Capítulo 6

Institución dos sete diáconos

• ¹Por aqueles días, como ía medrando o número dos discípulos, orixinouse un descontento dos helenistas contra os hebreos, porque se desatendía ás viúvas de fala grega no servizo diario.
• ²Entón os Doce reuniron a asemblea dos discípulos e dixeron: ^__Non está ben que deixemos a palabra de Deus para dedicármonos ao servizo das mesas.
• ³Polo tanto, irmáns, escollede de entre vós sete homes de bo creto, cheos de Espírito e sabedoría, e poñerémolos para este oficio.
• ⁴Nosoutros continuaremos dedicados á oración e ao servizo da palabra.
• ⁵A proposta gustou á asemblea, e elixiron a Estevo, home cheo de fe e do Espírito Santo, a Filipe e Prócoro, Nicanor, Timón, Pármenas e Nicolás, prosélito de Antioquía;
• ⁶presentáronllelos aos apóstolos, e, despois de orar, impuxéronlles as mans.
• ⁷A palabra de Deus crecía, e medraba moito o número dos discípulos en Xerusalén e unha gran cantidade de sacerdotes aceptaban a fe.

Arresto e xuízo de Estevo

• ⁸Estevo, cheo de graza e poder, realizaba grandes prodixios e sinais entre o pobo.
• ⁹Apareceron algúns da sinagoga chamada dos libertos, dos de Cirene, dos de Alexandría e dos de Cilicia e Asia, para discutiren con Estevo.
• ¹⁰Pero non lle daban replicado á ciencia e ao Espírito con que falaba.
• ¹¹Entón subornaron uns homes, para que dixesen: “Sentímoslle blasfemar contra Moisés e contra Deus”.
• ¹²Así encirraron ao pobo, aos anciáns e aos mestres da Lei; e, arremetendo contra el, levárono ao consello.
• ¹³Presentaron falsas testemuñas, que dicían: ^__Este home non para de blasfemar contra este lugar santo e contra a Lei;
• ¹⁴sentímoslle dicir que ese Xesús de Nazaré destruirá este sitio e cambiará os costumes que nos transmitiu Moisés.
• ¹⁵Entón todos os que estaban sentados no consello, fixaron a vista nel e o seu rostro pareceulles mesmamente o dun anxo.