Capítulo 6

Mortos no pecado, vivos en Cristo

• ¹Que diremos logo? Manterémonos no pecado, para que abunde a graza?
• ²De ningunha maneira. Os que xa morremos ao pecado, como imos vivir aínda nel?
• ³Ou ignorades que a cantos nos bautizaron para Cristo Xesús, bautizáronos para unirnos á morte del?
• ⁴Enterrámonos, logo, con el polo bautismo para a morte, para que, como Cristo foi resucitado dos mortos pola gloria do Pai, así tamén nós camiñemos nunha vida nova.
• ⁵Pois se fomos enxertados nel pola semellanza dunha morte coma a del, seguro que tamén o seremos por unha resurrección semellante.
• ⁶Tendo en conta isto, o noso home vello foi crucificado, para que fose destruído o corpo pecador, a fin de non servirmos máis ao pecado.
• ⁷Porque o que morre queda liberado do pecado.
• ⁸Se xa morremos con Cristo, cremos que tamén viviremos con El;
• ⁹e ben sabemos que Cristo, resucitando dos mortos, xa non morre máis, a morte xa non pode nada contra El.
• ¹⁰Porque o seu morrer foi un morrer ao pecado para sempre, mais o seu vivir é un vivir para Deus.
• ¹¹Así tamén, vós considerádevos mortos ao pecado, pero vivos para Deus en Cristo Xesús.
• ¹²Que non domine o pecado o voso corpo mortal, para obedecerdes as súas cobizas.
• ¹³Nin ofrezades os vosos membros como armas da inxustiza ao servizo do pecado. Máis ben poñédevos á disposición de Deus, como mortos que volvestes á vida. E ofrecede os vosos membros como armas da xustiza ao servizo de Deus.
• ¹⁴Porque o pecado non vos dominará, que non estades xa debaixo da Lei, senón debaixo da graza.

Liberados do pecado

• ¹⁵E logo, que? Ímonos pór a pecar, porque xa non estamos baixo a Lei, senón baixo a graza? De ningunha maneira.
• ¹⁶Ben sabedes que se vos ofrecedes a alguén como escravos para o obedecer, sodes escravos dese a quen obedecedes: se ao pecado, para acabar na morte; se á obediencia, para acadar a xustificación.
• ¹⁷Pero, grazas a Deus, vós, aínda que erades escravos do pecado, obedecestes de corazón a doutrina fundamental á que vos entregaron;
• ¹⁸e, liberados do pecado, fixéstesvos escravos da xustiza
• ¹⁹(falo á maneira humana por mor da vosa natural limitación). Así que, do mesmo xeito que antes puxestes os vosos membros ao servizo da inmoralidade e da desorde para caerdes na anarquía moral, así agora ponde os vosos membros ao servizo da xustiza para chegardes á santidade.
• ²⁰Cando erades escravos do pecado, estabades ceibos fronte á xustiza.
• ²¹Que froito sacastes entón daquilo do que agora vos avergonzades? Porque a fin diso é a morte.
• ²²Agora, en troques, liberados do pecado e feitos escravos de Deus, tedes como froito a santidade e como fin a vida eterna.
• ²³Pois o xornal do pecado é a morte, pero o regalo de Deus é a vida eterna en Cristo Xesús noso Señor.