Capítulo 17

En Tesalónica. Problemas cos xudeus

• ¹Atravesando por Anfípolis e Apolonia, chegaron a Tesalónica, onde había unha sinagoga dos xudeus.
• ²Como de costume, Paulo foi para onda eles e durante tres sábados discutiron. Apoiándose nas Escrituras,
• ³explicáballes que o Mesías tiña que sufrir e resucitar de entre os mortos, e que “ese Mesías é Xesús, a quen eu vos anuncio”.
• ⁴Algúns deles convencéronse e uníronse a Paulo e Silas, así coma moitos gregos seguidores do xudaísmo e bastantes mulleres de categoría.
• ⁵Porén, os xudeus, cheos de envexa, xuntando algúns pillabáns dos peoriños, armaron un rebumbio na cidade, e presentáronse en casa de Iasón en busca deles, para levalos diante do pobo.
• ⁶Como non os encontraron, arrastraron a Iasón e algúns dos irmáns diante das autoridades locais, berrando: ^__Eses, que andan revolucionando o mundo enteiro, tamén viñeron aquí,
• ⁷e Iasón recibiunos na súa casa. Todos van contra os decretos do emperador, dicindo que é rei un tal Xesús.
• ⁸Con isto desconcertaron ao pobo e ás autoridades locais que tal oían.
• ⁹Pero, despois de recibiren unha fianza de Iasón e dos demais, soltáronos.

En Berea. Boa acollida

• ¹⁰E axiña, de noite, os irmáns fixeron marchar a Paulo e Silas cara a Berea. Ao chegaren, dirixíronse á sinagoga dos xudeus.
• ¹¹Estes eran máis nobres ca os de Tesalónica e recibiron a palabra con todo interese, investigando todos os días as Escrituras, para veren se aquilo era así.
• ¹²Moitos deles creron e tamén bastantes señoras gregas das máis distinguidas, así coma os homes.
• ¹³Cando os xudeus de Tesalónica souberon que tamén en Berea anunciara Paulo a palabra de Deus, foron alí enlizar e axitar á xente.
• ¹⁴Entón os irmáns, sen tardar, mandaron a Paulo cara ao mar. Silas e Timoteo ficaron alí.

Paulo en Atenas

• ¹⁵Os que conducían a Paulo, levárono a Atenas e volveron coa encomenda de que Silas e Timoteo fosen con todo o apuro onda el.
• ¹⁶Mentres Paulo agardaba por eles en Atenas, consumíase por dentro, vendo que a cidade estaba chea de ídolos.
• ¹⁷Comezou, logo, a discutir na sinagoga cos xudeus e os seguidores do xudaísmo, e na praza todos os días cos que aparecían por alí.
• ¹⁸Algúns filósofos epicúreos e estoicos conversaban con el; uns dicían: ^__Que quererá dicir este lingoreteiro? E outros: ^__Parece ser un predicador de deuses estranxeiros. (É que anunciaba a Xesús e a resurrección).
• ¹⁹Entón levárono con eles ao Areópago, dicíndolle: ^__Podemos saber que é esa nova doutrina que ensinas?
• ²⁰Porque ti dis cousas que nos sorprenden e queremos saber de que se trata.
• ²¹(Os atenienses e estranxeiros que vivían alí pasaban o tempo contando ou escoitando a última novidade).

Discurso de Paulo no Areópago

• ²²Entón Paulo, de pé no medio do Areópago, dixo: ^__Atenienses, vexo en todo que sodes moi relixiosos,
• ²³pois andando por aí e mirando para os vosos monumentos de culto, incluso atopei un altar con esta inscrición: “Ao deus descoñecido”. Ben, pois o que venerades sen o coñecer, é o que eu vos anuncio:
• ²⁴o Deus que fixo o mundo e todo o que nel hai; o Señor do ceo e mais da terra, non habita en santuarios feitos pola man dos homes,
• ²⁵nin o serven mans humanas, coma se precisase de cousa ningunha El, que a todos dá vida e alento.
• ²⁶Dun só home quitou a raza humana, para que habitasen toda a terra, e estableceu os lindeiros dos seus tempos e mais dos seus territorios,
• ²⁷para que o buscasen a El e o encontrasen, aínda que fose atoutiñando. En realidade non está lonxe de cada un de nós,
• ²⁸posto que nel vivimos, nos movemos e existimos, como algúns dos vosos poetas dixeron: “porque somos incluso da súa caste”.
• ²⁹Así que, sendo da liñaxe de Deus, non debemos pensar que a divindade sexa semellante ao ouro, á prata ou á pedra, traballados pola maña e a imaxinación do home.
• ³⁰Ora ben, pasando por alto os tempos de ignorancia, agora manda Deus aos homes que todos e en todas partes se arrepintan.
• ³¹Porque estableceu un día no que ha xulgar o mundo con xustiza por medio do home que El determinou, dándonos a todos a garantía disto, resucitándoo de entre os mortos.
• ³²Ao sentiren falar de resurrección de mortos, uns burlábanse e outros dicíanlle: ^__Ben, home, ben! Diso xa te escoitaremos noutra ocasión.
• ³³Con estas, Paulo marchou do medio deles.
• ³⁴Mesmo así, xuntáronselle algúns homes e creron, entre eles Dionisio Areopaxita, unha muller chamada Dámaris e outros.