Capítulo 25

Acusación diante de Porcio Festo. Paulo apela ao emperador

• ¹Aos tres días da súa chegada á provincia, subiu Festo de Cesarea a Xerusalén.
• ²Os sumos sacerdotes e os principais dos xudeus presentáronse ante el acusando a Paulo e pedíanlle
• ³de favor, con mala idea, que o fixese ir para Xerusalén, con mentes de prepararen eles unha trapela para o mataren no camiño.
• ⁴Pero Festo respondeu que Paulo estaba preso en Cesarea e que el mesmo marcharía axiña.
• ⁵E dixo: ^__Que os principais de entre vós veñan comigo e, se hai algún delito nese home, que o acusen.
• ⁶Logo de botar entre eles non máis de oito ou dez días, baixou a Cesarea e para o outro día sentou no tribunal e mandou traer a Paulo.
• ⁷Cando chegou, rodeárono os xudeus que baixaran de Xerusalén, presentando contra el moitas e graves acusacións, que non eran capaces de probar.
• ⁸Paulo, pola súa banda, defendíase dicindo: ^__Non faltei en nada nin contra a Lei dos xudeus, nin contra o templo nin contra o César.
• ⁹Entón Festo, querendo poñerse a ben cos xudeus, respondeulle a Paulo: ^__Queres subir a Xerusalén e que te xulguen alí sobre todo isto na miña presenza?
• ¹⁰Pero Paulo respondeu: ^__Estou diante do tribunal do César e é aquí onde se me debe xulgar. Non lles fixen mal ningún aos xudeus, como ti mesmo sabes ben.
• ¹¹Se son culpable e cometín algunha cousa que mereza a morte, non me nego a morrer; pero, se non hai fundamento en ningunha das cousas de que eles me acusan, ninguén ten o dereito de me entregar a eles. Apelo ao César!
• ¹²Entón Festo, logo de consultar aos seus conselleiros, respondeu: ^__Xa que apelas ao César, irás ao César!

O gobernador fálalle de Paulo ao rei Agripa

• ¹³Pasados algúns días, o rei Agripa e Berenice chegaron a Cesarea, saudar a Festo.
• ¹⁴Como botaron alí días, Festo informou ao rei do caso de Paulo, dicíndolle: ^__Hai aquí un home que Fiz deixou preso,
• ¹⁵a quen acusaron os sumos sacerdotes e os senadores dos xudeus, estando eu en Xerusalén e pediron a súa condena.
• ¹⁶Respondinlles que non é costume romano entregar un home sen enfrontalo cos seus acusadores e dándolle a posibilidade de se defender da acusación.
• ¹⁷Viñeron comigo ata aquí e, sen demorarme nada, sentei para o outro día no tribunal e mandei traer o home.
• ¹⁸Os acusadores compareceron, pero non presentaron ningunha acusación dos delitos que eu sospeitaba;
• ¹⁹só tiñan en contra del unhas cuestións acerca da súa relixión e dun certo Xesús defunto, de quen Paulo afirma que vive.
• ²⁰Sen saber que decidir nestas cuestións, pregunteille se quería ir a Xerusalén para xulgalo alí;
• ²¹pero Paulo apelou, pedindo que o seu caso fose reservado ao xuízo do emperador e mandei que o gardasen ata mandarllo ao César.
• ²²Entón Agripa díxolle a Festo: ^__Gustaríame a min tamén escoitar a ese home. Respondeulle: ^__Mañá oiralo.

Paulo diante de Agripa

• ²³Ao día seguinte, viñeron Agripa e Berenice con grande pompa, e entraron na sala da audiencia, rodeados dos tribunos e dos principais da cidade. A unha orde de Festo, levaron a Paulo.
• ²⁴Festo dixo: ^__Rei Agripa e todos os que estades aquí presentes connosco: ese é o home contra quen todos os xudeus viñeron onda min, tanto en Xerusalén coma aquí, berrando que non debería vivir máis.
• ²⁵Eu recoñecín que non fixera nada que mereza a morte; pero, como el apelou ao emperador, decidín mandarllo.
• ²⁶Pero non sei que lle hei de escribir en concreto do seu caso ao emperador. Por iso mandeino traer á vosa presenza, sobre todo á túa, rei Agripa, para que, feito o interrogatorio, teña algunha cousa que escribir,
• ²⁷pois paréceme que non ten xeito mandar un preso sen indicar os cargos que hai contra el.