Capítulo 4

O que sofre na carne, rompe co pecado

• ¹Pois, xa que Cristo padeceu na súa carne, armádevos tamén vós da mesma idea: que quen sofre na carne, rompe co pecado,
• ²de xeito que vivades o resto da vosa vida corporal para cumprirdes a vontade de Deus e xa non para satisfacer as paixóns humanas.
• ³Pois o tempo pasado foi máis que de abondo para vivirdes vós en plan pagán, afeitos como estabades á luxuria e aos vicios, ás orxías, esmorgas, borracheiras e infames idolatrías.
• ⁴E así estráñanse ao ver que non corredes con eles, coma de costume, a estragar cartos e á inmoralidade, e insúltanvos.
• ⁵Xa darán contas a Aquel que está preparado para xulgar vivos e mortos;
• ⁶pois para isto se lles predicou o Evanxeo mesmo aos mortos: para que, en recibindo na súa carne mortal a sentencia común a todos os homes, poidan vivir no espírito coa vida de Deus.

Para o que falta, paga a pena sacrificarse polos outros

• ⁷E, por outra banda, a fin de todo está cerca: polo tanto, tede control e regra con vós mesmos para poderdes rezar.
• ⁸Antes que nada, esforzádevos no amor duns aos outros, porque o amor tapa moitos pecados.
• ⁹Dádevos pousada uns aos outros sen murmurar.
• ¹⁰Cada un esfórcese en servir aos outros cos seus dons, os que de Deus recibiu, como corresponde a bos administradores dos diferentes dons de Deus.
• ¹¹Quen fala, que sexa voceiro de Deus; quen sirva, que o faga coa forza que Deus lle dá, para que en todo Deus reciba gloria por medio de Xesús Cristo. A El pertencen a gloria e o poder polos séculos dos séculos. Amén.

SEGUNDA PARTE

Loar a Deus polas persecucións

• ¹²Meus amigos, saíde do medo que vos deu o incendio que xurdiu entre vós, para vos poñer a proba, coma se vos viñese enriba algo estraño.
• ¹³Máis ben alegrádevos, conforme ides tendo parte nos sufrimentos de Cristo, para que deste xeito, cando se manifeste a súa gloria, poidades tamén alegrarvos xubilosos.
• ¹⁴Se se burlan de vós por serdes cristiáns, felicitádevos, porque o Espírito da gloria, isto é, o Espírito de Deus, permanece sobre vós.
• ¹⁵Que ninguén de vós siga sufrindo por ser asasino ou ladrón ou mala persoa ou un entremetido;
• ¹⁶pero, se sofre por ser cristián, que non teña vergonza, máis ben que loe a Deus polo título que ten.
• ¹⁷Isto quere dicir que chegou o tempo do xuízo, comezando pola casa de Deus. Ora, se os seus principios en nós son así, cal será a fin dos que se rebelan contra o Evanxeo de Deus?
• ¹⁸Se caro lle custa ao xusto salvarse, que non será do impío e pecador!
• ¹⁹En conclusión: os que sofren conforme á vontade de Deus, facendo sempre o ben, encoméndense ao Creador que é fiel.