OS FEITOS DOS APÓSTOLOS - Capítulo 25
Capítulo 25
Acusación diante de Porcio Festo. Paulo apela ao emperador
- 1Aos tres días da súa chegada á provincia, subiu Festo de Cesarea a Xerusalén.
- 2Os sumos sacerdotes e os principais dos xudeus presentáronse ante el acusando a Paulo e pedíanlle
- 3de favor, con mala idea, que o fixese ir para Xerusalén, con mentes de prepararen eles unha trapela para o mataren no camiño.
- 4Pero Festo respondeu que Paulo estaba preso en Cesarea e que el mesmo marcharía axiña.
- 5E dixo:
__Que os principais de entre vós veñan comigo e, se hai algún delito nese home, que o acusen.
- 6Logo de botar entre eles non máis de oito ou dez días, baixou a Cesarea e para o outro día sentou no tribunal e mandou traer a Paulo.
- 7Cando chegou, rodeárono os xudeus que baixaran de Xerusalén, presentando contra el moitas e graves acusacións, que non eran capaces de probar.
- 8Paulo, pola súa banda, defendíase dicindo:
__Non faltei en nada nin contra a Lei dos xudeus, nin contra o templo nin contra o César.
- 9Entón Festo, querendo poñerse a ben cos xudeus, respondeulle a Paulo:
__Queres subir a Xerusalén e que te xulguen alí sobre todo isto na miña presenza?
- 10Pero Paulo respondeu:
__Estou diante do tribunal do César e é aquí onde se me debe xulgar. Non lles fixen mal ningún aos xudeus, como ti mesmo sabes ben.
- 11Se son culpable e cometín algunha cousa que mereza a morte, non me nego a morrer; pero, se non hai fundamento en ningunha das cousas de que eles me acusan, ninguén ten o dereito de me entregar a eles. Apelo ao César!
- 12Entón Festo, logo de consultar aos seus conselleiros, respondeu:
__Xa que apelas ao César, irás ao César!
O gobernador fálalle de Paulo ao rei Agripa
- 13Pasados algúns días, o rei Agripa e Berenice chegaron a Cesarea, saudar a Festo.
- 14Como botaron alí días, Festo informou ao rei do caso de Paulo, dicíndolle:
__Hai aquí un home que Fiz deixou preso,
- 15a quen acusaron os sumos sacerdotes e os senadores dos xudeus, estando eu en Xerusalén e pediron a súa condena.
- 16Respondinlles que non é costume romano entregar un home sen enfrontalo cos seus acusadores e dándolle a posibilidade de se defender da acusación.
- 17Viñeron comigo ata aquí e, sen demorarme nada, sentei para o outro día no tribunal e mandei traer o home.
- 18Os acusadores compareceron, pero non presentaron ningunha acusación dos delitos que eu sospeitaba;
- 19só tiñan en contra del unhas cuestións acerca da súa relixión e dun certo Xesús defunto, de quen Paulo afirma que vive.
- 20Sen saber que decidir nestas cuestións, pregunteille se quería ir a Xerusalén para xulgalo alí;
- 21pero Paulo apelou, pedindo que o seu caso fose reservado ao xuízo do emperador e mandei que o gardasen ata mandarllo ao César.
- 22Entón Agripa díxolle a Festo:
__Gustaríame a min tamén escoitar a ese home.
Respondeulle:
__Mañá oiralo.
Paulo diante de Agripa
- 23Ao día seguinte, viñeron Agripa e Berenice con grande pompa, e entraron na sala da audiencia, rodeados dos tribunos e dos principais da cidade. A unha orde de Festo, levaron a Paulo.
- 24Festo dixo:
__Rei Agripa e todos os que estades aquí presentes connosco: ese é o home contra quen todos os xudeus viñeron onda min, tanto en Xerusalén coma aquí, berrando que non debería vivir máis.
- 25Eu recoñecín que non fixera nada que mereza a morte; pero, como el apelou ao emperador, decidín mandarllo.
- 26Pero non sei que lle hei de escribir en concreto do seu caso ao emperador. Por iso mandeino traer á vosa presenza, sobre todo á túa, rei Agripa, para que, feito o interrogatorio, teña algunha cousa que escribir,
- 27pois paréceme que non ten xeito mandar un preso sen indicar os cargos que hai contra el.