Capítulo 5

Consellos para o bo goberno da comunidade. Os fieis en xeral

• ¹A un vello non o reprendas con dureza, senón exhórtao, como a un pai; aos mozos, como a irmáns;
• ²ás vellas, como a nais; ás mozas, como a irmás, con toda delicadeza.

Normas respecto das viúvas

• ³Honra ás viúvas que o son de verdade.
• ⁴Se unha viúva ten fillos ou netos, que aprendan estes primeiro a respectar á propia familia e a corresponderlles aos seus pais, porque isto é o que lle agrada a Deus.
• ⁵A viúva de verdade, a que está desamparada, pon a súa esperanza en Deus e persevera nas oracións e súplicas noite e día.
• ⁶Pero a que se bota á vida do pracer, xa está morta en vida.
• ⁷Recoméndalles estas cousas, para que sexan irreprensibles.
• ⁸Se algún non coida dos seus e maiormente dos da propia familia, renega da fe, e é peor ca un non crente.
• ⁹Inscribe como viúva só a que teña máis de sesenta anos, que for muller dun só marido
• ¹⁰e con sona de boas obras: se educou ben os fillos, se foi hospitalaria, se lavou os pés dos santos, socorreu os que o estaban pasando mal e aproveitou todas as ocasións de facer o ben.
• ¹¹Non inscribas as viúvas novas porque, cando o pracer contrario a Cristo as atrae, queren casar.
• ¹²Incorren así en culpa por teren faltado á primeira fidelidade.
• ¹³Ao mesmo tempo afanse a ser preguiceiras, andando polas casas; e non só preguiceiras, senón tamén baralleiras e falando o que non convén.
• ¹⁴Quero, logo, que as máis mozas casen, críen fillos, gobernen a casa e non dean motivo ningún de discusión ao inimigo:
• ¹⁵porque, algunhas xa se extraviaron detrás do Príncipe do Mal.
• ¹⁶Se algunha crente ten viúvas ao seu cargo, que as asista, de xeito que non sexan un peso para a Igrexa, e así poida esta socorrer ás que son de verdade viúvas.

A conduta dos presbíteros

• ¹⁷Os “presbíteros” que presiden ben, son dignos dun dobre honor, maiormente os que se afanan na predicación e no ensino.
• ¹⁸Porque di a Escritura: non lle porás bozo ao boi que trilla o gran; e tamén: o obreiro ten dereito ao seu xornal.
• ¹⁹Contra un presbítero, non escoites acusación, agás no caso de que dúas ou tres testemuñas a sosteñan.
• ²⁰Aos culpables repréndeos diante de todos, para que os demais collan medo.
• ²¹Pídoche de corazón ante Deus e Cristo e os anxos escolleitos, que gardes estes consellos sen prexuízos e sen facer nada con parcialidade.
• ²²Non impoñas deseguida as mans a ninguén, para non te faceres cómplice das faltas alleas. Consérvate limpo ti mesmo.
• ²³Non bebas auga soa, toma un chisco de viño por mor do teu estómago e das túas frecuentes doenzas.
• ²⁴Os pecados de certos homes logo se manifestan, xa antes de levalos a xuízo; os doutros, en cambio, só despois do xuízo se descobren.
• ²⁵Do mesmo xeito, tamén as obras boas son públicas; e as que non o son, tampouco non se poden agachar.