Capítulo 15

Facerlles ben aos demais

• ¹Nós, os que estamos seguros, temos que aturar as feblezas dos inseguros, e non compracernos a nós mesmos.
• ²Cada un de nós compraza ao seu próximo para o ben, con miras á edificación.
• ³Pois tampouco Cristo non se compraceu a si mesmo; ao contrario, como está escrito: as aldraxes dos que te aldraxaban a ti caeron enriba de min.
• ⁴Ora, todo canto antigamente se escribiu, escribiuse para a nosa instrución: para que entre a nosa paciencia e o consolo que dan as Escrituras, manteñamos a esperanza.
• ⁵Que o Deus da paciencia e do consolo vos faga ter un mesmo sentir entre vós, conforme o exemplo de Cristo Xesús.
• ⁶Para que cun só corazón e unha soa boca loedes a Deus, Pai do noso Señor Xesús Cristo.
• ⁷Por iso, acollédevos uns a outros, como tamén Cristo vos acolleu, para gloria de Deus.
• ⁸Pois dígovos que Cristo se fixo servidor dos xudeus en razón da fidelidade de Deus, para lles mostrar a firmeza das promesas feitas aos patriarcas;
• ⁹e tamén para que os xentís, pola súa parte, glorifiquen a Deus en razón da súa misericordia. Tal como está escrito:
• Por iso loareite por medio das nacións e cantarei himnos ao teu nome.
• ¹⁰E de novo di:
• Alegrádevos, nacións, xuntamente co seu pobo.
• ¹¹E noutro lugar:
• Loade ao Señor todas as nacións,
• e celébreno todos os pobos.
• ¹²E tamén di Isaías:
• Abrollará a raíz de Iexé,
• e xurdirá o que vai dominar as nacións,
• e nel poñerán a esperanza os xentís.
• ¹³Que o Deus da esperanza vos encha de alegría e de paz na vosa fe, para que rebordedes na esperanza pola forza do Espírito Santo.

EPÍLOGO

Ministerio apostólico de Paulo

• ¹⁴Eu sei moi ben, meus irmáns, que tamén vós estades cheos de bondade, ateigados de toda sabedoría, e capacitados para vos aconsellar uns a outros.
• ¹⁵Con todo, escribinvos ^__cun chisco de atrevemento^__ para avivar as vosas lembranzas. Fíxeno en virtude da graza que me deu Deus,
• ¹⁶para ser eu ministro de Cristo Xesús en favor dos xentís, exercendo de sacerdote en servizo do Evanxeo de Deus, a fin de que a ofrenda dos xentís sexa agradable, xa que a santificou o Espírito Santo.
• ¹⁷Por tanto, no tocante ao servizo de Deus, os meus motivos de orgullo están en Cristo Xesús.
• ¹⁸Pois non me atrevería a falar de nada, fóra do que Cristo, para conseguir a obediencia dos xentís, fixo por min de palabra e de obra,
• ¹⁹a forza de milagres e prodixios e polo poder do Espírito. De maneira que desde Xerusalén e arredores ata o Ilírico, completei a predicación do Evanxeo de Cristo.
• ²⁰De tal xeito que tiven a honra de evanxelizar onde nunca se falou de Cristo, para non edificar enriba de alicerces alleos;
• ²¹senón como está escrito:
• Verano aqueles aos que aínda non se lles falara del,
• e comprenderán aqueles que nunca oíran.

Proxecto de viaxe a Hispania pasando por Roma

• ²²Foi isto mesmo o que decote me impedira ir onda vós.
• ²³Mais agora, ao non me quedar xa lugar nestas rexións e, como hai moitos anos que estou con ganas de ir ata onda vós,
• ²⁴cando vaia a Hispania espérovos ver de paso e que vós me facilitedes a viaxe; aínda que primeiro quero gozar un pouco convosco.
• ²⁵Arestora vou ir a Xerusalén para facer un servizo aos irmáns,
• ²⁶pois Macedonia e Acaia quixeron facer unha colecta a prol dos pobres que hai entre os crentes de Xerusalén.
• ²⁷Así o quixeron, e con razón, posto que están en débeda con eles. Porque, se os xentís tiveron parte nos seus bens espirituais, deben tamén á súa vez partillar con eles os materiais.
• ²⁸Rematado este asunto e entregada oficialmente esa colecta, viaxarei para Hispania, pasando por aí.
• ²⁹Sei que indo por onda vós irei coa plena bendición de Cristo.
• ³⁰E agora pídovos, irmáns, polo noso Señor Xesús Cristo e polo amor que inspira o Espírito, que loitedes comigo, dirixindo as vosas oracións a Deus por min;
• ³¹para que me vexa ceibo dos incrédulos de Xudea e que os irmáns acollan ben este meu servizo en Xerusalén.
• ³²Desa maneira poderei ir ledo onda vós e, se Deus quere, repousarei convosco.
• ³³Que o Deus da paz vos acompañe a todos. Amén.