Capítulo 4

Exhortación a Timoteo e anuncio da propia morte

• ¹E pídoche por favor unha cousa diante de Deus e de Cristo Xesús, que ha vir xulgar a vivos e mortos, pola súa Vinda gloriosa e polo seu reinado:
• ²pregoa a palabra, insiste a tempo e a destempo, corrixe, reprende, aconsella con toda a paciencia que require a doutrina.
• ³Porque virán tempos nos que non escoitarán a verdadeira doutrina, senón que, conforme os seus caprichos, amorearán mestres que lles agarimen os oídos.
• ⁴Afastaranse de escoitar a verdade e extraviaranse polo terreo dos mitos.
• ⁵Ti, en troques, mantente sobrio en todo, soporta o mal, fai obra de evanxelista, cumpre ben o teu servizo.
• ⁶Porque a min xa me falta pouco para derramar o meu sangue, e o meu pasamento está a chegar.
• ⁷Combatín unha loita brillante, rematei a miña carreira, gardei a fe.
• ⁸O que me resta é a coroa da xustiza que me está reservada. E o Señor, que é xuíz xusto, hama entregar aquel Día; e non só a min senón a todos os que anhelan a súa Vinda gloriosa.

Consellos persoais

• ⁹Prepárate para vires onda min axiña,
• ¹⁰porque Dimas me deixou, preferindo o mundo presente, e foise para Tesalónica; Crescente, para Galacia; e Tito, para Dalmacia.
• ¹¹Só Lucas está comigo. Recolle a Marcos e tráeo contigo, que me cómpre moito para o ministerio.
• ¹²A Tíquico mandeino a Éfeso.
• ¹³Cando veñas, tráeme o capote que deixei en Tróade onda Carpo, e mais os libros, maiormente os pergamiños.
• ¹⁴Alexandre, o ourive, fíxome moito mal: o Señor halle dar o pago do que fixo.
• ¹⁵Ti, moito ollo tamén, porque fixo moito contra as nosas palabras!
• ¹⁶Na miña primeira defensa non me asistiu ninguén, todos me deixaron: Que Deus llelo perdoe!
• ¹⁷Pero o Señor asistiume e deume forza para que eu rematase a predicación e todas as nacións a escoitasen. E libroume da boca do león.
• ¹⁸O Señor hame librar de toda obra perversa e hame manter vivo para o seu Reino celestial. Sexa para El a gloria polos séculos dos séculos. Amén.

Derradeiros saúdos

• ¹⁹Dálles saúdos a Prisca, a Áquila e á familia de Onesíforo.
• ²⁰Erasto quedou en Corinto, a Trófimo deixeino en Mileto.
• ²¹Apura para te vires antes do inverno. Mándanche saúdos Éubulo e Pudente, Lino e Claudia e todos os irmáns.
• ²²O Señor acompañe o teu espírito. A graza vaia convosco.