Capítulo 19

Paulo volve a Éfeso, onde bota dous anos evanxelizando

• ¹En tanto Apolo estaba en Corinto, Paulo, logo de atravesar o
• ²interior do país, chegou a Éfeso. Encontrou alí a algúns discípulos, e preguntoulles: ^__Recibistes o Espírito Santo cando abrazastes a fe? Eles respondéronlle: ^__Nin sequera sentimos dicir que haxa un Espírito Santo.
• ³Díxolles: ^__E logo, que bautismo recibistes? Eles responderon: ^__O bautismo de Xoán.
• ⁴Entón díxolles Paulo: ^__Xoán bautizaba cun bautismo de conversión, dicíndolle ao pobo que cresen no que viña despois del, é dicir, en Xesús.
• ⁵Despois de sentiren isto, bautizáronse no nome do Señor Xesús;
• ⁶e logo que Paulo lles impuxo as mans, veu sobre eles o Espírito Santo e comezaron a falar en linguas estrañas e a profetizar.
• ⁷En total eran uns doce homes.
• ⁸Foi Paulo para a sinagoga, e durante tres meses falou abertamente, discutindo e convencendo no tocante ao Reino de Deus.
• ⁹Pero, como algúns estaban endurecidos e non crían e falaban mal do Camiño diante da xente, arredouse deles. Tomando á parte os discípulos, falaba cada día na escola dun tal Tirano.
• ¹⁰Isto durou dous anos, de xeito que sentiron a palabra do Señor todos os habitantes da Asia, xudeus e gregos.
• ¹¹Deus facía milagres extraordinarios polas mans de Paulo;
• ¹²a tal punto que poñéndolles aos enfermos os panos da man ou pezas del que tocaran o corpo, desaparecían deles as enfermidades, e marchaban os malos espíritos.
• ¹³Tamén algúns xudeus, exorcistas ambulantes, probaron a invocar o nome do Señor Xesús sobre os que tiñan os espíritos malos, dicindo: “Esconxúrovos polo Xesús que Paulo predica!”.
• ¹⁴(Os que isto facían eran sete fillos dun certo Escevas, sumo sacerdote xudeu).
• ¹⁵Pero o mal espírito respondeulles: ^__Coñezo a Xesús e sei quen é Paulo; pero vós quen sodes?
• ¹⁶E o que estaba posuído polo espírito malo botouse a eles dun brinco e fixo deles un pandeiro, de tal xeito, que tiveron que fuxir da casa aquela en coiros e cheos de feridas.
• ¹⁷Isto soubérono todos os que vivían en Éfeso, xudeus e gregos. Todos tomaron moito respecto e recoñecían a grandeza do nome do Señor Xesús.
• ¹⁸Moitos dos que creran foron confesar e declarar as súas meiguerías,
• ¹⁹e moitos dos que foran meigos levaban os libros e queimábanos diante de todos. Calcularon que valerían unhas cincuenta mil moedas de prata.
• ²⁰Deste xeito medraba e fortalecíase a palabra de Deus.
• ²¹Despois destas cousas, Paulo decidiu ir a Xerusalén, pasando por Macedonia e Acaia, declarando: ^__Despois de estar alí, teño que visitar tamén Roma.
• ²²Entón mandou a Macedonia dous dos seus axudantes, Timoteo e Erasto, mentres el pasaba algún tempo aínda en Asia.

O Evanxeo choca cos intereses da industria pagá

• ²³Daquela armouse un gran balbordo por causa do Camiño.
• ²⁴O caso foi así: un prateiro chamado Demetrio, que fabricaba reproducións en prata do santuario da deusa Artemisa e que proporcionaban aos artesáns non pouca ganancia,
• ²⁵reuniunos con outros da mesma arte e díxolles: ^__Compañeiros, ben sabedes que a nosa prosperidade depende desta industria;
• ²⁶pero estades vendo e sentindo que non só en Éfeso senón tamén en case toda a Asia, ese Paulo convenceu a bastante xente, dicíndolles que non son deuses os que se fan coas mans.
• ²⁷Isto pon en perigo non só o creto da nosa industria, senón incluso do mesmo templo da gran deusa Artemisa, acabando por desprestixiar a aquela a quen veneran Asia e o mundo enteiro.
• ²⁸Ao sentiren isto, alporizáronse e deron en berrar: ^__Viva a Artemisa dos efesios!
• ²⁹Armouse unha algueirada por toda a cidade: a xente botouse en masa cara ao teatro, arrastrando consigo aos macedonios Gaio e mais Aristarco, compañeiros de viaxe de Paulo.
• ³⁰Paulo quería presentarse naquela manifestación, pero os discípulos non o deixaron,
• ³¹e incluso algunhas das autoridades, que eran amigos del, mandáronlle aviso de que non aparecese polo teatro.
• ³²Cadaquén berraba polo seu lado, pois a asemblea estaba revolta e a maioría nin sabía por que se xuntaran.
• ³³Entón, saíu de entre a xente Alexandre, animado polos xudeus, que, acenando coa man, pediu a palabra para darlle explicacións á xente.
• ³⁴Pero cando se decataron de que era xudeu, estiveron berrando todos á xunta case dúas horas: ^__Viva a Artemisa dos efesios!
• ³⁵Entón o maxistrado calmou á xente e dixo: ^__Efesios, quen non sabe que a cidade de Éfeso é a garda do templo da grande Artemisa e da súa imaxe baixada do ceo?
• ³⁶Sendo isto indiscutible, convén que teñades calma e non fagades as cousas ás toas,
• ³⁷porque trouxestes uns homes que non son sacrílegos nin blasfemos da nosa deusa.
• ³⁸Polo tanto, se Demetrio e os artesáns que van con el teñen queixa de alguén, xa hai audiencias e procónsules: que preiteen.
• ³⁹E, se queredes algunha outra cousa, xa se resolverá na asemblea regulamentaria.
• ⁴⁰Mesmo nos arriscamos a que nos acusen de insurrección polo que pasou hoxe, pois non hai motivo ningún que xustifique semellante rebumbio. En dicindo isto, disolveu a asemblea.