou uns catrocentos cincuenta anos. Despois diso deulles xuíces ata o profeta Samuel;
• ²¹logo pediron un rei, e Deus deulles durante corenta anos a Xaúl, fillo de Quix, da tribo de Benxamín;
• ²²despois que o refugou, deulles por rei a David, de quen testemuñou dicindo: Atopei a David, fillo de Iexé, home conforme ao meu corazón, que fará en todo a miña vontade.
• ²³Da súa descendencia é da que Deus, segundo a promesa, mandou un Salvador para Israel: Xesús.
• ²⁴Antes da súa chegada, Xoán tiña proclamado a todo o pobo de Israel un bautismo de conversión,
• ²⁵e cando estaba rematando o seu camiño, dicía: “Non son eu quen vós pensades; pero mirade, vén despois de min un de quen non son digno nin de desamalloarlle o calzado dos pés”.
• ²⁶Irmáns, descendentes de Abraham e os que seguides ao noso Deus: é a nós a quen se nos manda esta mensaxe de salvación.
• ²⁷É certo que os veciños de Xerusalén e os seus gobernantes descoñeceron a Xesús e, condenándoo, cumpriron as palabras dos profetas, que se len todos os sábados.
• ²⁸Aínda que non atoparon nel nada que merecese a morte, pedíronlle a Pilatos que o mandase matar.
• ²⁹E, cando cumpriron todo o que acerca del estaba escrito, baixárono do madeiro e puxérono nun sepulcro.
• ³⁰Pero Deus resucitouno de entre os mortos;
• ³¹e durante moitos días apareceuse aos que subiran con el de Galilea para Xerusalén, que son agora as súas testemuñas diante do pobo.
• ³²E nós anunciámosvos a boa nova de que a promesa feita aos nosos pais
• ³³a cumpriu en nós, os seus fillos, resucitando a Xesús, conforme estaba escrito no salmo segundo: Ti es o meu Fillo: eu xereite hoxe.
• ³⁴E que o resucitou de entre os mortos, para non volver nunca mais á morte, díxoo así: Heivos conceder os beneficios asegurados a David.
• ³⁵Por iso di noutra pasaxe: Non permitirás que o teu Santo experimente a corrupción.
• ³⁶Ora ben, David, logo de cumprir no seu tempo o plan de Deus, morreu, xuntouse con seus pais e experimentou a corrupción,
• ³⁷mentres que aquel que Deus resucitou non coñeceu corrupción ningunha.
• ³⁸Sabede, logo, irmáns, que por medio del se vos anuncia o perdón dos pecados, e que de todo aquilo do que vós non vos puidestes xustificar mediante a Lei de Moisés,
• ³⁹ mediante el pode xustificarse todo o que cre.
• ⁴⁰Moito coidadiño de que non vos pase o que din os Profetas:
• ⁴¹Mirade, os escépticos,
• para que vos pasmedes e caledes,
• vou facer nos vosos días tal obra,
• que, se vola contan, non a credes!
• ⁴²Ao saíren, pedíanlles que, para o outro sábado, lles seguisen falando do mesmo asunto.
• ⁴³Cando se desfixo a asemblea, moitos xudeus e prosélitos practicantes seguiron a Paulo e Bernabé, que, falando con eles, os animaban a perseverar na graza de Deus.

Paulo e Bernabé diríxense aos pagáns de Antioquía de Pisidia

• ⁴⁴O outro sábado xuntouse case toda a cidade para escoitar a palabra de Deus;
• ⁴⁵pero os xudeus enchéronse de envexa, ao veren tanta xente, e opoñíanse con insultos ao que Paulo dicía.
• ⁴⁶Entón Paulo e Bernabé dixeron ousadamente: ^__Tiñamos que anunciarvos a palabra de Deus primeiro a vós; pero, visto que a refugades e non vos considerades dignos da vida eterna, volvémonos cara aos pagáns,
• ⁴⁷pois así nolo mandou o Señor:
• Púxente como luz dos xentís,
• para levares a salvación
ata os confíns da terra.
• ⁴⁸Os pagáns, sentindo isto, enchíanse de alegría, loando a mensaxe do Señor; e todos os que estaban destinados á vida eterna, creron.
• ⁴⁹Deste xeito a palabra de Deus espallábase por toda a bisbarra.
• ⁵⁰Pero os xudeus encirraron ás señoras de alta categoría que eran devotas e aos principais da cidade e promoveron unha persecución contra Paulo e Bernabé, expulsándoos do seu territorio.
• ⁵¹Estes, sacudindo contra eles o po dos seus pés, marcharon para Iconio,
• ⁵²mentres os discípulos ficaban cheos de alegría e do Espírito Santo.