Capítulo 12

A muller e o dragón: o nacemento do neno

• ¹E apareceu no ceo un gran sinal: unha muller vestida co sol, coa lúa baixo os seus pés e, na cabeza, unha coroa de doce estrelas.
• ²Estaba embarazada e berraba cos retorzóns e as dores do parto.
• ³Apareceu outro sinal no ceo: era un gran dragón vermello, que tiña sete cabezas e dez cornos, e nas cabezas sete diademas.
• ⁴Co seu rabo arramplaba cunha terceira parte das estrelas do ceo e botábaas na terra. O dragón plantouse diante da muller que estaba para dar á luz, coa idea de engulirlle o filliño en canto nacese.
• ⁵Tivo un fillo neno: aquel que cun caxato de ferro ha rexer a todas as nacións. Pero Deus arrebatou o filliño da muller onda si, ao seu trono.
• ⁶E a muller fuxiu para o deserto, onde lle tiña Deus un lugar axeitado para a manter alí mil douscentos sesenta días.
• ⁷E produciuse unha guerra no ceo: Miguel e os seus anxos combateron contra o dragón. O dragón combatía cos seus anxos,
• ⁸pero non lles puido; e para eles xa non houbo lugar no ceo.
• ⁹Deus botou do ceo o gran dragón, serpe antiga, chamado Satán e Satanás, o que fai extraviar a todos os homes: botouno á terra; e os seus anxos con el.
• ¹⁰E oín un gran berro no ceo, que dicía: ^__Arestora chegou a vitoria, o poder, e o reino do noso Deus, así como a soberanía do seu Mesías, porque expulsaron o acusador dos nosos irmáns, o que os acusaba diante do noso Deus, día e noite.
• ¹¹Mais eles vencérono grazas ao sangue do Año, e pola forza do testemuño que deron, e porque quixeron máis morrer que vivir neste mundo.
• ¹²Por iso alegrádevos, ceos, e os que vivides neles! Pobre terra e pobre mar!, porque baixou Satán onda vós: baixou adoecido, porque sabe que ten pouco tempo.
• ¹³E cando o dragón se decatou de que o botaran para a terra, perseguiu a muller que dera a luz o meniño.
• ¹⁴Pero Deus deulle á muller as dúas ás da gran aguia, para que fose voando ata o deserto, o seu lugar; e dáselle a mantenza alí, lonxe da presenza da serpe durante un tempo, dous tempos e medio tempo.
• ¹⁵A serpe botou pola boca auga, coma un río, detrás da muller, para envolvela na corrente do río;
• ¹⁶mais a terra acudiu en axuda da muller: abriu a terra a súa boca e zugou o río, que o dragón botara pola boca.
• ¹⁷Enrabexou o dragón contra a muller e foille facer a guerra ao resto da familia dela: aos que gardan os mandamentos de Deus e manteñen firme o testemuño de Xesús.

As dúas bestas

• ¹⁸Detívose na area da beira do mar.