Capítulo 2

A pregaria litúrxica universal

• ¹Recomendo primeiro de todo que se fagan peticións, oracións, súplicas, accións de grazas en favor de todos os homes,
• ²polos reis e por todos os que ocupan altos cargos, para que poidamos ter unha vida calma e serea, baseada no pleno respecto mutuo e na decencia.
• ³Isto é fermoso e grato a Deus noso Salvador.
• ⁴El quere que todos os homes se salven e cheguen ao coñecemento da verdade.
• ⁵Porque hai un único Deus e un único mediador entre Deus e os homes: o home Cristo Xesús,
• ⁶que se entregou como rescate por todos. Tal é o testemuño dado no tempo oportuno.
• ⁷A min fíxome o seu pregoeiro e apóstolo ^__digo a verdade e non minto^__, mestre dos xentís na fe e na verdade.

Actitude xeral no culto

• ⁸Por iso quero que en todos os sitios recen os homes levantando as mans limpas, sen ira nin discusións.
• ⁹Do mesmo xeito tamén as mulleres, con vestido decente, con reverencia e modestia, que se adornen non con rizos, nin con ouro, nin margaridas, nin vestidos luxosos,
• ¹⁰senón coas boas obras, como cómpre a mulleres que profesan unha piedade verdadeira.
• ¹¹A muller que aprenda en silencio e con toda submisión.
• ¹²Non lle consinto á muller que ensine, nin domine ao home, senón que estea calada.
• ¹³Porque primeiro crearon a Adán, despois a Eva.
• ¹⁴E a Adán non o enganaron, senón que a muller se deixou enganar e caeu no pecado.
• ¹⁵Salvarase, non obstante, grazas á súa maternidade, se se mantén na fe, no amor, na santidade e na modestia.