Capítulo 16

Timoteo únese á misión de Paulo

• ¹Chegou tamén a Derbe e Listra. Había alí un discípulo, chamado Timoteo, fillo dunha xudía crente e de pai grego,
• ²do que falaban ben os irmáns de Listra e de Iconio.
• ³Paulo quixo que fose con el e circuncidouno por mor dos xudeus daquela bisbarra, pois todos sabían que o pai era grego.
• ⁴Polas cidades que pasaban transmitíanlles as decisións tomadas polos apóstolos e responsables en Xerusalén, para que as cumprisen.
• ⁵Deste xeito as Igrexas quedaban confirmadas na fe e medraban en número cada día.
• ⁶Impedidos polo Espírito Santo de predicar a mensaxe en Asia, atravesaron Frixia e a rexión de Galacia;
• ⁷chegados de fronte a Misia, tentaron de entrar en Bitinia; pero o Espírito de Xesús non llelo permitiu:
• ⁸así que, atravesando Misia, baixaron a Tróade.
• ⁹Durante a noite, Paulo tivo unha visión: estaba alí de pé un macedonio, suplicándolle: ^__Pasa a Macedonia e axúdanos!
• ¹⁰Logo desta visión procuramos partir decontado para Macedonia, sabedores de que Deus nos chamaba a lles anunciar a Boa Nova.

Conversión de Lidia

• ¹¹Embarcamos en Tróade, dereitos a Samotracia; para o outro día, a Neápolis,
• ¹²e de alí a Filipos, que era das principais cidades da rexión de Macedonia. Alí aínda botamos uns días.
• ¹³O día de sábado saímos fóra da porta cara á beira dun río, onde supoñiamos que había un lugar de oración; sentamos e comezamos a falar coas mulleres que se xuntaban alá.
• ¹⁴Unha delas, que se chamaba Lidia, tratante en púrpura, da cidade de Tiatira, que seguía o xudaísmo, púxose a escoitar, e o Señor abriulle o corazón, para que fixese caso do que dicía Paulo.
• ¹⁵Despois de se bautizar cos seus, rogábanos así: ^__Se me tedes por unha fiel do Señor, vide parar na miña casa. E obrigounos.

Prisión de Paulo e Silas

• ¹⁶Un día pasounos que, indo nós cara ao sitio da oración, atopamos unha escrava que tiña espírito de adiviña e dáballes moitos cartos aos seus amos coas súas adiviñacións.
• ¹⁷Seguíanos a Paulo e a nós, berrando: ^__Estes homes son servos do Deus Altísimo, que vos anuncian o camiño da salvación.
• ¹⁸Levaba así moitos días. Entón Paulo, xa farto, volveuse e díxolle ao espírito: ^__Ordénoche, no nome de Xesús Cristo, que saias desa muller! E no mesmo instante saíu.
• ¹⁹Vendo os amos que se lles ía a esperanza do negocio, botaron man de Paulo e Silas e arrastráronos á praza pública á presenza dos xuíces.
• ²⁰Presentáronos ás autoridades, dicindo: ^__Estes homes andan perturbando a nosa cidade: son xudeus
• ²¹e predican uns costumes que como romanos non podemos admitir nin practicar.
• ²²A xente arrepúxose en contra deles; e os pretores, despois de facer que os espisen, mandáronos azoutar con vergallos.
• ²³Cando xa lles deran moitas vergalladas, metéronos na prisión, ordenándolle ao carcereiro que os gardase con moito tino.
• ²⁴El, ao recibir tal orde, meteunos na cela de castigo e prendeulles os pés co cepo.

Conversión do carcereiro. Liberación e partida

• ²⁵Pola media noite, Paulo e Silas oraban, cantando loanzas a Deus. Os outros presos escoitaban.
• ²⁶De súpeto veu un terremoto tan grande que abalaron os alicerces da prisión; de golpe abríronse as portas todas e desprendéronse as cadeas de todos eles.
• ²⁷Cando acordou o carcereiro e viu abertas as portas da prisión quitou a espada para se matar, coidando que os presos xa fuxiran;
• ²⁸pero Paulo berroulle: ^__Non te firas, que estamos todos aquí!
• ²⁹El pediu unha luz, entrou dentro e, tremendo, botouse aos pés de Paulo e de Silas,
• ³⁰levounos para fóra e díxolles: ^__Señores, que teño que facer para me salvar?
• ³¹Respondéronlle: ^__Cre no Señor Xesús e salvaraste ti e mais os da túa casa.
• ³²E anunciáronlles a palabra do Señor, a el e mais a todos os da súa casa.
• ³³E naquela mesma hora da noite levounos consigo, lavoulles as feridas e seguidamente bautizouse el e todos os seus.
• ³⁴Despois fíxoos subir á súa casa, preparoulles a mesa, e celebraron unha festa por crer en Deus con todos os da súa casa.
• ³⁵Ao facerse día, os pretores mandaron os alguacís para lle dicir ao carcereiro: ^__Ceiba a eses homes!
• ³⁶Entón o carcereiro transmitiu a Paulo a mensaxe: ^__Os pretores mandan dicir que vos poña en liberdade; saíde, logo, e marchade en paz.
• ³⁷Pero Paulo replicoulles: ^__Ou sexa, que primeiro nos azoutan á vista de todo o mundo, despois métennos no cárcere sen xuízo, a nós, que somos cidadáns romanos, e agora quérennos botar ás agachadas? Pois non. Que nos veñan ceibar eles en persoa.
• ³⁸Os alguacís fóronlles dar o recado aos pretores, que colleron medo ao sentiren dicir que eran cidadáns romanos.
• ³⁹Fóronlles pedir desculpas e, acompañándoos para fóra, pedíronlles que marchasen da cidade.
• ⁴⁰Ao saíren do cárcere, foron á casa de Lidia; viron aos irmáns, animáronos e marcharon.