PRIMEIRA CARTA DE PEDRO

Capítulo 3

¹No tocante ás mulleres, que se sometan aos seus homes; deste xeito, se algúns non cren na Palabra, sen necesidade de palabra ningunha poderanos gañar
²polo bo xeito de vida por respecto ao Señor.
³Que os vosos adornos non sexan os exteriores dunha trenza no pelo nin rodearvos de xoias de ouro ou vestirvos con variedade de vestidos;
⁴senón que sexa a personalidade escondida dentro, no corazón, co adorno indeformable dun espírito agarimoso e acougado; isto si que é algo precioso aos ollos de Deus.
⁵Así tamén se adornaban noutro tempo as santas mulleres que esperaban en Deus, someténdose aos seus homes.
⁶Así obedeceu Sara a Abraham, chamándolle “o meu dono”. Vós, se facedes o ben e non vos amedrentades por ningunha alarma, é porque xa vos fixestes fillas de Sara.

⁷No tocante aos homes, convivide coas vosas mulleres con comprensión, mostrándolles o debido respecto, tal como se lle debe a un ser máis feble e coma a herdeiras convosco do don gratuíto da Vida: así seredes capaces de rezar sen estorbos.

⁸En fin, andade todos de acordo e cos mesmos sentimentos, querédevos coma irmáns, tede un corazón compasivo e un xeito humilde;
⁹non vos volvades mal por mal, nin insulto por insulto; ao contrario, devolvede bendicións, porque para isto vos chamaron: para serdes herdeiros dunha bendición.
¹⁰Porque:
Se un ama a vida
e quere ver días felices,
conteña a súa lingua do mal,
e os seus beizos de falar falsidades;
¹¹escape do mal e faga o ben,
procure a paz e esfórcese por pillala.
¹²Pois a mirada do Señor fólgase nos xustos,
e os seus oídos atenden os seus rogos;

pero a cara do Señor anóxase contra os que fan o mal

¹³Ademais, quen sería capaz de vos facer mal, se vós estivésedes afincados no ben?
¹⁴Pero, aínda supoñendo que tivésedes que sufrir por serdes xustos, benaventurados vós: non lles teñades medo nin vos asustedes.
¹⁵Ao contrario, para os vosos adentros adorade a Cristo como Señor, estade sempre dispostos a responder a todo aquel que vos pida razón da esperanza que levades dentro.
¹⁶Pero respondede con bo xeito e con respecto; tede a conciencia limpa, de xeito que os que desprezan o voso bo comportamento cristián, se vexan confundidos naquilo mesmo de que vos calumnien.
¹⁷Pois sempre sería mellor sufrir, se tal fose a vontade de Deus, por facerdes o ben, que por facerdes o mal.

¹⁸Tamén Cristo morreu unha vez polos vosos pecados, o xusto polos pecadores, para vos achegar a Deus; sufriu a morte na carne, pero recibiu vida no espírito.
¹⁹Foi daquela cando lles foi proclamar a salvación mesmo aos espíritos encadeados,
²⁰que foran rebeldes, cando, nos tempos de Noé, Deus, cheo de paciencia, estábaos agardando, mentres se construía a arca: dentro dela, uns poucos, en total oito persoas, salváronse pola auga;
²¹esta auga simbolizaba o bautismo que vos salva a vós, non por ser unha limpeza do corpo lixoso, senón por ser o compromiso con Deus dunha conciencia honrada, pola mediación de Xesús Cristo resucitado,
²²que subiu ao ceo e está á dereita de Deus, despois que se lle someteron os anxos, os poderes e as forzas.