Capítulo 3

Curación dun tolleito

• ¹Pedro e Xoán subían ao templo para a oración das tres da tarde.
• ²Había alí un home tolleito de nacemento, que levaban e poñían todos os días cabo da porta chamada Fermosa, para que pedise esmola aos que entraban no templo.
• ³Vendo que Pedro e Xoán estaban para entrar, pediulles esmola.
• ⁴Pedro ^__e o mesmo fixo Xoán^__ reparou nel e díxolle: ^__Mira ben para nós.
• ⁵El ollaba para eles, esperando recibir algunha cousa.
• ⁶Entón Pedro díxolle: ^__Non teño prata nin ouro, pero douche o que teño: en nome de Xesús Cristo de Nazaré, érguete e anda.
• ⁷Colleuno pola man dereita e levantouno. No instante afirmáronselle os pés e os nocellos;
• ⁸dun brinco púxose en pé e camiñaba. Entrou con eles no templo, andando, choutando e loando a Deus.
• ⁹Todo o pobo o viu camiñar loando a Deus,
• ¹⁰e, recoñecendo que era o mesmo que se sentaba na porta Fermosa pedindo esmola, ficaron pasmados e desconcertados polo que lle acontecera.
• ¹¹Como el non deixaba a Pedro nin a Xoán, toda a xente, fóra de si, correu tras eles ao pórtico chamado de Salomón.

Pedro fálalle á xente

• ¹²Visto isto, Pedro dirixiuse ao pobo: ^__Israelitas, por que vos admirades disto? Por que mirades así para nós, coma se fixésemos camiñar a este home polo noso propio poder ou santidade?
• ¹³O Deus de Abraham, de Isaac e de Xacob, o Deus de nosos pais, glorificou ao seu servo Xesús, a quen vós entregastes e negastes diante de Pilatos, cando este estaba decidido a deixalo en liberdade.
• ¹⁴Pero vós rexeitastes o Santo e o Xusto; pedistes que indultasen a un asasino,
• ¹⁵mentres que matastes ao dono da vida, a quen Deus resucitou de entre os mortos; disto nós somos testemuñas.
• ¹⁶Pola fe no seu nome, ese mesmo nome deu forza a este que vedes e coñecedes: esa fe que obra por el, restableceuno completamente diante de vós.
• ¹⁷Xa sei, irmáns, que obrastes por ignorancia, como tamén as vosas autoridades;
• ¹⁸pero Deus cumpriu así o que anunciara por boca dos profetas: que o seu Cristo padecería.
• ¹⁹Arrepentídevos, logo, e convertédevos, para que se borren os vosos pecados;
• ²⁰a fin de que veñan os tempos do conforto de parte do Señor, e mande o Mesías que vos destinou, Xesús.
• ²¹A el convén que o ceo o conteña deica o tempo da restauración de todas as cousas, que Deus anunciou por boca dos seus santos profetas.
• ²²Moisés así o dixo: O Señor Deus fará xurdir de entre vosos irmáns un profeta coma min: escoitarédelo en todo o que vos diga.
• ²³E quen non escoite a este profeta, quedará excluído do pobo.
• ²⁴E todos os profetas que falaron, desde Samuel en adiante, anunciaron tamén estes días.
• ²⁵Vós sodes os fillos dos profetas e da Alianza que Deus fixo con nosos pais, cando lle dixo a Abraham: Na túa descendencia serán benditas todas as familias da terra.
• ²⁶Deus, resucitando ao seu servo, mándavolo primeiro a vós para que vos bendiga, se vos arredades cada un das vosas ruindades.