Capítulo 5

A SALVACIÓN

A salvación, efecto da xustificación

• ¹Xustificados, logo, pola fe, estamos en paz con Deus, por medio do noso Señor Xesús Cristo.
• ²Por El temos tamén entrada a esta graza na que nos mantemos; e estamos orgullosos coa esperanza de lograr a gloria de Deus.
• ³E non só isto, senón que estamos orgullosos nas tribulacións, sabendo que a tribulación xera a paciencia,
• ⁴a paciencia proba a fidelidade e a fidelidade produce a esperanza.
• ⁵E a esperanza non falla, porque o amor de Deus vértese nos nosos corazóns mediante o Espírito Santo, que se nos deu.
• ⁶De certo, xusto cando nós aínda estabamos sen forzas, no tempo preciso, Cristo morreu polos impíos.
• ⁷Non é fácil, en verdade, que alguén queira morrer por un home xusto (aínda que por un home bo, quizais se atreva alguén a morrer…);
• ⁸pero Deus demostrounos o seu amor no feito de que, sendo aínda nós pecadores, Cristo morreu por nós.
• ⁹Con máis razón logo, agora que xa estamos xustificados polo seu sangue, seremos por El salvos da ira.
• ¹⁰Porque, se cando eramos aínda inimigos, fomos reconciliados con Deus mediante a morte do seu Fillo, moito máis, xa reconciliados seremos salvos pola súa vida.
• ¹¹Aínda máis: mesmo orgullosos estamos en Deus por medio do noso Señor Xesús Cristo, por quen agora recibimos a reconciliación.

Adán e Cristo

• ¹²Isto enténdese cun exemplo: o pecado entrou no mundo por un home só, pero como polo pecado entrou a morte, a morte pasou a todos os homes e, en consecuencia, todos quedaron incursos no pecado.
• ¹³Porque, de feito, antes da Lei había pecado no mundo; aínda que o pecado non se ten en conta cando non hai Lei;
• ¹⁴a pesar diso, a morte dominou desde Adán ata Moisés, mesmo sobre aqueles que non pecaron cunha transgresión semellante á de Adán. E Adán é unha figura arquetípica daquel que está para vir.
• ¹⁵Pero de ningún modo hai comparanza entre o delito e o don. Porque, se polo delito dun morreron todos os demais, moito máis polo favor dun home, Xesús Cristo, a graza e o don de Deus rebordaron sobre todos.
• ¹⁶Nin pasou co don o mesmo que coas consecuencias do pecado dun único home: porque o xuízo, partindo dunha soa transgresión, rematou en condena; en troques, o don, partindo de tantos delitos, rematou en absolución.
• ¹⁷Se, logo, pola transgresión dun home reinou a morte, e por culpa dun só, canto máis os que recibiron a abundancia da graza e do don da benevolencia reinarán na vida por medio dese un que é Xesús Cristo!
• ¹⁸Por tanto, como pola transgresión dun só veu a condenación sobre todos os homes, así tamén pola xustificación doutro só vén para todos os homes a xustificación que dá a vida.
• ¹⁹Como a desobediencia dun único home volveu pecadores a todos os homes, así tamén a obediencia dun só volveu xustos a todos.
• ²⁰Porque a Lei entrou para que a transgresión abundase; pero onde abundou o pecado, sobreabundou a graza,
• ²¹para que, como reinou o pecado traendo a morte, así tamén a graza reinaría pola xustiza, que produce a vida eterna, por medio de Xesús Cristo noso Señor.