Capítulo 21

A viaxe a Xerusalén

• ¹Despois de nos separarmos deles, embarcamos e fomos dereitos cara a Cos; ao día seguinte, a Rodas; e de alí, a Pátara.
• ²Encontramos un barco que ía facer a travesía a Fenicia, embarcamos nel e seguimos a viaxe.
• ³Chegando a dexergar Chipre, que deixamos á esquerda, navegamos para Siria e chegamos a Tiro, pois alí tiña que descargar o barco.
• ⁴Atopamos os discípulos e paramos alí sete días. Eles, movidos polo Espírito, dicíanlle a Paulo que non subise a Xerusalén.
• ⁵Pasados aqueles días, partimos. Todos, xunto coas mulleres e mais os fillos, nos acompañaron ata as aforas da cidade e, postos de xeonllos na praia, rezamos.
• ⁶Despois de nos despedirmos uns dos outros, nosoutros embarcamos e eles volveron para as súas casas.
• ⁷Nós, rematando a travesía, fomos de Tiro a Ptolemaida, saudamos os irmáns e quedamos un día con eles.
• ⁸Marchamos para o outro día. Chegamos a Cesarea e, entrando na casa do evanxelista Filipe, un dos Sete, paramos onda el.
• ⁹Filipe tiña catro fillas virxes, que falaban inspiradas.
• ¹⁰Botamos alí bastantes días e baixou de Xudea un profeta, chamado Agabo,
• ¹¹que nos veu ver e, tomando o cinto de Paulo, atouse de pés e mans, dicindo: ^__Isto di o Espírito Santo: “Así atarán os xudeus en Xerusalén ao dono deste cinto e entregarano nas mans dos pagáns”.
• ¹²Ao sentirmos isto, nós e os do lugar insistiámoslle a Paulo que non subise a Xerusalén.
• ¹³Daquela respondeu Paulo: ^__A que vén tanto pranto? Seica me queredes desmoralizar? Eu estou disposto non só a deixarme atar, senón tamén a morrer en Xerusalén polo nome do Señor Xesús.
• ¹⁴E, como non se deixaba convencer, desistimos, dicindo: ^__Que se faga a vontade do Señor!

PAULO PRESO EN XERUSALÉN

• ¹⁵Pasados aqueles días e feitos os preparativos, subimos a Xerusalén.
• ¹⁶Viñeron connosco algúns discípulos de Cesarea, e leváronnos a pousar á casa dun certo Nasón, chipriota, discípulo desde o comezo.
• ¹⁷Chegados a Xerusalén, os irmáns recibíronnos con alegría.

Visita a Santiago

• ¹⁸Para o outro día, foi Paulo connosco cabo de Santiago, e estaban presentes todos os responsables.
• ¹⁹Logo de os saudar, contoulles unha por unha as cousas que Deus fixera entre os pagáns polo seu ministerio.
• ²⁰Ao sentilo, glorificaron a Deus, pero dixéronlle: ^__Xa ves, irmán, os milleiros de xudeus que abrazaron a fe, e todos son celosos defensores da Lei;
• ²¹pero de ti sentiron dicir que ensinas a todos os xudeus que están entre os pagáns a se apartaren de Moisés, dicindo que non circunciden os seus fillos nin sigan as tradicións.
• ²²Que imos facer agora? Todos saberán que chegaches.
• ²³Fai logo o que che dicimos: hai aquí catro homes que están ofrecidos;
• ²⁴lévaos canda ti, purifícate con eles e paga por eles para que rapen a cabeza e que todos saiban que non hai nada do que se di, senón que ti mesmo es un practicante da Lei.
• ²⁵No que toca aos pagáns que abrazaron a fe, mandámoslles por escrito a nosa decisión: que se garden das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, das carnes sen desangrar e das unións deshonestas.
• ²⁶Entón Paulo, para o outro día, levou consigo aqueles catro homes, purificouse xunto con eles e entrou no templo para avisar cando acababan os días da purificación e tocaba presentar a ofrenda por cada un deles.

Motín contra Paulo e detención

• ²⁷Cando estaban para se cumprir os sete días, os xudeus da Asia, que o viran no templo, encirraron a todo o persoal e botáronlle as mans,
• ²⁸berrando: ^__Israelitas, axudádenos! Este é o home que por todos os sitios anda ensinando a todos en contra do pobo, da Lei e deste lugar; e para máis meteu uns gregos no templo, profanando este lugar santo.
• ²⁹(Vírano antes pola cidade co efesio Trófimo e coidaban que Paulo o metera no templo).
• ³⁰O boureo correuse por toda a cidade, e apareceu xente por todas as partes. Agarraron a Paulo, arrastrárono fóra do templo e pecharon as portas.
• ³¹Estaban para o mataren, cando lle chegou a noticia ao xefe da gornición militar de que toda Xerusalén estaba en revolta.
• ³²Decontado colleu soldados e oficiais e baixou correndo cara a eles. Estes, ao velos, deixaron de mallar en Paulo.
• ³³Cando chegou, o tribuno colleuno, mandouno prender con dúas cadeas e preguntoulles quen era e o que fixera.
• ³⁴Pero de entre a xente cada un berraba súa cousa. Non podendo saber nada seguro, debido ao balbordo, mandouno levar para o cuartel.
• ³⁵Ao chegaren ás escadas, era tal a violencia da xente, que o tiveron que levar en peso os soldados,
• ³⁶pois a xente seguía a berrar: ^__Que morra!
• ³⁷Cando o ían meter no cuartel, díxolle Paulo ao tribuno: ^__Podo falarche unhas palabras? El preguntoulle: ^__Sabes grego?
• ³⁸Entón ti non es o exipcio que hai pouco sublevou e levou ao deserto catro mil guerrilleiros?
• ³⁹Respondeulle Paulo: ^__Eu son un xudeu de Tarso, cidadán dunha coñecida cidade de Cilicia. Rógoche que me permitas falarlle á xente.
• ⁴⁰Deulle permiso, e Paulo, de pé nas escadas, acenou coa man pedíndolle silencio á xente. Fíxose un gran silencio e díxolles isto en lingua hebrea.