CARTA AOS GÁLATAS

Capítulo 1

¹Paulo, nomeado apóstolo non por homes nin por encomenda humana senón por encomenda de Xesús Cristo e de Deus Pai, que o resucitou de entre os mortos,
²e mais os irmáns todos que están comigo, ás igrexas de Galacia:
³Desexámosvos a graza e a paz que veñen de Deus, Pai noso, e mais do noso Señor, Xesús Cristo,
⁴quen, conforme ao plan do noso Deus e Pai, se entregou polos nosos pecados, para nos arrincar deste mundo ruín en que vivimos.
⁵Que el sexa eternamente glorificado. Amén!

⁶Chámame moito a atención que así, tan correndiño, desertedes de quen chamou por vós á graza de Cristo, para vos facerdes doutro evanxeo.
⁷Non hai esoutro evanxeo! O que hai é que algúns vos andan a quentar a cabeza coa idea de lle dar outro xeito ao Evanxeo de Cristo.
⁸Pois mirade: Malia quen vos predique un evanxeo para engadir ao que vos predicamos nós, aínda que fósemos nós mesmos ou un anxo baixado do ceo!
⁹E volvo dicir o mesmo que vos dixen: a quen vos vaia cun evanxeo para engadir ao que recibistes, botádeo fóra!
¹⁰Que! Intento eu agora quedar ben cos homes ou con Deus?; ou é que loito por compracer os homes? Se a estas alturas aínda estivese procurando compracer os homes, non sería un servo de Cristo.

¹¹Porque fágovos saber, irmáns, que o Evanxeo que eu predico non é cousa de homes,
¹²xa que nin o recibín nin o aprendín de home ningún, senón que mo revelou Xesús Cristo.
¹³Si: vós tedes oído falar das miñas andanzas de cando estaba no xudaísmo, do furor con que dera en perseguir a Igrexa de Deus,
¹⁴e de como adiantaba eu no xudaísmo máis ca moitos da miña raza e do meu tempo, porque era moito máis fanático das tradicións dos meus devanceiros.
¹⁵Mais cando a Aquel, que xa desde o seo da miña nai me puxera á parte e chamou por min pola súa graza,
¹⁶lle compraceu revelarme o seu Fillo, para que volo predicase aos non xudeus, eu ^__sen lle pedir consellos á carne nin ao sangue,
¹⁷sen tan sequera subir a Xerusalén onda os que en ser apóstolos xa me levaban anos^__, de hoxe para mañá, retireime á Arabia, de onde volvín de novo a Damasco.
¹⁸De alí a tres anos subín a Xerusalén para ir coñecer a Pedro e cabo del fiquei uns quince días.
¹⁹E non vin ningún apóstolo máis, fóra de Santiago, o parente do Señor.
²⁰Así Deus me salve, como non vos minto nisto que vos escribo!
²¹Despois, chegueime ás terras de Siria e Cilicia.
²²Ora, as comunidades cristiás de Xudea non chegaron a coñecerme de vista,
²³só sentiran dicir: “Disque o que antes nos perseguía, agora predica a fe que asoballaba”;
²⁴e, por isto meu, glorificaban a Deus.