Capítulo 2

O día de Pentecoste os Apóstolos reciben o Espírito Santo

• ¹Cando se cumpriron os días de Pentecoste, estaban todos xuntos no mesmo sitio.
• ²De súpeto, veu do ceo un ruído coma dun forte golpe de vento, que encheu toda a casa onde estaban;
• ³e apareceron talmente coma linguas de lume, que, repartidas, foron pousando unha sobre cada un deles.
• ⁴Quedaron cheos do Espírito Santo e puxéronse a falar noutras linguas, conforme lles concedía o Espírito.
• ⁵Había daquela en Xerusalén xudeus piadosos de todas as nacións da terra.
• ⁶Ao se producir aquel estrondo, xuntouse a xente e ficou moi desconcertada, porque cada un os sentía falar na súa propia lingua.
• ⁷Pasmados e admirados, dicíanlles uns a outros: ^__Olla! E todos estes que están aí a falar non son galileos?
• ⁸E logo como é que os sentimos falar cada un de nós no noso propio idioma nativo?
• ⁹Partos, medos, elamitas, xente da Mesopotamia, Xudea, Capadocia, Ponto, Asia,
• ¹⁰Frixia e Panfilia, do Exipto e da parte de Libia contra Cirene, forasteiros romanos tanto xudeus coma prosélitos,
• ¹¹cretenses e árabes, sentimos falar nas nosas linguas das grandezas de Deus.
• ¹²Estaban todos pasmados de admiración e dicíanlles uns a outros: ^__Que será isto?
• ¹³Outros facían riso deles e dicían: ^__Están cheos de viño!

Discurso de Pedro

• ¹⁴Pero Pedro, de pé cos Once, levantou a voz e díxolles: ^__Xudeus e todos os que habitades en Xerusalén: Entendede ben e escoitade as miñas palabras.
• ¹⁵Non é que estes estean bebidos, como vós pensades, sendo como son as nove da mañá;
• ¹⁶senón que isto é o que dixera o profeta Xoel:
• ¹⁷Acontecerá, nos derradeiros días,
• di o Señor,
• que espallarei o meu Espírito
• sobre toda carne:
• os vosos fillos e as vosas fillas profetizarán,
• os vosos mozos terán visións
e os vosos vellos terán soños.
• ¹⁸Neses días espallarei o meu Espírito
• sobre os meus servidores e servidoras
• e profetizarán.
• ¹⁹Farei marabillas, enriba nos ceos,
• e sinais embaixo na terra:
• Sangue e lume e bafaradas de fume.
• ²⁰O sol converterase en tebras
• e a lúa en sangue,
• antes que chegue o día do Señor,
• grande e glorioso;
• ²¹e todo o que invoque o nome do Señor será salvo.
• ²²Israelitas, escoitade: Fálovos de Xesús de Nazaré, home acreditado por Deus ante vós por milagres, marabillas e sinais que Deus fixo por el entre vós, como vós mesmos sabedes;
• ²³a este, entregado conforme ao plan establecido e á previsión de Deus, matástelo crucificándoo por man de impíos.
• ²⁴Pero Deus resucitouno, librándoo das dores da morte, pois non era posible que ficase baixo o seu dominio.
• ²⁵Xa David di del:
• Eu vía decote o Señor diante miña,
• xa que está á miña dereita,
• para que eu non vacile;
• ²⁶por iso alegrouse o meu corazón
• e aledouse a miña lingua,
• e mesmo a miña carne
• acougará esperanzada;
• ²⁷porque non abandonarás
• a miña alma no sitio dos mortos
• nin permitirás que o teu santo
• vexa a corrupción.
• ²⁸Déchesme a coñecer camiños de vida, encherasme de gozo coa túa presenza.
• ²⁹Irmáns, permitide que vos diga claramente que o patriarca David morreu e enterrárono e o seu sepulcro aínda está hoxe entre nós.
• ³⁰Pero, como el era profeta e sabía que Deus lle asegurara con xuramento que un descendente do seu sangue había sentar no seu trono,
• ³¹en visión profética falou da resurrección do Mesías, que nin quedou abandonado entre os mortos nin a súa carne viu a corrupción.
• ³²A este Xesús resucitouno Deus, cousa da que todos nós somos testemuñas.
• ³³E agora, engrandecido pola dereita de Deus e recibido do Pai o prometido Espírito Santo, espallouno, que é o que vós vedes e sentides.
• ³⁴Porque David non subiu ao ceo, e sen embargo di:
• Díxolle o Señor ao meu Señor:
• senta á miña dereita,
• ³⁵ata que poña os teus inimigos coma estrado para os teus pés.
• ³⁶Saiba, logo, con certeza toda a casa de Israel que Deus fixo Señor e Mesías a este Xesús a quen vós crucificastes.

Primeiros bautizos

• ³⁷Ao sentiren isto, quedaron moi impresionados e dixéronlle a Pedro e aos outros apóstolos: ^__Irmáns, que debemos facer?
• ³⁸Pedro respondeulles: ^__Arrepentídevos e que cada un de vós se faga bautizar no nome de Xesús para o perdón dos seus pecados, e recibiredes o don do Espírito Santo.
• ³⁹Porque a promesa é para vós e mais para os vosos fillos e para todos os que están lonxe, tantos como queira chamar o Señor noso Deus.
• ⁴⁰Con moitas outras palabras testificaba e animábaos, dicindo: ^__Salvádevos desta xeración ruín!

Vida dos primeiros cristiáns

• ⁴¹Os que recibiron a súa palabra foron bautizados: e ese mesmo día xuntáronselles arredor de tres mil almas.
• ⁴²Eran perseverantes en escoitar a ensinanza dos apóstolos, na comuñón da vida, no rito de partiren o pan, e nas oracións.
• ⁴³Apoderouse de todos o respecto, pois os apóstolos facían moitas marabillas e sinais.
• ⁴⁴Todos os crentes vivían unidos e tiñan todo en común:
• ⁴⁵vendían os seus bens e propiedades, e repartíanos entre eles, conforme ás necesidades de cada un.
• ⁴⁶Todos a unha asistían diariamente ao templo, partían o pan nas casas, comendo con alegría e sinxeleza de corazón;
• ⁴⁷loaban a Deus, e eran ben vistos por todo o pobo. Cada día o Señor aumentaba o número dos salvos e xuntábaos ao grupo.