PRIMEIRA CARTA DE PEDRO - Capítulo 4
Capítulo 4
O que sofre na carne, rompe co pecado
- 1Pois, xa que Cristo padeceu na súa carne, armádevos tamén vós da mesma idea: que quen sofre na carne, rompe co pecado,
- 2de xeito que vivades o resto da vosa vida corporal para cumprirdes a vontade de Deus e xa non para satisfacer as paixóns humanas.
- 3Pois o tempo pasado foi máis que de abondo para vivirdes vós en plan pagán, afeitos como estabades á luxuria e aos vicios, ás orxías, esmorgas, borracheiras e infames idolatrías.
- 4E así estráñanse ao ver que non corredes con eles, coma de costume, a estragar cartos e á inmoralidade, e insúltanvos.
- 5Xa darán contas a Aquel que está preparado para xulgar vivos e mortos;
- 6pois para isto se lles predicou o Evanxeo mesmo aos mortos: para que, en recibindo na súa carne mortal a sentencia común a todos os homes, poidan vivir no espírito coa vida de Deus.
Para o que falta, paga a pena sacrificarse polos outros
- 7E, por outra banda, a fin de todo está cerca: polo tanto, tede control e regra con vós mesmos para poderdes rezar.
- 8Antes que nada, esforzádevos no amor duns aos outros, porque o amor tapa moitos pecados.
- 9Dádevos pousada uns aos outros sen murmurar.
- 10Cada un esfórcese en servir aos outros cos seus dons, os que de Deus recibiu, como corresponde a bos administradores dos diferentes dons de Deus.
- 11Quen fala, que sexa voceiro de Deus; quen sirva, que o faga coa forza que Deus lle dá, para que en todo Deus reciba gloria por medio de Xesús Cristo. A El pertencen a gloria e o poder polos séculos dos séculos. Amén.
SEGUNDA PARTE
Loar a Deus polas persecucións
- 12Meus amigos, saíde do medo que vos deu o incendio que xurdiu entre vós, para vos poñer a proba, coma se vos viñese enriba algo estraño.
- 13Máis ben alegrádevos, conforme ides tendo parte nos sufrimentos de Cristo, para que deste xeito, cando se manifeste a súa gloria, poidades tamén alegrarvos xubilosos.
- 14Se se burlan de vós por serdes cristiáns, felicitádevos, porque o Espírito da gloria, isto é, o Espírito de Deus, permanece sobre vós.
- 15Que ninguén de vós siga sufrindo por ser asasino ou ladrón ou mala persoa ou un entremetido;
- 16pero, se sofre por ser cristián, que non teña vergonza, máis ben que loe a Deus polo título que ten.
- 17Isto quere dicir que chegou o tempo do xuízo, comezando pola casa de Deus. Ora, se os seus principios en nós son así, cal será a fin dos que se rebelan contra o Evanxeo de Deus?
- 18Se caro lle custa ao xusto salvarse, que non será do impío e pecador!
- 19En conclusión: os que sofren conforme á vontade de Deus, facendo sempre o ben, encoméndense ao Creador que é fiel.