Capítulo 14

Evanxelización de Iconio, e persecución dos xudeus

• ¹En Iconio sucedeu o mesmo: entraron xuntos na sinagoga dos xudeus e falaron de tal xeito que creron moitos xudeus e gregos;
• ²pero os xudeus que non creron, enlizaron e puxeron a mal aos pagáns contra os irmáns.
• ³Con todo botaron alí bastante tempo, e falaban con ousadía, pois confiaban no Señor, que testemuñaba a mensaxe da súa graza realizando por medio deles sinais e prodixios.
• ⁴Entón dividiuse a xente da cidade en bandos: uns estaban polos xudeus e outros polos apóstolos.
• ⁵Pero, visto que se organizou unha manifestación de pagáns e xudeus, cos seus xefes á fronte, para os maltrataren e apedraren,
• ⁶eles, que se decataron, marcharon e refuxiáronse nas cidades de Licaonia, Listra, Derbe e arredores;
• ⁷e alí anunciaban a Boa Nova.

Evanxelización de Listra e Derbe. Máis problemas cos xudeus

• ⁸Xacía en Listra, tolleito dos pés, un home que era coxo de nacemento e que nunca puidera andar.
• ⁹Estaba escoitando a Paulo, que falaba. Paulo, mirando para el e vendo que tiña fe para se curar,
• ¹⁰díxolle en voz alta: ^__Érguete, e tente dereito sobre os teus pés! El deu un brinco e botou a andar.
• ¹¹A xente, ao ver o que fixera Paulo, berraba en idioma licaonio: ^__Os deuses baixaron a nós en forma humana!
• ¹²E chamaban Zeus a Bernabé e a Paulo Hermes, porque era o que lles falaba.
• ¹³Entón o sacerdote do templo de Zeus, que estaba á entrada da cidade, levando ás portas touros e grilandas, de acordo coa xente, pretendía ofrecerlles un sacrificio.
• ¹⁴Os apóstolos Paulo e Bernabé, en canto se decataron, racharon os seus vestidos e correron cara á xente,
• ¹⁵berrando: ^__Que facedes? Nós non somos máis ca homes coma vós, e o que vos predicamos é que deixedes eses falsos ídolos e vos convertades ao Deus vivo que fixo o ceo, a terra, o mar e todo o que hai neles.
• ¹⁶Nas xeracións pasadas permitiu a todas as nacións seguiren os seus propios camiños;
• ¹⁷pero nin por iso deixou de dar testemuño de si coa súa regalía, dándovos desde o ceo chuvias e estacións frutíferas, enchendo de mantenza e de alegría os vosos corazóns.
• ¹⁸E con todas estas palabras, traballiño lles custou impedir que lles ofrecesen un sacrificio.
• ¹⁹Pero chegaron de Antioquía e de Iconio uns xudeus que convenceron á xente. Apedraron a Paulo e arrastrárono fóra da cidade, coidando que estaba morto.
• ²⁰Mais, cando o rodearon os discípulos, ergueuse e entrou na cidade. Para o outro día marchou con Bernabé cara a Derbe.
• ²¹Logo de anunciaren a Boa Nova naquela cidade e de faceren bastantes discípulos, volveron para Listra, Iconio e Antioquía,
• ²²enfortecendo o espírito dos discípulos e animándoos a perseveraren na fe, “porque ^__dicíanlles^__ temos de pasar por moitos traballos, para entrarmos no Reino de Deus”.
• ²³E despois de designarlles presbíteros en cada Igrexa, oraban, xaxuaban e encomendábanos ao Señor, en quen creran.

Retorno a Antioquía de Siria

• ²⁴Atravesando a Pisidia, chegaron a Panfilia
• ²⁵e, logo de anunciaren a palabra en Perxe, baixaron cara a Atalía.
• ²⁶De alí embarcaron para Antioquía, desde onde foran confiados á graza de Deus para a misión que viñan de cumprir.
• ²⁷Chegando, reuniron a Igrexa e contaron todo canto Deus fixera con eles e como lles abrira aos pagáns a porta da fe.
• ²⁸Botaron alí moito tempo cos discípulos.